Πάμε για Επανάσταση;

Εγκλωβισμένοι στους ατελείωτους διαδρόμους της Ιστορίας, σ’ ένα τρελό ταξίδι στον χρόνο, ο Γκοντφρουά ντε Μονμιράιγ και ο πιστός υπηρέτης του, Ζακούιγ, ξεβράζονται σε μια περίοδο συγκλονιστικών πολιτικών εξελίξεων και κοινωνικών ανακατατάξεων: τη Γαλλική Επανάσταση και πιο συγκεκριμένα, κατά την περίοδο της Μεγάλης Τρομοκρατίας. Την εποχή εκείνη οι απόγονοι του Ζακούιγ, φανατικοί επαναστάτες, καταλαμβάνουν το κάστρο και όλα τα περιουσιακά στοιχεία των απογόνων του Γκοντφρουά, αλαζόνων αριστοκρατών που τρέπονται σε φυγή…

Όλα ξεκίνησαν με ένα αεροπορικό ταξίδι, που έκαναν μαζί ο σκηνοθέτης Jean-Marie Poiré και ο πρωταγωνιστής Christian Clavier. Παρά τα αρκετά χρόνια που πέρασαν από το τελευταίο κινηματογραφικό ταξίδι στο χρόνο (το «Ταξιδιώτες νο 2» γυρίστηκε το 1998), οι δύο τους κι ενώ δεν είχαν σκεφτεί το ενδεχόμενο να πουν ακόμη μία ιστορία των «Ταξιδιωτών», άρχισαν αυθόρμητα να ρίχνουν ιδέες. «Τα franchises», εξηγεί ο σκηνοθέτης, «πάντα έχουν μια εμπορική πλευρά αλλά δεν μας ενδιέφερε να κάνουμε μια συνέχεια με αυτόν ως μοναδικό στόχο. Καταρχάς, αποφασίσαμε ότι θα το κάναμε μόνο αν βρίσκαμε μια ιδέα τελείως διαφορετική. Έναν τρόπο να διευρύνουμε το σύμπαν των ηρώων, να πάμε σε μια εποχή που δεν είχαμε αγγίξει.

Η περίοδος της Τρομοκρατίας ήταν ό,τι έπρεπε: είχε άφθονη δράση, σασπένς, ανατροπές. Και η μεγαλύτερη ανατροπή όλων ήταν φυσικά οι κοινωνικές ανακατατάξεις, που φέρνουν τα πάνω-κάτω και στην σχέση των δύο πρωταγωνιστών, του αφέντη και του υπηρέτη». «Ήταν απολύτως απαραίτητο να κάνουμε κάτι τελείως διαφορετικό», συμπληρώνει ο Christian Clavier. «Η Γαλλία είναι μια χώρα με πλούσια ιστορία και προσωπικά λατρεύω την Ιστορία – μας μαθαίνει τόσα για το παρόν μας. Και ήταν φυσικά διασκεδαστικό να πούμε μια ιστορία τοποθετημένη στην εποχή αυτή αλλά από το πρίσμα μιας ξεκαρδιστικής κωμωδίας!». Εκείνο που ενθουσίασε περισσότερο τον βετεράνο κωμικό ήταν η ευκαιρία να υποδυθεί δύο εντελώς διαφορετικούς ρόλους μέσα στην ίδια ιστορία, την οποία και βλέπει ως το μεγαλύτερο γεγονός στην καριέρα του. «Ήταν οι μεγαλύτερές μου επιτυχίες, τους χρωστώ τα πάντα. Μου άλλαξαν την καριέρα, μου έδωσαν πολλές ευκαιρίες. Όλοι οι καλλιτέχνες λειτουργούμε με το ένστικτο, την επιθυμία να αφηγηθούμε μια ιστορία ή να αναλάβουμε έναν χαρακτήρα. Έτσι κι εγώ με αυτήν εδώ την ιστορία». Ο δύο συνσεναριογράφοι δεν δυσκολεύτηκαν να πείσουν τον Jean Reno να πει το ναι και να τους συνοδεύσει το ταξίδι. «Στην πραγματικότητα, ήταν πολύ εύκολο να δεχθώ! Είναι μια καινούρια ιστορία, σε μια φοβερή χρονική περίοδο. Στον Jean-Marie βρήκα όλη την ευκολία στο γύρισμα και στον Christian βρήκα την χημεία που μοιραστήκαμε πριν από χρόνια. Η συγκεκριμένη ιστορική περίοδος είναι φοβερά πλούσια – ο κόσμος δεν ήταν ο ίδιος μετά τη λήξη της και αυτό φυσικά βοήθησε το χιούμορ της δικής μας ιστορίας».