Stop Scrolling: Μεταξύ άλλων, ΗΠΑ – Ελλάδα, ένα όπλο διαφορά

Όσο χαιρόμαστε τις πρώτες ακτίνες του ήλιου (και όχι, δεν θα σταματήσω να μιλάω για τον καιρό μέχρι να πάμε διακοπές) — και όσο αυτή η πόλη ετοιμάζεται για έναν ακόμα καλλιτεχνικό οργασμό, με το πρόγραμμα και την προπώληση για το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου να είναι πλέον στον αέρα, τα πρώτα καλοκαιρινά φεστιβάλ να αρχίζουν να εμφανίζονται στο feed μας και το ένα opening μαγαζιού, σε συνδυασμό με ένα κοκτεϊλάκι, να διαδέχεται το άλλο σε κάποια ταράτσα – εμείς είμαστε πάλι εδώ.

Γιατί οι ειδήσεις και η επικαιρότητα δεν γνωρίζουν από τέχνη (καλά, σιγουράκι) και το ατελείωτο σκρολάρισμα δεν σταματά ποτέ, οπότε είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε στη συνεχιζόμενη απογοήτευση και παράνοια – συγγνώμη, ενημέρωση. Let the show begin – again!

Δεν νομίζω πως υπάρχει άλλος πρόεδρος των ΗΠΑ – ή και πολιτικός γενικά – που να έχει δεχθεί τόσες απόπειρες δολοφονίας όσες ο Donald Trump τα τελευταία έξι χρόνια. Με μερικούς πρόχειρους υπολογισμούς, οι απόπειρες είναι επτά (!), με την τελευταία να σημειώνεται το προηγούμενο Σάββατο, στο ετήσιο δείπνο των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου. Ο Cole Tomas Allen, που είναι ο κατηγορούμενος για την τελευταία απόπειρα δολοφονίας του Αμερικανού προέδρου, φαίνεται να είχε σχεδιάσει πολύ προσεκτικά τις κινήσεις του. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου που πραγματοποιείται έξω από την αίθουσα του δείπνου, εκείνος έτρεξε με το όπλο στο χέρι, στοχεύοντας τον Trump, τραυματίζοντας ωστόσο μόνο έναν πράκτορα των Μυστικών Υπηρεσιών, ο οποίος επέζησε χάρη στο αλεξίσφαιρο γιλέκο που φορούσε.

Έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον – και ίσως αξίζει μια δεύτερη ματιά – το τι συνέβη την ώρα των πυροβολισμών, όταν οι πράκτορες της προεδρικής φρουράς, και όχι μόνο, προσπαθούσαν να απομακρύνουν τον Trump και τη Melania από τον χώρο, ενώ υπάρχουν μαρτυρίες για Ρεπουμπλικανούς βουλευτές που φέρεται να κρύφτηκαν πίσω από γυναίκες τους ή να έτρεξαν να σωθούν, αφήνοντας τα πάντα – και τους πάντες – πίσω τους.

Ταυτόχρονα, ο Allen είχε προγραμματίσει να σταλούν κάποια email σε φίλους και εργοδότες του, στα οποία εξηγούσε τις πράξεις του. Με βάση αυτά τα κείμενα, παρουσίαζε την ενέργειά του ως πολιτικά ή ηθικά «αναγκαία» βία εναντίον του Trump και μελών της κυβέρνησής του. Η πιο άμεση ιδεολογική διατύπωση που δημοσιοποιήθηκε από την κατάθεση είναι ότι φέρεται να έγραψε πως δεν ήταν πλέον διατεθειμένος να επιτρέπει σε έναν «παιδόφιλο, βιαστή και προδότη» να τον κάνει συνένοχο στα «εγκλήματά» του. Στην Αμερική, το περιστατικό έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στα ΜΜΕ – πλειοψηφία των οποίων ελέγχει ο Λευκός Οίκος – ενώ οι πρόσφατες ακραίες δηλώσεις και πράξεις του προέδρου των ΗΠΑ φαίνεται να αιτιολογούνται (;) εξαιτίας του περιστατικού.

Τη Δευτέρα το πρωί το ανώτατο δικαστήριο της χώρας, ο Άρειος Πάγος, έκανε γνωστή την απόφασή του να μην ανασύρει εκ νέου από το αρχείο τη δικογραφία για την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών και σύσσωμη η νομική κοινότητα (αλλά και η κοινή γνώμη) εξέφρασε την οργή της αλλά και τις ανησυχίες για τη συστημική συγκάλυψη που φαίνεται να αγγίζει και το ανώτατο δικαστήριο της χώρας. Η υπόθεση, όπως προτείνει ο Άρειος Πάγος, θα μπει στο αρχείο και η πρόταση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για έναρξη έρευνας για το αδίκημα της κατασκοπείας αλλά και τη διενέργεια έρευνας για εννέα νέα πρόσωπα για συνεργεία απορρίφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, καθώς δεν προκύπτει τέτοια αφορμή από τα στοιχεία – όπως αναφέρεται.

Ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ, Χρήστος Ράμμος, που είχε χειριστεί την υπόθεση των υποκλοπών και είχε μιλήσει «για το μεγαλύτερο συνταγματικό σκάνδαλο της μεταπολίτευσης», δήλωσε «Μένω άφωνος» για την είδηση του «θαψίματος» της υπόθεσης. Δικηγόροι και νομικοί εκπρόσωποι μίλησαν για πράξη συγκάλυψης από την πλευρά του Αρείου Πάγου και για «διάβρωση της δημοκρατίας». Το μόνο σίγουρο είναι πως η στάση του ανώτατου νομικού εκτελεστικού οργάνου της χώρας υπονοεί ότι ένα από τα σημαντικότερα σκάνδαλα στα οποία έχει εμπλακεί η τωρινή κυβέρνηση, οι τηλεφωνικές υποκλοπές – it’s just not that big of a deal.

Γέμισε βίντεο η αρχική μας στα social media την Τρίτη το πρωί από σοκαρισμένους ανθρώπους που περιέγραφαν έναν 89 άντρα να μπαίνει στα γραφεία του ΕΦΚΑ στον Κεραμεικό, να βγάζει την καραμπίνα του και να ανοίγει πυρ προς τον κόσμο. Υπήρξε ένας τραυματίας σε αυτό το περιστατικό. Η αστυνομία δεν κατόρθωσε να συλλάβει κατευθείαν τον ένοπλο δράστη και εκείνος έκανε μία στάση στο Εφετείο, στην οδό Λουκάρεως, όπου πυροβόλησε άλλους 4 ανθρώπους. Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τον 89χρονο  τον χαρακτηρίζουν «ρακοσυλλέκτη» – λες και αυτός ο χαρακτηρισμός κάπως δικαιολογεί την παρανοϊκή συμπεριφορά του και σίγουρα μεταφέρει την κουβέντα από την ευθύνη των αρχών στην προσωπική ευθύνη του «τρελού» ανθρώπου. Ο ένοπλος άνδρας συνελήφθη έξι ώρες μετά – στην Πάτρα (;;;) – και σε επιστολή που έστειλε στα ΜΜΕ εκφράζει την οργή του απέναντι στο Δημόσιο για την άθλια αντιμετώπιση που είχε, την περιφρόνηση που δέχτηκε από το ΙΚΑ και το γεγονός πως δεν έχει ακόμα εγκριθεί η σύνταξη του.

Δεν ξέρω αν θυμάστε, τον Νοέμβριο του 2025, όπου ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης έκανε δηλώσεις όπου τασσόταν υπέρ της νόμιμης οπλοκατοχής, εκφράζοντας την άποψη ότι θα πρέπει να υιοθετηθεί ένα μοντέλο παρόμοιο με αυτό των ΗΠΑ. Τους τελευταίους μήνες η εγκληματικότητα, οι οριακές καταστάσεις (βλ. ξυλοδαρμός για πάρκινγκ στο Παγκράτι), οι γυναικοκτονίες, οι δολοφονίες – έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Σε μία χώρα η οποία πρακτικά βρίσκεται στο απόγειο της παρακμής της – το βασικό πρόβλημα δεν είναι η συστημική τρομοκρατία από τα ΜΜΕ , αλλά οι συνθήκες που οδήγησαν σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις. Για να φτάσεις στην παρακμή, πρέπει κάποιος να στήσει τις συνθήκες που την ωφελούν. Σε αυτή, λοιπόν, την Αθήνα ένας άνθρωπος πήρε την καραμπίνα του και ξεκίνησε να πυροβολεί κόσμο – ενώ η οπλοκατοχή δεν είναι νόμιμη στους απλούς πολίτες. Ακόμα.

Στις 28 Απριλίου το Ευρωκοινοβούλιο έκανε ένα ακόμη σημαντικό βήμα για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Μια πράξη που ίσως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί long overdue, εγκρίνει ψήφισμα που προτείνει έναν ενιαίο ευρωπαϊκό ορισμό του βιασμού, ο οποίος διαμορφώνεται με τα εξής απλά λόγια: «μόνο μια σαφής, ρητή, ελεύθερα δοσμένη και χωρίς αμφισημίες ένδειξη συναίνεσης είναι έγκυρη […] η σιωπή, η έλλειψη λεκτικής ή σωματικής αντίστασης ή η απουσία ενός “όχι” δεν μπορούν να ερμηνευτούν ως συναίνεση». Οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη εκτός αυτού του πλαισίου θα πρέπει να θεωρείται βιασμός. Απλά, λιτά και απέριττα.

Το ψήφισμα, ευτυχώς, εγκρίθηκε από την πλειοψηφία των ευρωβουλευτών και πλέον το «μπαλάκι» περνά στην Κομισιόν, η οποία θα πρέπει να ορίσει το νομικό πλαίσιο και τους όρους. Σχετικά με τους Έλληνες ευρωβουλευτές και τις ψήφους τους σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα – οι περισσότεροι τάχθηκαν υπέρ του σχετικού ψηφίσματος, εκτός από τέσσερις που τάχθηκαν κατά και μία ψήφο λευκό. Εκείνοι που ψήφισαν κατά ήταν οι Γαλάτω Αλεξανδράκη, Νικόλαος Αναδιώτης, Εμμανουήλ Φράγκος και Αφροδίτη Λατινοπούλου. Υπογραμμίζω και αναφέρω τα συγκεκριμένα ονόματα γιατί έχει τεράστια σημασία το πού τάσσονται οι εκπρόσωποι της χώρας σχετικά με τον ορισμό του βιασμού. Γιατί η ψήφος είναι το δυνατότερο όπλο που διαθέτει ο καθένας από εμάς· έχει σημασία πώς τη χρησιμοποιεί.

[relart 2]