Status Update: Violet Louise, σκηνοθέτις, περφόρμερ, συνθέτρια

Όταν ξεκινήσαμε με την ομάδα να δουλεύουμε πάνω στα Θέατρα, του Olivier Py σκηνοθέτη και Διευθυντή του Φεστιβάλ της Αβινιόν, στο Φεστιβάλ Γαλλικού Θεάτρου στο Ίδρυμα Κακογιάννη τον περασμένο Μαϊο, δε μπορούσαμε να φανταστούμε πόσο προφητικό και επίκαιρο θα ήταν το κείμενό του σε σχέση με όλα τα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Τα Θέατρα παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο Point du jour, στις 3 Ιουνίου του 1998. Αν αναλογισθεί κανείς πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε μέχρι σήμερα και το πόσο καλά φωτογραφίζει τις σημερινές κοινωνίες της Δύσης, συνειδητοποιούμε γιατί κάποια έργα παραμένουν διαχρονικά.

Αυτά που πρόκειται να έρθουν και αυτά που θα βιώσουμε εμείς θα είναι γεγονότα κοσμοϊστορικά. Είμαστε στην αρχή μίας παγκόσμιας αναταραχής που έχει ξεκινήσει να δουλεύει υπογείως, πολλά χρόνια πριν. Δε θέλω να καπηλευθώ τα πρόσφατα γεγονὀτα στο Παρίσι, τα διάφορα τρομοκρατικά χτυπήματα που καθημερινά αναφέρουν οι ειδήσεις. Αυτά είναι πραγματικά γεγονότα, θα καταγραφούν στις μαύρες σελίδες της ιστορίας.

Ο Olivier Py με τα Θέατρα φτάνει στη ρίζα του προβλήματος και τοποθετείται με ένα τρόπο φιλοσοφικό απέναντι σε θέματα βίας και κοινωνικής υποκρισίας. Ο άνθρωπος αν δεν καταφέρει να δει τον εαυτό του σε σχέση με ό,τι τον περιβάλλει, αν δεν πορευθεί με την αποδοχή του άλλου, όσο διαφορετικός και αν είναι αυτός, αναπόφευκτα θα οδηγείται στο μονοπάτι του πολέμου.

Κάθε γενιά έχει υποχρέωση προς τις επόμενες, να παραδώσει έναν κόσμο ειρηνικό. Ο Py απευθύνει ένα βαθύ κατηγορώ σε όλους τους γονείς που κάνουν παιδιά και τα μεγαλώνουν σε ένα καθεστώς βίας και εξουσίας, για τους γονείς που εκπαιδεύουν τα παιδιά τους για να γίνουν οι αυριανοί πολεμιστές. Η ανθρώπινη υποκρισία βρίσκει παντού έδαφος για να καρποφορήσει, σε κάθε μορφή της ανθρώπινης συνύπαρξης. Η πιο γόνιμη περιοχή για να ανθίσει το κακό είναι οι πόλεις. Τα παιδιά των πόλεων, είναι εκτεθειμένα σε κάθε μορφή αδικίας. Οι νέοι που μεγαλώνουν χωρίς καμία ελπίδα, θα μπορούσαν να βρουν εκ νέου μία αχτίδα φωτός μέσα από το Θέατρο, μέσω της δημιουργίας όπως δηλώνει ο Py μέσα από τα Θέατρα.

Τα Θέατρα είναι μία παράσταση για τους ανώνυμους θυσιασμένους των καιρών μας. Ένα ρέκβιεμ για τις παράπλευρες απώλειες, για τα αθώα θύματα που δεν επιλέγουν να ταχθούν στο πλευρό των εξουσιαστών αλλά με αυτούς που αδικούνται. Γιατί το πιο σημαντικό στη ζωή κάθε ανθρώπου είναι οι προθέσεις του.

Ο Py δηλώνει ευθαρσώς μέσα από τα Θέατρα ότι είναι προτιμότερο να είσαι ο χαμένος παρά ο νικητής. Όταν στη θέση του νικητή αξιωματικά την κατακτά εκείνος που ποδοπατά πάνω σε αθώες ψυχές για να αναρριχηθεί στο θρόνο της εξουσίας.

Η (Violet Louise) είναι η Λουίζα Κωστοὐλα
www.violetlouise.com