Όσα έρχονται τον χειμώνα 2026-2027 στο Εθνικό Θέατρο

Αν λάβουμε υπόψιν την παράδοση, η βροχή είναι σημάδι γονιμότητας. Κι έτσι όταν μια δυνατή καταιγίδα ξέσπασε στην κατά το ξεκίνημα παρουσίασης του νέου χειμερινού προγράμματος του Εθνικού Θεάτρου εκτιμήθηκε ως «καλός οιωνός»: όχι μόνο για όσα έρχονται την επόμενη θεατρική περίοδο, αλλά για όσα έχουν «χτιστεί» ήδη στον οργανισμό κατά την πρώτη χρονιά διοίκησης, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Αργυρώς Χιώτη.
«Τολμάμε ακόμα πιο δυναμικά να διευρύνουμε το ρεπερτόριο μας με συνεργασίες που εκπλήσσουν, σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις κλασικών κειμένων, νέες αναθέσεις σε δημιουργούς με ισχυρό καλλιτεχνικό στίγμα – αρκετές και αρκετοί από αυτούς για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο – εδραίωση της δικτύωσης με φορείς του εξωτερικού αλλά και άλλους φορείς στην Ελλάδα, μέσα από ισότιμες συμπράξεις και συμπαραγωγές, στόχευση στην εκπαιδευτική ταυτότητα του θεάτρου και τις κοινωνικές του δράσεις, ουσιαστική σκηνική έρευνα, άνοιγμα στη διακαλλιτεχνικότητα και τροφοδότηση της σκέψης και της θεατρικής γλώσσας» δήλωνε η κ. Χιώτη, όταν πια η βροχή είχε δυναμώσει τόσο, ώστε η παρουσίαση μεταφερόταν στην Κεντρική Σκηνή του Τσίλλερ, την καρδιά του αρχιτεκτονικού ιστού του Εθνικού Θεάτρου.

Συνεργασία με τα μεγαλύτερα θέατρα της Γαλλίας, συνεργασία με τους μεγαλύτερους πολιτιστικούς οργανισμούς της χώρας, μετάκληση του κορυφαίου Ρώσου σκηνοθέτη Κρυμόφ, σπουδαίες πρωταγωνίστριες σε νεωτερικές ματιές κλασικών κειμένων, συνύπαρξη τεχνών επί της θεατρικής σκηνής συνθέτουν το χειμερινό οικοδόμημα του Εθνικού Θεάτρου που καλωσορίζει και πάλι στο δυναμικό του, το ανακαινισμένο και καθολικά προσβάσιμο κτήριο Rex. Συνοπτικά, διαπιστώνεται μια ωρίμανση των πρώτων δειγμάτων γραφής στη θητεία Χιώτη, που έχει αποδώσει και σε επίπεδο προσέλευσης και σε επίπεδο καλλιτεχνικής αποδοχής.

Με την επιστροφή του σε χρήση, οι νέες παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου ανέρχονται σε 14, όπου ο Σαίξπηρ έχει την τιμητική του. Ο Γιώργος Κουμεντάκης, 12 χρόνια μετά το θρίαμβο της «Φόνισσας» επιστρέφει στη σύνθεση επί του έργου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, με πρωταγωνίστρια την κινηματογραφική ερμηνεύτρια του ρόλου Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και μουσική διεύθυνση Μάρκελλου Χρυσικόπουλου – μια παράσταση σε συμπαραγωγή με την Εθνική Λυρική Σκηνή. Ο προγραμματισμός της Κεντρικής Σκηνής Τσίλλερ θα περιλαμβάνει επίσης «Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα» του Λόρκα σε σκηνοθεσία της αναπληρώτριας διευθύντριας Ιώς Βουλγαράκη με τη Φιλαρέτη Κομνηνού στον ομώνυμο ρόλο, ενώ η μετάκληση του αυτοεξόριστου Ρώσου Ντμίτρι Κρυμόφ για να σκηνοθετήσει την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ με ελληνικό θίασο – σε πρωτότυπη μουσική του Θοδωρή Οικονόμου – θα ολοκληρώσει τον εκεί σχεδιασμό.

Στη Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος», κάνοντας το σκηνοθετικό ντεμπούτο τους στο Εθνικό, ο Κωνσταντίνος Ντέλλας – εξοικειωμένος με τις δραματουργίες πάνω στο μυστικισμό των ελληνικών παραδόσεων – θα καταπιαστεί με τον «Δράκουλα» του Μπραμ Στόκερ και η Αικατερίνη Παπαγεωργίου θα φέρει μια νέα ματιά στην κλασική ελληνική κωμωδία «Δεσποινίς διευθυντής» των Κώστα Πρετεντέρη και Ασημάκη Γιαλαμά.

Η Φιλαρέτη Κομνηνού ως “Μπερνάρντα Άλμπα” με την συνυπεύθυνη της Πειραματικής Σκηνής, Νεφέλη Μαϊστράλη.

Στην παιδική -νεανική σκηνή το Εθνικό Θέατρο θα συμπράξει με Odéon Théâtre  de l’Europe και το Théâtre National Wallonie Bruxelles για την φιλόδοξη θεατρική – κοινωνική δράση «Κοινοβούλιο της οργής», ενώ παράσταση ετοιμάζουν οι Δημήτρης Κουρούμπαλης – Φρόσω Κορρού: μια περιβαλλοντική εκδοχή του Ρομπέν των δασών με τίτλο «Ρόμπιν, η καρδιά του δάσους».

Η επαναλειτουργία του Rex θα φέρει τον Κωνσταντίνο Ρήγο ξανά στο Εθνικό για να σκηνοθετήσει την κωμωδία του Σαίξπηρ «Πολύ κακό για το τίποτα» με πρωταγωνίστρια τη Σμαράγδα Καρύδη. Ακολούθως, η Χαρά Κότσαλη – επίσης στην πρώτη της χορογραφία στο Εθνικό και στην πρώτη μεγάλης κλίμακας παραγωγή – με το έργο «Μπανάλ. Μια μέρα που δεν έγινε τίποτα» και πρωταγωνιστή τον Αργύρη Ξάφη.

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος κάνει Σαίξπηρ με τη Σμαράγδα Καρύδη πρωταγωνίστρια.

Παράλληλα, η Πειραματική Σκηνή στο -1 του κτηρίου θα λειτουργήσει με πλήρες ρεπερτόριο: Αφενός, το «Macbeth Prospero | Μια συνάντηση», με την υπογραφή μιας κολεκτίβας γνωστών καλλιτεχνών που θα προσεγγίσει την σαιξπηρική τραγωδία έξω από τα θεατρικά όρια. Αφετέρου με τις «Πρώτες ιστορίες των ανθρώπων» όπου τα αρχαιότερα βιβλία της ανθρωπότητας θα τροφοδοτήσουν συγγραφείς (θα επιλεγούν κατόπιν ανοιχτού καλέσματος) ενώ θα ακολουθήσει ακρόαση για τη στελέχωση του θιάσου – πάντα στο πλαίσιο του θεσμού της, Διαρκούς Ανοιχτής Πρόβας. Τέλος, θα δοθεί βήμα στον αριστούχο απόφοιτο του τμήματος Σκηνοθεσίας της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, Κωστή Γλύκαντζη, να δοκιμαστεί πάνω σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό έργο.

«Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου επιχείρησε να δοκιμάσει τους τρόπους και τα όρια του παραστατικού. Μέσα από τις Ανοιχτές Πρόβες και τα σκίτσα πραγματοποιήθηκε μια σπουδή πάνω στο ανολοκλήρωτο, το πρόχειρο. Η σκηνή μετατράπηκε σε τόπο έρευνας και διαρκούς μεταμόρφωσης. Και για την ερχόμενη χρονιά, συνεχίζει να μας ενδιαφέρει η διαδικασία πριν από τη μορφή· η στιγμή όπου το έργο παραμένει ανοιχτό, εκτεθειμένο, αβέβαιο», τόνιζε ο Ακύλλας Καραζήσης, ο οποίος μαζί με τη Νεφέλη Μαϊστράλη ως συνυπεύθυνοι της Πειραματικής θα αναλάβουν έκαστος από ένα εγχείρημα της Σκηνής.

Το θέατρο Δίπυλον θα παραμείνει στη διάθεση του Εθνικού, ως συνέχεια της Πειραματικής Σκηνής, και θα γίνει τόπος συνάντησης του δημιουργικού διδύμου Ανέστη Αζά και Πρόδρομου Τσινικόρη πάνω στο εγχείρημα «Ομόνοια», μια παράσταση ντοκουμέντο με αφετηρία τη διασημότερη πλατεία – περιοχή του ιστορικού κέντρου. Στην ίδια σκηνή, ο Χάρης Φραγκούλης θα δοκιμαστεί και πάλι στη σκηνοθεσία αρχαίας τραγωδίας, αυτή τη φορά επιλέγοντας τον «Οιδίποδα τύραννο».

Φρόσσω Κορρού, Δημήτρης Κουρούμπαλης, Ηλέκτρα Νικολούζου και Χάρης Φραγκούλης ως κάτοικοι του Rex και του θεάτρου Δίπυλον.

Το πρόγραμμα του Εθνικού το φθινόπωρο θα ανοίξουν οι παραγωγές που συνάντησαν μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική απήχηση: «Η Ιεροτελεστία» του Γκιγιέμ Πουά όπως τη σκηνοθέτησε ο Χρήστος Θεοδωρίδης, η αναβίωση του «Kontakthof» της Πίνα Μπάους με την εκπληκτική ομάδα των 22 Ελλήνων ερμηνευτριών – ερμηνευτών και ο «Βυσσινόκηπος» του Αντόν Τσέχωφ δια χειρός Έκτορα Λυγίζου.

Στις παράλληλες δράσεις του οργανισμού συνεχίζονται οι επιτυχημένοι θεσμοί «Προθάλαμος Δ» – και πάλι σε σχεδιασμό και επιμέλεια Νατάσσας Τριανταφύλλη, τα «Σαλόνια Γλώσσας» ως μια χειρονομία γνωριμίας με τη σύγχρονη ελληνική γραφή, ενώ μετά από αναβολή εξαιτίας των πολεμικών και γεωπολιτικών εξελίξεων το Εθνικό θα διοργανώσει την επόμενη άνοιξη το Διεθνές Φεστιβάλ Νέων Θεατρικών Μέσων. Το Μικρό Εθνικό επανιδρύεται εμπλουτίζοντας τις θεατρικές με κοινωνικές και εκπαιδευτικές δράσης και υπεύθυνη την διδάκτορα καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, Εύη Νάκου. Το National Theatre Web Radio, υπό την καλλιτεχνική ευθύνη του Σάββα Κυριακίδη θα εμπλουτιστεί με νέο περιεχόμενο και θα αφορά και στη μετάδοση αρχειακών παραστάσεων, αλλά και νέων ραδιοφωνικών έργων.

Μέσα από τρεις κτηριακές εστίες και έξι σκηνές, η Αργυρώ Χιώτη οραματίζεται τον καινούργιο σχεδιασμό του Εθνικού Θεάτρου «ως μια ουτοπική αρχιτεκτονική». Μετασχηματίζουμε κάθε παράσταση σε κάποιο χώρο ή δωμάτιο ενός μεγαλόπρεπου κτηρίου άλλων εποχών. Κατοικούμε το ιδεατό μας οικοσύστημα, και σας δίνουμε το κλειδί, για τη δική σας, προσωπική, μοναδική περιήγηση στο εσωτερικό του. Μη διστάσετε, ανοίξτε όσα δωμάτια μπορείτε και αφεθείτε στην εμπειρία που κρύβεται εκεί. Ανοίξτε την πόρτα του θεάτρου και ζήστε ελεύθερα», μας παρότρυνε χθες το βράδυ.

Η Υβόννη Μαλτέζου θα πρωταγωνιστήσει στην επανάληψη του “Βυσσινόκηπου”. Εδώ με την αναπληρώτρια διευθύντρια του Εθνικού, Ιώ Βουλγαράκη.

Το Εθνικό Θέατρο, φυσικά, δεν θα περιμένει το χειμώνα για να μας προσκαλέσει αφού οι θερινές του παραγωγές στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου ετοιμάζονται πυρετωδώς με άξονα το έργο του Ευριπίδη. Ο Δημήτρης Καραντζάς σκηνοθετεί την «Άλκηστη» για τις 17 και 18 Ιουλίου και η Ελένη Ευθυμίου – συμπεριλαμβάνοντας στο θίασο μέλη της ομάδας «Εν δυνάμει», δηλαδή άτομα με ή χωρίς αναπηρία – επιτυγχάνει μια ιστορική στιγμή κατά των αποκλεισμών για την Επίδαυρο με αφορμή τις «Τρωάδες». Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στις 31 Ιουλίου και 1η Αυγούστου.

Νωρίτερα, το 9^ο Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος (5-20 Ιουλίου) θα λάβει χώρα στο Λυγουριό Αργολίδας υπό την οργάνωση της υπεύθυνης Διεθνών Σχέσεων και Δραματολογίου, Ειρήνης Μουντράκη με επικεφαλής του εργαστηρίου την Αλεξία Καλτσίκη. Ωστόσο, στις καλοκαιρινές παραγωγές του Εθνικού προστίθεται μία ακόμα: «Η γυναίκα της Ζάκυθος: Διάλογος στα ερείπια του Μεσολογγίου» πάνω σε έργα του Διονύσιου Σολωμού σε έρευνα, δραματουργία και σκηνοθεσία του Μάνου Καρατζογιάννη με αφορμή την συμπλήρωση 200 ετών από την έξοδο του Μεσολογγίου.

Ο Ακύλλας Καραζήσης, οραματικός συνυπεύθυνος της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού.

Με την υπογραφή του Σάκη Στριτσίδη, η φετινή οπτική ταυτότητα του οργανισμού.

Η καλλιτεχνική διευθύντρια Αργυρώ Χιώτη με την αντιπρόεδρο του ΔΣ, Έρση Πίττα.

Η υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων και Δραματολογίου, Ειρήνη Μουντράκη.

Παρουσιάζοντας αναλυτικά το νέο πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου.

ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΑ του Guillaume Poix | σε μια ιδέα της Lorraine de Sagazan | Μετάφραση: Δήμητρα Κονδυλάκη | Σκηνοθεσία: Χρήστος Θεοδωρίδης | Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» | Κτήριο Τσίλλερ | Πρεμιέρα: 1 Οκτωβρίου | 2ος χρόνος

Αντλώντας έμπνευση από 300 συνεντεύξεις που πάρθηκαν μεταξύ 2020 και 2021, μια περίοδο αυξημένης συλλογικής μοναξιάς, ο δημοφιλής Γάλλος θεατρικός συγγραφέας και δραματουργός γράφει την Ιεροτελεστία (Un Sacre), υφαίνοντας ένα χρονικό απώλειας που – μέσα από «μικρές» ιστορίες ανθρώπων – καταλήγει στη «μεγάλη» Ιστορία της ανθρωπότητας. Αναγνωρίζοντας το θέατρο ως ιεροτελεστία της πραγματικότητας, πάντα με την παλλόμενη κίνηση – την οποία υπογράφει η Ξένια Θεμελή – και ενισχύοντας το σκηνικό συμβάν με ζωντανή μουσική επί σκηνής, η παράσταση, μετά τη θερμότατη υποδοχή που της επιφύλαξε το κοινό, επιστρέφει ως μια συλλογική ανάσα, μια αναπόφευκτη και φωτεινή μαρτυρία της ανθρώπινης ζωής. Γιατί το μόνο που μπορείς να κάνεις στον κόσμο που έχουμε φτιάξει, είναι να συνεχίσεις να υπάρχεις. Η ύπαρξη ως επανάσταση, λοιπόν.

KONTAKTHOF της Pina Bausch | Μία σύμπραξη με το Pina Bausch Foundation
Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ | Πρεμιέρα: 7 Οκτωβρίου | 2ος χρόνος

Μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε τη φετινή καλλιτεχνική περίοδο το Kontakthof, η ξεχωριστή σκηνική αναβίωση ενός από τα πιο εμβληματικά έργα της Pina Bausch, με τη συμμετοχή 22 ξεχωριστών ερμηνευτ(ρι)ών από την Ελλάδα, 21 έως 55 χρόνων, επιστρέφει στην Κεντρική Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ για λίγες μόνο παραστάσεις. Το Kontakthof, είχε πει η σπουδαία χορογράφος, «είναι ένας τόπος όπου συναντιούνται άνθρωποι που αποζητούν επαφή. Να φανερώσεις τον εαυτό σου, να τον αρνηθείς. Με φόβους. Επιθυμία. Απογοητεύσεις. Απελπισία. Πρώτες εμπειρίες. Πρώτες απόπειρες. Τρυφερότητα και ό,τι προκύπτει απ’ αυτή — αυτό ήταν σημαντικό θέμα στο έργο. […] Να αποκαλύπτεις πτυχές του εαυτού σου, να ξεπερνάς τον εαυτό σου.»

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ του Αντόν Τσέχωφ | Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη | Διασκευή – Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος | Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ | Πρεμιέρα: 28 Νοεμβρίου | 2ος χρόνος
Ο Βυσσινόκηπος του Αντόν Τσέχωφ, ένα από εμβληματικότερα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, επιστρέφει για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, στην Κεντρική Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου, με έναν 10μελή θίασο ξεχωριστών ερμηνευτ(ρι)ών. Με όχημα την εξαιρετική μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη και με όρους ενός ιδιότυπου «μουσικού ρεαλισμού» – όπου η παρτιτούρα είναι το κείμενο και τα μουσικά όργανα οι ανθρώπινες φωνές – η ιλαρή και συγχρόνως σπαρακτική αυτή τραγικωμωδία μιλά για την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να εξορκίσει τον τρόμο της Αβύσσου και του Άπειρου, τη σιωπή και το κενό, που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν. Με τη δράση να τοποθετείται εξ ολοκλήρου στο καθιστικό/σέρα μιας ρωσικής ντάτσας, το τσεχωφικό κύκνειο άσμα παρουσιάζεται ως ένα κατεξοχήν έργο συνόλου, 41 χρόνια μετά το τελευταίο του ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο.

Έναρξη προπώλησης για τις παραστάσεις που θα παρουσιαστούν σε επανάληψη: Παρασκευή 5 Ιουνίου.

ΚΤΗΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ

 Η ΦΟΝΙΣΣΑ του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη | Συμπαραγωγή με την Εθνική Λυρική Σκηνή | Μουσική: Γιώργος Κουμεντάκης | Δραματουργία, Διασκευή, Μουσική διεύθυνση: Μάρκελλος Χρυσικόπουλος | Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ | 23 έως 25 Οκτωβρίου

Μετά τη μακρά και επιτυχημένη οπερατική διαδρομή της, η Φόνισσα του Γιώργου Κουμεντάκη ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, αυτή τη φορά με τη μορφή του μελοδράματος. Ακολουθώντας τον βασικό αφηγηματικό άξονα του πρωτότυπου κειμένου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και με μια νέα συνεπτυγμένη εκδοχή του μουσικού έργου του Γιώργου Κουμεντάκη για σύνολο δωματίου, η Φόνισσα επιστρέφει στη θεατρική σκηνή για να λυτρωθεί για μια ακόμα φορά μεταξύ της θείας και της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη ακολουθώντας την παρτιτούρα της μουσικής θα ερμηνεύσει όλους τους ρόλους του έργου σε έναν ιδιότυπο, πυρετικό όσο και εξαιρετικά απαιτητικό μονόλογο, αξιοποιώντας τη σπάνια μουσικότητα του μοναδικού γλωσσικού ιδιώματος του Παπαδιαμάντη και διατηρώντας ακέραιη τη δραματική του ένταση. Τη δραματουργική επεξεργασία του διηγήματος του Παπαδιαμάντη, τη διασκευή της μουσικής του Γιώργου Κουμεντάκη και τη μουσική διεύθυνση υπογράφει ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος. Τη μεταγραφή υπογράφει ο μουσικολόγος, κλαρινετίστας και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο Γιάννης Σαμπροβαλάκης.

Μια συμπαραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με το Εθνικό Θέατρο.

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΜΠΕΡΝΑΡΝΤΑ ΑΛΜΠΑ του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα | Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου | Σκηνοθεσία: Ιώ Βουλγαράκη | Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ | Πρεμιέρα: 20 Ιανουαρίου

Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα γράφτηκε το 1936 και μέχρι το 1964 η Δικτατορία του Φράνκο απαγόρευε τη σκηνική του παρουσίαση στην Ισπανία. Τι ήταν εκείνο που έκανε το έργο επικίνδυνο για ένα τόσο ισχυρό καθεστώς; Εννιά γυναίκες μένουν κλεισμένες στο σπίτι τους, χωρίς κοινωνική, προσωπική, σεξουαλική ζωή, υπό την τυραννία της Μπερνάρντα Άλμπα η οποία μετατρέπει αυτό το σπίτι σε μια άτυπη φυλακή. Ένας στιβαρός πατριαρχικός μηχανισμός ακμάζει εκεί μέσα, χωρίς μάλιστα ποτέ να εμφανιστεί ένας άνδρας επί σκηνής. Ένας τόπος ελέγχου, καταστολής και εμμονής χωρίς ποτέ η συμμόρφωση να επιβληθεί από φορείς θεσμικής εξουσίας. Σήμερα ένα συμπαγές και αχανές οικοδόμημα καλλιέργειας φόβου και παραγωγής απελπισίας εργάζεται αδιάκοπα για να θρέψει μέσα μας τη βεβαιότητα ότι κάθε σκέψη αλλαγής του κόσμου είναι μάταιη και κάθε χειρονομία αλληλεγγύης καταδικασμένη. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα και χάρη στο ποιητικό του σθένος, ίσως το έργο παραμένει ακόμη επικίνδυνο. Το κλασικό αριστούργημα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα επιστρέφει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου έπειτα από τρεις δεκαετίες, με τη Φιλαρέτη Κομνηνού στον ρόλο της Μπερνάρντα Άλμπα και ένα ξεχωριστό, αποκλειστικά γυναικείο, ensemble ερμηνευτριών διαφορετικών καλλιτεχνικών γενεών.

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ |  βασισμένο στο ομώνυμο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ | Σκηνοθεσία:  Dmitry Krymov | Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ | Πρεμιέρα: 14 Απριλίου

 Το Εθνικό Θέατρο υποδέχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον διεθνώς καταξιωμένο σκηνοθέτη, σκηνογράφο, ζωγράφο και παιδαγωγό Dmitry Krymov και τη ριζοσπαστική του εκδοχή στην Τρικυμία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Από τις σημαντικότερες μορφές του σύγχρονου θεάτρου, με πολυάριθμες διακρίσεις —ανάμεσά τους πέντε Golden Mask Awards, το Stanislavsky Award, το Grand Prix της Prague Quadrennial και το Herald Angels Award του Edinburgh International Festival— και θριαμβευτική πορεία σε κορυφαίους θεατρικούς οργανισμούς, φεστιβάλ και μουσεία παγκοσμίως, ο  Krymov ανασυνθέτει το αποκαλούμενο «αποχαιρετιστήριο» σαιξπηρικό έργο —με ελληνική διανομή και τη μουσική υπογραφή του Θοδωρή Οικονόμου— ως μια πολιτική και υπαρξιακή έκρηξη, που θέτει στο επίκεντρο την εκδίκηση, τη συγχώρεση και την ηθική ευθύνη. Μια σπάνια σκηνική κατάθεση, μέσα από τον αναρχικό, ποιητικό και απρόβλεπτο θεατρικό κόσμο του ιδιοσυγκρασιακού δημιουργού, με αφετηρία την προσωπική του εμπειρία ως αυτοεξόριστου τα τελευταία τέσσερα χρόνια από τη Ρωσία, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ»

 ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ του Μπραμ Στόκερ | Μετάφραση: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης | Δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνος Ντέλλας – Δημοσθένης Παπαμάρκος | Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας | Κτήριο Τσίλλερ | Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος»  | Πρεμιέρα: 16 Δεκεμβρίου

  Το 1903 δημοσιεύεται στις επιφυλλίδες της εφημερίδας Το Νέον Άστυ «τὸ περιεργότερον μυθιστόρημα ποὺ ἐδημοσιεύθη εἰς ἑλληνικὴν ἐφημερίδα…» με τίτλο Ο Πύργος του Δράκουλα, όπως το μετέφρασε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Η ιστορία της απόλυτης προσωποποίησης του φόβου για το μιαρό που κρύβει μέσα μας ο καθένας ξετυλίγεται μέσα στον γλωσσικό παπαδιαμαντικό πλανήτη, δημιουργώντας έναν κόσμο ποιητικά ωμό και ωμά ποιητικό. Μελετώντας σε ερευνητικό και καλλιτεχνικό επίπεδο τον λόγο, τις λαϊκές μορφές έκφρασης και τη σκηνική δράση ως τελετουργική πράξη, ο Κωνσταντίνος Ντέλλας μαζί με μια ξεχωριστή ομάδα ηθοποιών δημιουργεί ένα χωροχρονικό σύμπαν, με εργαλεία τη μουσική και τον ρυθμό, την πολυφωνία και τη ρευστότητα ανάμεσα σε σώματα, ρόλους και λειτουργίες.

 ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ των Κώστα Πρετεντέρη και Ασημάκη Γιαλαμά | Σκηνοθεσία: Αικατερίνη Παπαγεωργίου | Κτήριο Τσίλλερ | Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος»  | Πρεμιέρα: 17 Μαρτίου

Έργο με χαρακτηριστική «διπλή ζωή» —έχοντας γνωρίσει επιτυχία τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο— επανέρχεται μέσα από μια σύγχρονη δραματουργική προσέγγιση, για να φωτίσει εκ νέου τα ζητήματα ταυτότητας, εξουσίας και κοινωνικών ρόλων και να αναδείξει πόσο προκλητικά επίκαιρη παραμένει. Στο επίκεντρο βρίσκεται μια ηρωίδα που κινείται διαρκώς ανάμεσα στο προσωπείο και την πραγματική της ταυτότητα, αποκαλύπτοντας τη ρευστότητα των κοινωνικών συμβάσεων μιας εποχής, όπου η δημόσια εικόνα και η ιδιωτική ζωή βρίσκονται σε συνεχή διαπραγμάτευση. Ο έρωτας εγγράφεται σ’ αυτό το πεδίο έντασης, φανερώνοντας όλες τις ρωγμές που προκαλούνται, όταν το προσωπικό διαμεσολαβείται από το κοινωνικό. Με σεβασμό στον ρυθμό και το χιούμορ του πρωτοτύπου, η παράσταση θέτει ένα καίριο ερώτημα: ποια είναι η θέση της γυναίκας στον εργασιακό χώρο, όταν οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν γραφτεί από άλλους; Μια «κλασική» κωμωδία που δεν ανήκει στο παρελθόν, αλλά μας κοιτάζει κατάματα στο παρόν.

ΘΕΑΤΡΟ REX

 ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΡΟΜΠΕΝ, Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ του Δημήτρη Κουρούμπαλη  | Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κουρούμπαλης – Φρόσω Κορρού |  Μουσική: Alex Sid | Θέατρο REX | Σκηνή «Ελένη Παπαδάκη» | Πρεμιέρα: 30 Οκτωβρίου

Ο Ρόμπιν είναι νέος δασοφύλακας. Η αγάπη του για το δάσος τον οδήγησε σε αυτή τη δουλειά και στην υπηρεσία του Επιτρόπου που εξουσιάζει τον τόπο. Ο Επίτροπος δεν αγαπάει τα δάση. Αγαπάει το κέρδος. Μέρος του σχεδίου του για «εκσυγχρονισμό» της περιοχής είναι να εξαφανίσει το δάσος για να φτιάξει δρόμους, εργοστάσια, ξενοδοχεία, ορυχεία, ζωολογικούς κήπους. Στην προσπάθειά του να εμποδίσει τη μεγαλομανία του Επιτρόπου, ο Ρόμπιν κηρύσσεται παράνομος. Δεν είναι, όμως, μόνος. Στην καρδιά του δάσους ιδρύεται μια κοινότητα από ανθρώπους που το λέει η καρδιά τους και ο Ρόμπιν γίνεται Ρομπέν. Μια παράσταση για την ομορφιά του δάσους, με μουσική, τραγούδια και σκηνικές μάχες που θυμίζουν κινηματογράφο. Μια σκηνική αφήγηση βαθιάς οικολογικής ευαισθησίας, αλληλεγγύης και αυταπάρνησης, που θα μεταφέρει μικρούς και μεγάλους σε ένα ολοζώντανο δάσος γεμάτο μυρωδιές, ήχους και χρώματα.

 ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ | Απόδοση – Διασκευή: Έρι Κύργια | Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ρήγος | Θέατρο REX | Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» | Πρεμιέρα: 9 Δεκεμβρίου

 Ένα εκλεπτυσμένο παιχνίδι ερωτικών παρεξηγήσεων, όπου οι έμφυλοι ρόλοι αποδομούνται με κομψότητα και δηκτική ειρωνεία: αυτό είναι το Πολύ κακό για το τίποτα. Στον πυρήνα του έργου, η εκρηκτική σχέση του Βενέδικτου και της Βεατρίκης, ενός σπινθηροβόλου ντουέτου ευφυΐας και αντίστασης, επαναπροσδιορίζει τους όρους της επιθυμίας, σε έναν κόσμο όπου το συναίσθημα είναι πάντα υπό διαπραγμάτευση. Μεταμφιέσεις, κρυφακούσματα και λανθασμένες ταυτότητες λειτουργούν άλλοτε ως παιχνιδιάρικο τέχνασμα που οδηγεί στον έρωτα και την αυτογνωσία, και άλλοτε ως σκοτεινή ίντριγκα που προκαλεί καταστροφή. Το περίφημο παιχνίδι ανάμεσα στο “nothing” και το “noting” επικυρώνει την αίσθηση πως η πραγματικότητα δεν βιώνεται, αλλά κατασκευάζεται. Και τότε τίθεται το αιώνιο ερώτημα: Να παντρευτεί κανείς ή να το αποφύγει; Και η σκηνή ανάβει! Ο Κωνσταντίνος Ρήγος επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο με ένα αστραφτερό πάρτι: λάτιν ρυθμοί, ένταση και αποπλάνηση σε μια σκηνική εμπειρία, όπου ο έρωτας γίνεται παιχνίδι στρατηγικής, οι λέξεις όπλα και κάθε βλέμμα υπόσχεση ή παγίδα. Με τη Σμαράγδα Καρύδη και τον Θάνο Λέκκα.

ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ | Άνοιξη 2027 | Σε σύμπραξη με το Odéon Théâtre  de l’Europe και το Théâtre National Wallonie Bruxelles

Θα ακολουθήσει μια νέα διεθνής θεατρική και κοινωνική δράση με επίκεντρο τη νεολαία και τη δημοκρατία. ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ (Parlement des Colères), μια σύλληψη και δημιουργία της Rachel Dufour και της ομάδας της Les Guepes Rouges. Μια νέα διεθνής θεατρική και κοινωνική δράση με επίκεντρο τη νεολαία και τη δημοκρατία σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί στην Αθήνα την άνοιξη του 2027, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής δράσης «Το Κοινοβούλιο της οργής» (“Parlement des colères”), μια σύλληψη και δημιουργία της ομάδας Les Guepes Rouges. Η ομάδα συνεργάζεται με τρεις δημιουργούς εδώ, στην Ελλάδα, για να μεταδώσει τη μέθοδο εργασίας, οι δημιουργοί στη συνέχεια συνεργάζονται με ένα σύνολο εφήβων και νέων (16 έως 23 ετών), για μια παράσταση μαζί τους, η οποία παρουσιάζεται πρώτα στην Αθήνα, για μικρό αριθμό παραστάσεων, προτού ταξιδέψει στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες για τη μεγάλη Ευρωπαϊκή παρουσίαση και στα δύο αντίστοιχα πολύ μεγάλα θέατρα της σύμπραξης: το Odéon Théâtre  de l’Europe και το Théâtre National Wallonie Bruxelles.

ΜΠΑΝΑΛ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ | Ιδέα-Χορογραφία: Χαρά Κότσαλη |  Θέατρο REX | Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη»  | Πρεμιέρα: 8 Μαΐου

Ένας αλγόριθμος ανακηρύσσει την 11^η Απριλίου 1954 “την πιο βαρετή μέρα του 20^ου αιώνα”. Τίποτα σημαντικό δεν συνέβη εκείνη τη μέρα, κανείς σπουδαίος δεν γεννήθηκε ή πέθανε, κανένας πόλεμος δεν ξεκίνησε ή τελείωσε.  Με μικτό θίασο ηθοποιών και χορευτ(ρι)ών, το Μπανάλ. Μια μέρα που δεν έγινε τίποτα είναι μια παράσταση για τις ασήμαντες μέρες, για το πώς ζούμε, πώς αναπνέουμε και πώς αφηγούμαστε τις ζωές μας μέσα στον ασφυκτικό χώρο του σύγχρονου καπιταλισμού, όλες εκείνες τις ημέρες που «δεν γίνεται τίποτα». Ένα ηχητικό και κινητικό ντελίριο με ανθρώπινους  και μη δράστες: οι ήχοι ενός διαμερίσματος 70 τ.μ. με ενοίκιο 800 ευρώ, χορωδίες αθηναϊκών γρύλων, η μπάντα του Δήμου, εξουσιοδοτήσεις και μελοποιημένα δικόγραφα, πρόβες και θνησιγενείς χοροί, η απελπισμένη προσπάθεια συναρμολόγησης ενός fast furniture επίπλου, αφανισμοί σε ζωντανή μετάδοση και σύντομες συναντήσεις. Το θεαματικό εισβάλλει στο καθημερινό και το ασήμαντο μετατρέπεται σε πεδίο σύγκρουσης για το νόημα. Για την αβέβαιη θέση μας μέσα στον κόσμο, για το υπαρξιακό κωμικό δράμα που είναι το 24ωρο. Το Εθνικό Θέατρο εντάσσεται με την παράσταση της Χαράς Κότσαλη στην Ευρωμεσογειακή σύμπραξη/ Πόλο “Κοινές Όχθες” ή “Rivages Communs“, ένα δίκτυο συνεργασίας τεσσάρων θεάτρων στη Γαλλία, των: Théâtre de la Bastille στο Παρίσι, la Scène nationale de l’Essonne στο Ρι-Ορανζί, le Théâtre des 13 vents στο Μονπελιέ και το Théâtre Joliette στη Μασσαλία. Στόχος του δικτύου η αμοιβαία ενίσχυση της παραγωγής και κυκλοφορίας έργων της σύγχρονης δημιουργίας σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου μέσα από συμπράξεις, ανταλλαγές και φιλοξενίες καλλιτεχνιδών/ών.

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ | Σκηνή «Κατίνα Παξινού» 

Η Πειραματική σκηνή, με Υπεύθυνους τον Ακύλλα Καραζήση και τη Νεφέλη Μαϊστράλη,  εξελίσσει τη φετινή της διαδρομή —Διαρκής Ανοιχτή Πρόβα & Παραστάσεις – “Σκίτσα”—, αναπτύσσοντας την ερευνητική της πορεία πάνω στη συνύπαρξη καλλιτεχν(ιδ)ών και την επιμονή στη διαδικασία έναντι του αποτελέσματος.

PROJECT MACBETH / PROSPERO | Πρεμιέρα: 5 Νοεμβρίου

Μια κολεκτίβα καλλιτεχν(ιδ)ών —μια ζωγράφος-δραματουργός, ένας sound/screen designer, ένας performer-καθηγητής Ιστορίας και Φιλοσοφίας, ένας skipper, πέντε ηθοποιοί και ένας συντονιστής-τραγουδιστής— εξερευνά το δίπολο Εξουσία/Ουτοπία. Ο Μάκβεθ και η Τρικυμία, δυο εμβληματικά σαιξπηρικά έργα, είναι η βάση, η αφετηρία. Εδώ μπαίνει και ο απαραίτητος αναχρονισμός του Θεάτρου: η Αναγέννηση είναι ο ιστορικός καμβάς των έργων, εποχή όπου η δίψα για κυριαρχία, όπως και η λαχτάρα για μια μαγική ζωή, συναντιούνται στην πιο γυμνή τους μορφή. Αυτός ο ζωντανός πολύχρωμος πίνακας, βγαλμένος απ’ το Μουσείο, τοποθετημένος σήμερα στο κέντρο της Αγοράς, του δημόσιου χώρου, που είναι το Θέατρο. Δοκιμάζοντας τα όρια της εικόνας, των λέξεων, της ακινησίας, της μιμητικής εξίσωσης και όλα όσα αποτελούν το σήμερα, βουτηγμένο στο πάντα ζωντανό παρελθόν, η νέα παραγωγή της Πειραματικής Σκηνής θα είναι μια περιπέτεια που θα προσπαθήσει να δραπετεύσει από τα ασφυκτικά όρια του Θεάτρου. Παρ’ όλα αυτά και πάλι: Μη φοβάστε, είναι Θέατρο.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (τίτλος εργασίας) | Πρεμιέρα: 27 Ιανουαρίου

 Τη νέα χρονιά, στο επίκεντρο τίθεται η δραματουργία και η συνεργασία θεατρικών συγγραφέων, με στόχο τη δημιουργία ενός πολυσυλλεκτικού έργου που θα παρουσιαστεί το νέο έτος, με κεντρικό θέμα τις Πρώτες ιστορίες των ανθρώπων. Πηγή έμπνευσης μερικά από τα αρχαιότερα κείμενα της ανθρωπότητας, όπως Το έπος του Γκιλγκαμές, η Μαχαμπαράτα, Το βιβλίο των νεκρών των Αιγυπτίων, η Θεογονία τoυ Ησίοδου, τα Ομηρικά έπη, κ.ά. Οι συνεργαζόμενοι συγγραφείς θα επιλεγούν κατόπιν ανοιχτού καλέσματος, ενώ θα ακολουθήσει ακρόαση για τη στελέχωση του θιάσου. Επίσης, η Διαρκής Ανοιχτή Πρόβα, όπως εγκαινιάστηκε και εξελίχθηκε τη φετινή χρονιά, θα συνεχίσει τη λειτουργία της ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στη διάρκεια της θεατρικής περιόδου, ως χώρος διερεύνησης νέων υλικών και καλλιτεχνικής ώσμωσης.

ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΤΡΙΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (θα ανακοινωθεί) | Απρίλιος

Ο αριστούχος απόφοιτος του τμήματος Σκηνοθεσίας της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, Κωστής Γλύκαντζης, σκηνοθετεί ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό έργο την άνοιξη 2027. Περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινωθούν τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΠΥΛΟΝ

ΟΜΟΝΟΙΑ  | Σκηνοθεσία: Ανέστης Αζάς, Πρόδρομος Τσινικόρης | Πρεμιέρα: 21 Οκτωβρίου

Η Ομόνοια σήμερα μοιάζει με μια πόλη μέσα στην πόλη. Ένα σημείο όπου συνυπάρχουν τουρίστες, μετανάστες, εργαζόμενοι της νύχτας, μικροέμποροι, influencers και άνθρωποι που ψάχνουν δωμάτιο, παρέα, δουλειά ή απλώς κάπου να σταθούν. Με αφετηρία πραγματικές μαρτυρίες, συνεντεύξεις και περιστατικά από την περιοχή, η παράσταση κινείται ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ, τη μαύρη κωμωδία και το αστικό θρίλερ, δημιουργώντας μια μυθοπλασία γύρω από το σύγχρονο κέντρο της Αθήνας. Ιστορίες μοναξιάς, επιθυμίας, χιούμορ, βίας και καθημερινής επιβίωσης διασταυρώνονται ανάμεσα σε ξενοδοχεία, υπόγειες διαδρομές, νυχτερινά μαγαζιά, πλατείες και στάσεις λεωφορείων. Οι ήρωες περιπλανώνται σε μια Αθήνα υπερφωτισμένη και σκοτεινή ταυτόχρονα. Μια παράσταση για την ανάγκη επαφής σε μια πόλη που δεν κοιτάζει κανέναν στα μάτια

ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΙΔΙΠΟΥΣ | Μετάφραση: Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος | Σκηνοθεσία: Χάρης Φραγκούλης | Θέατρο Δίπυλον | Πρεμιέρα: 10 Φεβρουαρίου

Ο Χάρης Φραγκούλης, με ορισμένους από τους στενούς συνεργάτες της ομάδας kursk, αναμετριέται με τον μύθο του Οιδίποδα σε μια σκηνική ανάγνωση που προσεγγίζει το εμβληματικό έργο ως μια βαθιά υπαρξιακή και σκοτεινά ποιητική διαδρομή αυτογνωσίας. Ο μύθος ζωντανεύει όχι ως αφήγηση μοίρας, αλλά ως μια αγωνιώδης πορεία στην ανθρώπινη συνείδηση. Στην πόλη έχει πέσει λοιμός. Ένας γέρος ανάβει ένα κερί. Γονατίζει. Προσπαθεί να προσευχηθεί, να φύγει η αρρώστια. Όμως δεν θυμάται πώς. Πότε αρρωσταίνει μια πόλη; Και τι είναι αυτή η αρρώστια; Πότε αρρωσταίνει κάτι; Ο βασιλιάς της πόλης, ένας χαρισματικός νέος, ένας ιδιοφυής, φωτεινός νέος, που έλυσε το αίνιγμα της Σφίγγας, άσσος στα αινίγματα, νομίζει πως ξέρει το αίνιγμα της Νύχτας, της νύχτας του. Δεν το ξέρει. Πρέπει να περάσει από μέσα της για να λύσει το μεγαλύτερο των αινιγμάτων: ποιος είναι; Κι εμείς, κοιτάζοντάς τον, διδασκόμαστε από τι είναι φτιαγμένη η δική μας νύχτα, ώστε μικρή ελπίδα φωτός

ΠΡΟΘΑΛΑΜΟΣ Δ | Διεπιστημονικοί Διακαλλιτεχνικοί Διάλογοι με κέντρο τη θεματική του μήνα | Σχεδιασμός – Επιμέλεια: Νατάσα Τριανταφύλλη

Η επιτυχημένη δράση «ΠΡΟΘΑΛΑΜΟΣ Δ’: Διεπιστημονικοί – Διακαλλιτεχνικοί Διάλογοι», σε σχεδιασμό και επιμέλεια Νατάσας Τριανταφύλλη, επιστρέφει για 2η χρονιά στο Κτήριο Τσίλλερ.  Διακεκριμένοι εκπρόσωποι από τον χώρο των επιστημών συνομιλούν δημιουργικά με σημαντικούς/ές καλλιτέχνες/ιδες. Τι σημαίνει να δίνεις μια διάλεξη χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της τέχνης; Πόση τέχνη κρύβει η γλώσσα της επιστήμης;

 ΣΑΛΟΝΙΑ ΓΛΩΣΣΑΣ | Γνωριμία με τη σύγχρονη θεατρική γραφή

Ο κύκλος γνωριμίας με τη σύγχρονη ελληνική γραφή για το θέατρο, με τίτλο «Σαλόνια Γλώσσας», συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά, προσκαλώντας το κοινό να έρθει σε άμεση επαφή με έργα Ελλήνων/ίδων συγγραφέων που βρίσκονται υπό διαμόρφωση, σε πρωτότυπες σκηνικές παρουσιάσεις και ανοιχτές συζητήσεις με δημιουργούς από διαφορετικά πεδία των τεχνών. Ένα πρωτότυπο κάλεσμα σε έναν ανοιχτό χώρο δημιουργικής συνάντησης, που μπορεί να οδηγήσει σε μια δεύτερη απόπειρα με ανοιχτή προοπτική. Τον Ιούνιο θα ανακοινωθεί –μέσα από τα κανάλια Επικοινωνίας του Εθνικού Θεάτρου– ανοιχτή πρόσκληση υποβολής εν εξελίξει έργων.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΕΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ

Το Διεθνές Φεστιβάλ Νέων Θεατρικών Μέσων, το οποίο ανακοινώθηκε πέρσι και ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2026, αναβάλλεται για το τέλος του έτους λόγω των τρεχουσών πολιτικών και πολεμικών εξελίξεων.

ΜΙΚΡΟ ΕΘΝΙΚΟ

Το Μικρό Εθνικό επανασυστήνεται. Ενισχύει τον σταθερό του διάλογο με τον κοινωνικό και θεατρικό παλμό και επαναπροσδιορίζει τον εκπαιδευτικό του πυρήνα. Με μακρά εμπειρία στις κοινωνικές και εκπαιδευτικές δράσεις, διδακτόρισσα στην καλλιτεχνική εκπαίδευση και μουσικός, η Εύη Νάκου, αναλαμβάνει την ευθύνη του ανανεωμένου Μικρού Εθνικού. Το Μικρό Εθνικό είναι ένας ανοιχτός, διαπερατός χώρος πειραματισμού και καλλιτεχνικής μάθησης, που απευθύνεται σε κάθε ηλικία· ένας τόπος όπου η θεατρική πράξη συνδέεται οργανικά με την έρευνα, την εκπαίδευση και την κοινωνία. Μέσα από το παιχνίδι και τον αυτοσχεδιασμό, αναμοχλεύει όσα διακινούνται στο ίδιο το Εθνικό Θέατρο, μόνο με διαφορετική στόχευση. Το θέατρο μετασχηματίζεται σε έναν τόπο συλλογικής νοηματοδότησης, συνακρόασης, συνθέασης, συνύπαρξης και συναισθηματικής εμπλοκής, καθώς ένα αόρατο νήμα ξετυλίγεται από την πρόβα έως τη σκηνή. Δράσεις και προγράμματα συνομιλούν με τα κρίσιμα ζητήματα της εποχής και της κάθε κοινότητας –ζητήματα ταυτότητας, σώματος, γλώσσας, σχέσεων, επιθυμίας, φροντίδας, συμβίωσης– μέσα από διαγενεακές και διαπολιτισμικές συναντήσεις. Το θέατρο συναντά τη λογοτεχνία, τη μουσική, την κίνηση, την αφήγηση, το παιχνίδι, την προφορική ιστορία και τα εικαστικά, τοποθετώντας τη διακαλλιτεχνικότητα στο κέντρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Ο σχεδιασμός της καλλιτεχνικής περιόδου 2026-2027 βασίζεται στην πρακτική της ενεργούς ακρόασης: ακούμε τα παιδιά, τους εφήβους, τους ενήλικες, την οικογένεια, τ@ εκπαιδευτικο@, τ@ καλλιτέχν@ και αφουγκραζόμαστε τα χαρακτηριστικά, τα ενδιαφέροντα και τις αγωνίες τους  Σε διασύνδεση με το ρεπερτόριο των σκηνών του Εθνικού Θεάτρου συγκροτείται ένα πλέγμα δράσεων, προγραμμάτων και εργαστηρίων, με το Μικρό Εθνικό άλλοτε να επισκέπτεται και άλλοτε να προσκαλεί στις γειτονιές της πόλης, σε βιβλιοθήκες, σε δομές υγείας, σε καταστήματα κράτησης, σε νηπιαγωγεία και σχολεία, στον δημόσιο χώρο. Το βιβλίο, ο κήπος, το δάσος, η πόλη, οι γλώσσες, η μνήμη, οι ήχοι, το σώμα, το σπίτι, η σκηνή λειτουργούν ως τόποι φαντασίας και έκφρασης. Πολλαπλές πολιτισμικές εμπειρίες, διαφορετικές μορφές και γλώσσες έκφρασης διατρέχουν τους τρόπους που συνεργαζόμαστε, συνδημιουργούμε και συγκατοικούμε στα παρασκήνια, στους διαδρόμους και τα καμαρίνια, στις σκηνές,  εντός και εκτός του Εθνικού Θεάτρου.
Το Μικρό Εθνικό ετοιμάζεται να υποδεχτεί κάθε ενδιαφερόμεν@ έως νας χώρος δοκιμής, διαλόγου και φαντασίας. Ανυπομονεί να γνωρίσει ανθρώπους με διαφορετικές αφετηρίες και εμπειρίες, ώστε να συνυφάνουν, μέσα από ένα καλειδοσκοπικό πρόγραμμα, λέξεις, χειρονομίες, ήχους και εικόνες σε ένα πολυφωνικό πεδίο μάθησης.
Τον Μάιο του 2026, με πρωτοβουλία του Μικρού Εθνικού, συγκροτήθηκε ένα Δίκτυο Συνεργασίας για τη Διακαλλιτεχνική Μάθηση με εκπροσώπους εκπαιδευτικών τμημάτων από 20 και πλέον φορείς πολιτισμού της πόλης που ως στόχο έχει να λειτουργήσει ως ένα σταθερό πεδίο ανταλλαγής, σκέψης και συνδιαμόρφωσης. Ένας χώρος αλληλοτροφοδότησης και διασταύρωσης τεχνών, προοπτικών, μεθοδολογιών, και παιδαγωγικών εργαλείων. Μια ομάδα ή αλλιώς ένα δίκτυο για την ανταλλαγή καλών πρακτικών και την αναβάθμιση των μεθοδολογιών καλλιτεχνικής εκπαίδευσης σε άτυπα και τυπικά πλαίσια.

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ | The National Theatre Web Radio
Online στο webradio.n-t.gr

Το Εθνικό Θέατρο έχει εγκαινιάσει για πρώτη φορά στην ιστορία του τη λειτουργία web radio, μεταφέροντας τη θεατρική εμπειρία… on air. Το διαδικτυακό Ραδιόφωνο της Πρώτης Σκηνής της χώρας είναι ένα σύγχρονο, δυναμικό κανάλι επικοινωνίας, ένας χώρος πολυφωνίας και συμμετοχής, που φέρνει το κοινό ακόμη πιο κοντά στην καρδιά της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Με τέσσερις ξεχωριστές θεματικές ενότητες, προσφέρει αποκλειστικές συνεντεύξεις με τους συντελεστές των παραστάσεων, ενημέρωση για τις παραγωγές και τις δράσεις του, γνωριμία με τους ανθρώπους και την ιστορία του οργανισμού, συζητήσεις με καλλιτέχνες για το δημιουργικό τους έργο, πρόσβαση σε σπάνιο αρχειακό υλικό, επιλεγμένες μουσικές, backstage στιγμές και πλούσιο πρωτότυπο περιεχόμενο, που θα ανανεώνεται διαρκώς.

SYSTEMA – For the Greek Performing Arts | Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου – Εθνικό Θέατρο – Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Τρεις από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς της Ελλάδας — το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, το Εθνικό Θέατρο και το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας — ενώνουν τις δυνάμεις τους και εγκαινιάζουν το SYSTEMA– For the Greek Performing Arts. Μια νέα, διευρυμένη πλατφόρμα για την εξωστρέφεια της ελληνικής δημιουργίας, που χτίζεται— με αποκλειστική χορηγία της Mastercard Εθνική Τράπεζα — πάνω στα ισχυρά διεθνή θεμέλια του grape – Greek Agora of Performance (2023–2025) και του Showcase του Εθνικού Θεάτρου (2023–2025), διευρύνοντας το πεδίο της μέσα από τη στρατηγική σύμπραξη με το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Αναλυτικές πληροφορίες θα ανακοινωθούν τη Δευτέρα 8 Ιουνίου, στις 19.00, στο «Σχολείον της Αθήνας – Ειρήνη Παπά».