Η Δική μας Νύχτα
O Godard συναντά τη ροκ και τα 80’s σε ένα ποιητικό έργο, που περιγράφει με αφαιρετικό τρόπο έναν αδιέξοδο έρωτα και μια μεγάλη περιπέτεια. “Η Δική μας Νύχτα” (1986) του Leos Carax είναι δείγμα ενός σινεμά με μεγάλη καλλιτεχνική ελευθερία, αλλά και καλλιτεχνική ποιότητα.
Σε ένα φουτουριστικό Παρίσι ενός κοντινού μέλλοντος (για την δεκαετία όμως του 1980, όταν γυρίστηκε η ταινία) ο Μαρκ και ο Χανς, δύο ώριμοι, μπαρουτοκαπνισμένοι, ληστές χρωστάνε χρήματα σε μια μυστηριώδη, σκληρή Αμερικανίδα. Μια αυστηρή, προθεσμία τους πιέζει εξαντλητικά. Οι δυο άνδρες θα σκεφτούν την τέλεια ιδέα: Θα κλέψουν και θα πουλήσουν, στην αγορά, το αντίδοτο μιας υπέρ-ασθένειας που προσβάλλει και σκοτώνει τους εραστές, που κάνουν έρωτα χωρίς να αγαπούν. (Η αλληγορική αναφορά στο Aids, την ασθένεια που κυριαρχούσε στη δημόσια συζήτηση τη δεκαετία του 80 είναι φανερή.) Για τη δουλειά θα χρειαστούν τον Άλεξ, έναν οργισμένο, νεαρό επαναστάτη. Λίγες μέρες πριν τη μεγάλη κλοπή, ο Άλεξ πέφτει θύμα της γοητείας της νεαρής ερωμένης του Μαρκ, Άννα. Ακολουθούν απρόσμενες συναντήσεις, επικίνδυνες διασταυρώσεις και ένα τολμηρό σχέδιο διάσωσης.
Η ταινία αυτή μας μεταφέρει σε έναν κινηματογράφο, τον οποίο δεν βλέπουμε πια ούτε στη Γαλλία. Ο κινηματογράφος του δημιουργού με 80’s ατμόσφαιρα, αλλά και πολύ φανερή την επίδραση του Godard πάνω στον σκηνοθέτη Leos Carax, ο οποίος γι’ αυτή την ταινία είχε χαρακτηριστεί παιδί- θαύμα του σινεμά. Επίσης, βλέπουμε τη Juliette Binoche στην πρώτη της νιότη (23 χρονών σε αυτή την ταινία), όπου ερμηνεύει μια κάπως υποτονική και υπερβολικά εύθραυστη ερωτική γυναίκα. Πλέον, κάποια στοιχεία που τότε θα ήταν επίκαιρα, όπως αυτή η περίεργη αναφορά στο Aids, δείχνουν κάπως παρωχημένα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Ποιητικό σινεμά, ωραίες κινηματογραφικές εικόνες, αφαίρεση σε ένα σινεμά του δημιουργού, που δεν υπάρχει πια. Αυτή η κινηματογραφική επιστροφή στα 80’s δεν είναι καθόλου δυσάρεστη.
Γιώργος Σμυρνής
