The Hunger Games: Η Επανάσταση – Μέρος 1

Οι Αγώνες Πείνας μόλις γνώρισαν το τέλος τους και η Κάτνις έχει επιστρέψει στην Περιοχή 13. Με την καθοδήγηση της Προέδρου Κόιν και έχοντας πιστούς φίλους στο πλευρό της, θα προσπαθήσει να σώσει τον Πίτα, και το έθνος ολόκληρο με το θάρρος της. Η επανάσταση ξεκινάει.

Η τρίτη ταινία της σειράς Hunger Games αφηγείται το ξεκίνημα της αντεπίθεσης των καταπιεσμένων με μια επαναστική ιέρεια, την επονομαζόμενη “Κοτσιφόκισσα” (Mockingjay). Αυτό το Mockingjay είναι το προϊόν της αναπαραγωγής των γεννετικά δημιουργημένων από την Capitol πτηνών jabberjays, τα οποία αναπαράγονται με τα θηλυκά mockingbirds (ατριχόρνιθες), δημιουργώντας ένα νέο είδος. Προφανώς υπάρχει ένας συμβολισμός εδώ.

Η παρουσία της Katniss σε αυτή την ταινία έχει ενδιαφέροντα στοιχεία. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι κάτι ανάμεσα σε Ρομπέν των Δασών, Ζαν Ντ’ Αρκ και πολεμική ανταποκρίτρια, καθώς την στέλνουν σε εδάφη, τα οποία το ολοκληρωτικό καθεστώς της Capitol έχει εξολοθρεύσει. Η Katniss παρουσιάζει τα εγκλήματα των καταπιεστών, προσπαθώντας να κινητοποιήσει τον λαό σε επανάσταση. 

Η Capitol θεωρητικά είναι ένα κράτος, που, όπως υποστηρίζει, με το μονοπώλιο στη βία, επιβάλλει με τη δύναμη των όπλων την κοινωνική ειρήνη- κάτι σαν τον “Λεβιάθαν” του Χομπς. Στην πράξη, όμως, είναι μια ολοκληρωτική κυβέρνηση, που επιβάλλει ένα δουλοκτητικό καθεστώς ακραίας καταπίεσης και βίας. Η ταινία, επίσης, έχει αναφορές στο πολιτικό marketing. Και οι δύο παρατάξεις συγκρούονται στο πεδίο της πολιτικής προπαγάνδας. Για παράδειγμα, αυτό που ο τομέας 13 ονομάζει επανάσταση, από την Capitol ονομάζεται εμφύλιος πόλεμος. Και υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα χρήσης της προπαγάνδας, άλλα εύστοχα και άλλα σε επίπεδο αμερικανικού reality, σε μια ταινία, που έτσι κι αλλιώς, κυρίως απευθύνεται σε εφηβικό και νεανικό κοινό, που δεν θα το ψάξει και πάρα πολύ. 

Όπως συνέβαινε και στα προηγούμενα Hunger Games, έτσι και σε αυτό, το πρώτο μέρος, που χαρακτηρίζεται από μελοδραματισμό, υπερβολικά σοβαροφανείς (και στημένες) ερμηνείες, αλλά και πολιτικά μηνύματα για teenagers, δεν έχει μεγάλο ενδιαφέρον και κουράζει. Όταν η ταινία μπαίνει στο στοιχείο της, δηλαδή τη δράση, τις ανατροπές, το σασπένς, σαφώς έχουμε ένα άλλο έργο. Σε αυτή την περίπτωση, πάντως, του νέου Hunger Games, η δράση δεν είναι τόσο αγωνιώδης, γιατί η πρωταγωνίστρια έχει μικρότερη εμπλοκή στις πιο δυναμικές σκηνές. Φαίνεται ότι το νέο έργο έχει ως βασικό σκοπό να προετοιμάσει το εδαφός για την επόμενη ταινία, με αποτέλεσμα να κρατάει δυνάμεις, σασπένς και ενέργεια, για ένα πιο επεισοδιακό φινάλε.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Πιο σύντομο σε διάρκεια, αυτό το Hunger Games διαφέρει κάπως από τα δύο προηγούμενα. Mπαίνουμε στην επανάσταση και δεν έχουμε πια τους αγώνες εφήβων- μονομάχων, αλλά μία μάχη προπαγάνδρας κι έναν επαναστατικό ρομαντισμό. Το έργο ισορροπεί ανάμεσα στην δράση, την ρομαντική αφέλεια και τον ρεαλισμό, αλλά δεν θα απογοητεύσει τους φαν των Hunger Games. Διατηρούνται τα στοιχεία, που έφεραν την επιτυχία, με πρώτη και καλύτερη την πρωταγωνίστρια Jennifer Lawrence.

Γιώργος Σμυρνής