Σε πρώτο πρόσωπο: Νίκος Κορακάκης, τραγουδιστής

Ήμουν στην Τετάρτη Δημοτικού, όταν βρέθηκα σε ένα οικογενειακό σπίτι και η μεγάλη τους κόρη έπαιζε πιάνο. Νομίζω πως εκεί άρχισαν όλα. Φεύγοντας, είπα στους γονείς μου ότι θέλω κι εγώ να μάθω. Μου πήραν τότε ένα μικρό πιανάκι από παιχνιδάδικο και από εκείνη τη μέρα έπαιζα καθημερινά, για ώρες.

Πήγα σε δασκάλους, συνέχισα και σε ωδείο, έφτασα μέχρι την πρώτη αρμονία, αλλά κάποια στιγμή ένιωσα πως δεν υπήρχε η προσοχή και η καθοδήγηση που είχα ανάγκη και κάπου στο γυμνάσιο, σταμάτησα. Στο σχολείο συμμετείχα και στη χορωδία. Δεν ήταν κάτι ιδιαίτερα «επαγγελματικό», ήταν όμως η πρώτη μου επαφή με το τραγούδι μπροστά σε κόσμο, με το να στέκεσαι δίπλα σε άλλους και να γίνεσαι μέρος ενός συνόλου. Παράλληλα, από την τρίτη γυμνασίου άρχισα να γράφω και δικά μου κομμάτια, στίχους και μουσική.

Από το γυμνάσιο άρχισα να ανεβάζω covers στο TikTok. Έκανα tag καλλιτέχνες, κάποιοι έκαναν repost και, σιγά σιγά, άρχισαν να ανεβαίνουν οι προβολές και τα likes.

Θυμάμαι πως το πρώτο cover που είχε πραγματική απήχηση ήταν το «Αν μ’ αγαπάς» του Δήμου Αναστασιάδη. Έφτασε περίπου τις 130.000 προβολές και, για μένα τότε, αυτό ήταν τεράστιο. Δεν είχα κοινό, είχα ελάχιστους followers, και ξαφνικά έβλεπα κόσμο να αντιδρά, να με ανεβάζει κι εκείνος και να δημιουργείται μια αλυσίδα αναπαραγωγής. Έχτιζα το προφίλ μου σιγά σιγά, μέρα με τη μέρα, ανεβάζοντας βιντεάκια χωρίς κάποια καθοδήγηση, χωρίς ομάδα. Ήταν κάτι ολοκληρωτικά δικό μου. Είχα μόνο τη βοήθεια του αδερφού μου, που είναι πάντα ο πρώτος άνθρωπος που ακούει τα τραγούδια μου και ο μόνος που συμβουλεύομαι όταν προκύπτει μια πιθανή συνεργασία.

Μετά τις Πανελλήνιες, το 2020, με προσέγγισε μια δισκογραφική. Εκείνη την περίοδο σπούδαζα στο Ρέθυμνο, στο τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής, και για περίπου τρία χρόνια έκανα συνεχώς τη διαδρομή Ρέθυμνο–Αθήνα για ηχογραφήσεις. Δουλεύαμε πάνω σε υλικό, είχα πολλά κομμάτια και αρκετές προτάσεις, όμως τίποτα δεν έβγαινε προς τα έξω. Υπήρχε διαρκώς μια αναμονή. Μου έλεγαν πως δεν είμαι ακόμη έτοιμος και, στην πράξη, αυτό με κρατούσε πίσω.

Ένα από τα πράγματα που με προβληματίζουν περισσότερο στη μέχρι τώρα διαδρομή μου είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν σήμερα οι δισκογραφικές. Δεν πιστεύω ότι στηρίζουν τους νέους καλλιτέχνες όπως παλιότερα. Πολλοί περιμένουν από μια εταιρεία να τους «ανεβάσει», όμως συνήθως συμβαίνει το αντίθετο: οι εταιρείες σε πλησιάζουν όταν έχεις ήδη καταφέρει να ξεχωρίσεις μόνος σου.

Στη δική μου περίπτωση, υπήρξαν συνεργασίες που δεν προχώρησαν, γιατί δεν υπήρχε κάτι ουσιαστικό που να με πηγαίνει παρακάτω. Μου πρότειναν πράγματα που ήδη έκανα μόνος μου, χωρίς να προσφέρουν πραγματικά κάτι περισσότερο. Ακόμη κι όταν υπήρξε ενδιαφέρον, χάθηκε χρόνος χωρίς αποτέλεσμα.

Σήμερα, μέσα από τα social, ένας καλλιτέχνης έχει τη δυνατότητα να χτίσει μόνος του το κοινό του. Και όταν έχεις φτάσει κάπου με τις δικές σου δυνάμεις, δεν υπάρχει λόγος να μπεις σε μια συνεργασία που δεν σε εξελίσσει πραγματικά.

@n.korakakis

❤️❤️

♬ πρωτότυπος ήχος – n_korakakis

Έτσι αποφάσισα να συνεχίσω μόνος μου. Άρχισα να ανεβάζω στο TikTok αποκλειστικά δικά μου κομμάτια. Η αλήθεια είναι πως τα πρώτα δεν πήγαν ιδιαίτερα καλά, μέχρι που, τον Σεπτέμβριο του 2023, ανέβασα το «Πέρασα». Εκεί έγινε το πρώτο μεγάλο «μπαμ». Ακολούθησε το «Πού να βρω άλλη;» και στη συνέχεια κι άλλες κυκλοφορίες.

Φυσικά, υπήρξαν σκαμπανεβάσματα. Και θεωρώ πως αυτό είναι μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες του να είσαι ανεξάρτητος καλλιτέχνης: μπαίνεις συνεχώς στη διαδικασία να μετράς νούμερα, προβολές, streams, αντιδράσεις. Είναι ψυχοφθόρο. Κάθε μέρα περνούν αμφιβολίες από το μυαλό σου – «κι αν δεν πάει καλά;».

Η ανεξαρτησία έχει και κόστος. Πληρώνω τα πάντα μόνος μου: παραγωγές, βιντεοκλίπ, προώθηση. Από την άλλη, τα έσοδα επιστρέφουν μέσα από τα live και τα streams. Δεν νιώθω ότι χάνω. Νιώθω πως χτίζω κάτι πραγματικά δικό μου, και αυτό μου δίνει πολύ μεγαλύτερη ικανοποίηση.

Σε αυτή τη διαδρομή με βοήθησε πάρα πολύ και η καθηγήτρια φωνητικής μου, η Σοφία Βόσσου. Είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο για μένα. Βρέθηκε δίπλα μου σε μια περίοδο που είχα πέσει ψυχολογικά, όταν δεν κυκλοφορούσα τραγούδια και ένιωθα πως δεν προχωράω. Μου έδωσε ένα μεγάλο boost, όχι μόνο τεχνικά, αλλά και ανθρώπινα. Και συνεχίζει να με στηρίζει μέχρι σήμερα.

@n.korakakis

“Xoros” Spotify 🙌🏻

♬ πρωτότυπος ήχος – n_korakakis

Μετά από εκείνη την πτώση ήρθε ο «Χορός». Ήταν η δεύτερη μεγάλη στιγμή, ένα ακόμη δυνατό viral που μου έδωσε νέα ώθηση. Στο μεταξύ, ήρθαν κι άλλες προτάσεις από δισκογραφικές, όμως δεν ένιωσα ότι υπήρχε λόγος να προχωρήσω. Δεν μου πρόσφεραν κάτι που να μην μπορώ ήδη να κάνω μόνος μου.

Παράλληλα με τη μουσική, δουλεύω και στην επιχείρηση του πατέρα μου, με πρώτες ύλες για αρτοποιεία και ζαχαροπλαστεία. Είναι το «safe» μου. Τα πρωινά βρίσκομαι εκεί και τα βράδια αφιερώνομαι στη μουσική. Το ότι έχω αυτή τη βάση με κάνει να νιώθω πιο ελεύθερος να ρισκάρω και να συνεχίζω με τους δικούς μου όρους.

Η συνεργασία μας προέκυψε μέσα από τα social· με βρήκαν μέσω TikTok, μιλήσαμε και όλα προχώρησαν πολύ άμεσα. Υπήρξε εμπιστοσύνη από την αρχή και μέχρι τώρα η ανταπόκριση είναι πραγματικά πολύ δυνατή. Το μαγαζί γεμίζει, υπάρχουν συνεχόμενα sold out και ο κόσμος δείχνει ότι το χαίρεται. Είμαι πολύ ικανοποιημένος και, ειλικρινά, δεν περίμενα να πάει τόσο καλά.

Πριν βγω στη σκηνή, δεν σκέφτομαι τόσο το πώς θα τραγουδήσω. Αυτό που με νοιάζει είναι αν ο κόσμος θα περάσει καλά, αν θα τραγουδήσει μαζί μου, αν θα νιώσει πραγματικά το πρόγραμμα.

Το επόμενο κομμάτι που θα κυκλοφορήσει λέγεται «Γκάζι». Είναι ένα τραγούδι για να καψουρευτεί ο κόσμος· ένα κομμάτι που κάθε άντρας, ερωτευμένος, πληγωμένος ή ελεύθερος, θα μπορεί να αφιερώσει και να εκφράσει μέσα από αυτό όσα νιώθει.

Ο επόμενος στόχος μου είναι να κυκλοφορήσω μέσα στο καλοκαίρι ένα EP, έναν μικρό δίσκο με περίπου τέσσερα κομμάτια. Παράλληλα, σχεδιάζεται και ένα solo tour σε διάφορες περιοχές. Θέλω να συνεχίσω να χτίζω το κοινό μου μέσα από τα live και τα νέα τραγούδια, με τον ίδιο τρόπο που ξεκίνησα: βήμα βήμα και όσο πιο αληθινά γίνεται.

μην περιμένετε τις εταιρείες. Χτίστε το μόνοι σας. Στην εποχή των social, μπορείς πραγματικά να το κάνεις. Και αν έρθει κάποια συνεργασία, να αξίζει ουσιαστικά. Γιατί όταν έχεις καταφέρει να σταθείς μόνος σου, ξέρεις και πώς να συνεχίσεις.