Επίκουρος: Το πασχαλινό τραπέζι αναδεικνύει τη βουκολικότητά μας

Για ποιους λόγους είναι σημαντικό να επιδιώκουμε μια “εθνική ταυτότητα” στο φαγητό μας;
Το θέμα δεν είναι να επιδιώκουμε μια εθνική ταυτότητα αλλά να αισθανόμαστε ότι αυτό που ονομάζουμε ελληνική κουζίνα, όποιο κι αν είναι αυτό, είναι κάτι για το οποίο είμαστε υπερήφανοι.

Θεωρείτε ότι το “μέσο” πασχαλινό τραπέζι διατηρεί αρκετή “ελληνικότητα” όπως έχει επικρατήσει να το καταναλώνουμε στα σπίτια μας;
Το πασχαλινό τραπέζι στην Ελλάδα, αν και επηρεασμένο από πολλές άλλες παραδόσεις, ίσως είναι αυτό που έχει το πιο έντονο άρωμα ελληνικότητας. Επιπλέον, πιστεύω ότι ένα μέρος αυτής της ελληνικότητας είναι η βουκολικότητά μας,την οποία τείνουμε να αποσιωπούμε προβάλλοντας τη θαλασσινή μας μεσογειακότητα. Η βουκολικότητα αυτή φαίνεται στην πλήρη δόξα της στο πασχαλινό τραπέζι.

Στην εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 11 Απριλίου 2013 στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος – DEREE με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του Επίκουρου με τίτλο “Η Νέα Ελληνική Κουζίνα“, οι ομιλητές, καθηγητές του κολλεγίου, ανέπτυξαν την οπτική τους σχετικά με την κουλτούρα του φαγητού, “ρίχνοντας στο τραπέζι” ποικίλα ερωτήματα οικονομικής, κοινωνικής και τεχνικής φύσης. Έτσι “φώτισαν” παραμέτρους που συνήθως δεν σκεφτόμαστε όταν απολαμβάνουμε το φαγητό ή όταν συζητάμε για τις εθνικές κουζίνες. Με αφορμή τα όσα πολύ ενδιαφέροντα ακούσαμε αλλά και την εποχιακή συγκυρία του Πάσχα που πλησιάζει, ζητήσαμε από τον Επίκουρο να σχολιάσει τη σχέση μεταξύ ελληνικότητας και πασχαλινών εδεσμάτων.

Ποια στοιχεία θα μπορούσαν να ανανεώσουν σήμερα το ελληνικό πασχαλινό τραπέζι; Τι θα προτείνατε εσείς για την συγκεκριμένη γιορτή;
Δεν θα πείραζα τίποτα. Απλώς θα συμβούλευα μια πιο ορθολογική σειρά στο σερβίρισμα των πασχαλινών φαγητών. Δηλαδή, να αρχίσει το τσιμπούσι νωρίς το μεσημεράκι, με συκωταριά τηγανητή, γαρδουμπίτσες, κάποιον τζιγεροσαρμά, κι όλα αυτά συνοδεία τσίπουρου ή κάποιου λευκού κρασιού με έντονες οξύτητες. Μετά, σιγά σιγά, να περάσει στο αρνί, όπου το τεμάχισμα μπορεί να πάρει και ομαδικό χαρακτήρα, συνοδεύοντας πάντα με σαλάτες ανοιξιάτικες και φρεσκοκομμένες. Ένα κόκκινο κρασί (όχι χύμα) με μαλακές τανίνες, ταιριάζει ιδανικά με το πασχαλιάτικο αρνί. Το θέμα είναι να το χαρεί κανείς και όχι να χορτάσει γρήγορα.

Θυμάστε κάτι πολύ χαρακτηριστικό από κάποιο πασχαλινό γεύμα στο οποίο βρεθήκατε;
Όταν έψηνα αρνί στο Πήλιο κι έπιασε βροχή και έγινε από ψητό βραστό. Φάγαμε σε μια εξαιρετική ταβέρνα.

Υπάρχει κάποια αναφορά στο βιβλίο σας «Η Νέα Ελληνική Κουζίνα» σε σχέση με το Πάσχα;
Αναφέρω κάπου το ότι οι θρησκευτικοί περιορισμοί και οι νηστείες αποτελούν παράγοντες που συνέχουν μια κοινότητα.

Το βιβλίο “Η Νέα Ελληνική Κουζίνα” του Επίκουρου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος