Ένας νεαρός, ασκούμενος δικηγόρος, μόλις συμπληρώνει το 21ο έτος της ηλικίας του, ανακαλύπτει (από τον πατέρα του που του το εκμυστηρεύεται) ότι, όπως όλοι οι άντρες στην οικογένειά του, έτσι κι εκείνος έχει πλέον τη δυνατότητα να ταξιδεύει πίσω στο χρόνο και μάλιστα, σε όποια χρονική στιγμή του παρελθόντος του επιθυμεί, και να διορθώνει ό,τι θέλει. Ο πρωταγωνιστής, αρχικά, αποφασίζει, όπως κάθε νεαρός της ηλικίας του, να χρησιμοποιήσει αυτό το δώρο προκειμένου να αποκτήσει φιλενάδα, και όταν βρίσκει την ιδανική κοπέλα μπορεί να γυρίζει πίσω κάθε φορά που κάνει κάτι λάθος ώστε να το δοκιμάσει μια δεύτερη φορά. Όμως, αυτό το ταξίδι, παρά τα δώρα που φέρνει, δεν είναι πάντα ευχάριστο ή εύκολο, ούτε πανάκεια για κάθε λύπη ή απογοήτευση που αναπόφευκτα προκύπτουν στη ζωή…
Ο Ρίτσαρντ Κέρτις, σεναριογράφος του «Τέσσερις Γάμοι και Μία Κηδεία» και «Notting Hill» και σκηνοθέτης του «Love Actually» είναι μια αναγνωρίσιμη φίρμα στο χώρο της ρομαντικής κομεντί. Στην Τρίτη ταινία που υπογράφει ως σκηνοθέτης (και πιο προσωπική του σύμφωνα με τον ίδιο) μπορεί να ξεκινάει με ένα εύρημα που ανήκει στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας αλλά επιμένει στις γνωστές εμμονές του: Καλοβαλμένες, χαριτωμένα εκκεντρικές οικογένειες, ρομαντισμός και κωμικές ατάκες, βρετανοαμερικάνικα ρομάντζα, ωραιοποιημένη Αγγλία, Έχει έναν συμπαθή Ντόναλ Γκλίζον σε μια παραλλαγή του ρόλου που ως πρόσφατα έπαιζε ο Χιου Γκραντ, μια μάλλον άχρωμη Ρέιτσελ ΜακΆνταμς και έναν πολύ καλό Μπιλ Νάι. Κυλάει ευχάριστα αν και δεν ξεπερνάει σε κωμική ενέργεια άλλες ταινίες του Κέρτις, και τελικά το φανταστικό εύρημα χρησιμοποιείται για ένα ‘μάθημα ζωής’ που επιζητεί στο τελευταίο μέρος τη συγκινησιακή φόρτιση.
Θοδωρής Τσιάτσικας
