Στρόμπολι, Η Γη Του Θεού

Μετά το τέλος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, η Καρίν, μια νεαρή Λιθουανή, βρίσκεται κλεισμένη σ’ ένα στρατόπεδο προσφύγων. Μην έχοντας άλλο τρόπο διαφυγής, αποφασίζει να δεχθεί την πρόταση γάμου του Αντόνιο, ενός νεαρού φύλακα του στρατοπέδου και τον ακολουθεί στον τόπο καταγωγής του, το Στρόμπολι.

Η μεγάλη ιδέα του έργου, που ξεπερνάει ακόμη και το επεισοδιακό παρασκήνιο της ένωσης των δύο μεγάλων κινηματογραφικών αστέρων, αφορά στην ανάδειξη του κυνισμού, ως παράγοντα κοινωνικής παρακμής και εξαθλίωσης. Είναι ενδεικτική η δήλωση του Rossellini: «Αυτό που με ενδιέφερε, ήταν να διαπραγματευτώ το θέμα του κυνισμού, ενός συναισθήματος που αποτελούσε το μεγαλύτερο κίνδυνο της μεταπολεμικής περιόδου. Η Καρίν, καιροσκοπικά εκμεταλλεύεται το γνήσιο έρωτα ενός στρατιώτη, μιας θλιβερής πρωτόγονης ύπαρξης και τον παντρεύεται με μόνο στόχο της την έξοδο από το στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων. Παίρνει το δρόμο για το νησί, εκεί όμως θα γνωρίσει μια ακόμη χειρότερη μορφή εγκλεισμού...»

Η ταινία είναι η πρώτη από μια σειρά ταινιών που θα γυρίσουν μαζί ο Rossellini και η Bergman. Είναι επίσης η πρώτη τόσο «εσωτερική» και «μυστικιστική» ταινία του ο Rossellini που έδωσε στην Bergman την ευκαιρία να δοκιμάσει τις δυνάμεις της και σε μια «νατουραλιστική» ερμηνεία, τόσο διαφορετική από τους έως τότε ρόλους της στο Χόλiγουντ. Τέλος πρόκειται για μια αλληγορική εκδοχή του μεταπολεμικού κόσμου που είναι γεμάτος από αδιέξοδα και συνεχείς ματαιώσεις. Ο ιταλός σκηνοθέτης κινηματογραφεί στο φυσικό περιβάλλον του νησιού, στου πρόποδες του ηφαιστείου που σαν συμβολισμός εμπεριέχει ταυτόχρονα τις έννοιες της καταστροφής και της αναγέννησης.