Jean-Michel Jarre: 5 θρυλικές συναυλίες που έμειναν στην ιστορία – πριν κατακτήσει και την Αθήνα

Λέιζερ, πυροτεχνήματα, γιγαντιαίες προβολές και εκατομμύρια θεατές. Ο Jean-Michel Jarre δεν έδινε ποτέ απλώς συναυλίες: δημιουργούσε γεγονότα. Εδώ και σχεδόν πέντε δεκαετίες, ο Γάλλος πρωτοπόρος της ηλεκτρονικής μουσικής έχει μετατρέψει πλατείες, ουρανοξύστες, ερήμους και ολόκληρες πόλεις σε σκηνικά βγαλμένα από ταινία επιστημονικής φαντασίας, χαρίζοντας μερικά από τα πιο εντυπωσιακά live στην ιστορία της μουσικής.

Και τώρα, έρχεται η σειρά της Αθήνας. Τη Δευτέρα 22 Ιουνίου, ο Jean-Michel Jarre επιστρέφει στην Ελλάδα για μια πολυαναμενόμενη εμφάνιση στο πλαίσιο του Release Athens x SNF Nostos, φέρνοντας μαζί του το χαρακτηριστικό οπτικοακουστικό σύμπαν που τον έχει καθιερώσει ως έναν από τους μεγάλους πρωτοπόρους της σύγχρονης μουσικής.

Μια από τις “διαστημικές” συναυλίες του Jean Michel Jarre, στην Μπρατισλάβα το 2024, ©PPickart_Edda

Πριν τον απολαύσουμε στην Αθήνα, κάνουμε μια μικρή στάση σε πέντε στιγμές που εξηγούν γιατί το όνομά του γράφεται πάντα με έντονα κεφαλαία γράμματα όταν μιλάμε για υπερθεάματα.

Πριν τα λέιζερ και τα drones γίνουν μόδα, ο Jean-Michel Jarre είχε ήδη κάνει το Παρίσι να μοιάζει βγαλμένο από το μέλλον. Το 1979, ένα εκατομμύριο άνθρωποι γέμισαν την Place de la Concorde για μια συναυλία που χάρισε στον Γάλλο συνθέτη το πρώτο του Ρεκόρ Γκίνες. Πυροτεχνήματα, τεράστιες προβολές και ηλεκτρονική μουσική σε εποχές που όλα αυτά ακούγονταν σχεδόν εξωπραγματικά. Ουσιαστικά, ο Jarre είχε ανακαλύψει το concept του «υπερθεάματος» πριν γίνει mainstream.

Το Χιούστον ήταν ίσως η πιο συγκινητική στάση της καριέρας του. Η συναυλία ήταν αφιερωμένη στους αστροναύτες του Challenger και είχε κάτι από διαστημική αποστολή. Οι ουρανοξύστες μετατράπηκαν σε τεράστιες οθόνες προβολής και εκατομμύρια μάτια ήταν στραμμένα στην περίφημη laser harp, το «διαστημικό» όργανο που έγινε σήμα κατατεθέν του Jarre. Fun fact: Στη συναυλία ακούστηκε και ηχογραφημένο σαξόφωνο του αστροναύτη Ronald McNair, που είχε σκοπό να παίξει από το διάστημα.

Τι κάνεις όταν θέλεις να γιορτάσεις την Ημέρα της Βαστίλης; Αν είσαι ο Jean-Michel Jarre, χρησιμοποιείς ολόκληρη τη συνοικία La Défense ως σκηνικό. Οι ουρανοξύστες έγιναν γιγαντιαίες οθόνες, τα φώτα κάλυψαν τον ουρανό του Παρισιού και 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι κατέκλυσαν τους δρόμους. Δεν είναι τυχαίο που ο ίδιος αποκαλεί τις συναυλίες του «αστικές όπερες» γιατί εδώ, ο πρωταγωνιστής ήταν ολόκληρη η πόλη.

Αν υπάρχει μία συναυλία που συνοψίζει το «τίποτα δεν είναι υπερβολικό για τον Jean-Michel Jarre», είναι αυτή. Για τα 850 χρόνια της Μόσχας, ο Γάλλος μουσικός μετέτρεψε την πόλη σε σκηνή επιστημονικής φαντασίας, με λέιζερ να σκίζουν τον ουρανό και γιγαντιαίες προβολές να ντύνουν τα κτίρια. Το αποτέλεσμα; Περίπου 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους για να ζήσουν από κοντά το υπερθέαμα. Ακόμη και σήμερα, οι εικόνες από εκείνη τη βραδιά μοιάζουν περισσότερο με σκηνές από ταινία παρά με συναυλία.

Ο 21ος αιώνας δεν θα μπορούσε να μπει με πιο εντυπωσιακό τρόπο. Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2000, ο Jean-Michel Jarre έστησε μια σκηνή μπροστά στις Πυραμίδες της Γκίζας και υποδέχτηκε τη νέα χιλιετία με ένα θέαμα που έμοιαζε βγαλμένο από όνειρο. Φωτισμοί πάνω στις Πυραμίδες, φλόγες μέσα στην έρημο και μια ατμόσφαιρα που δύσκολα περιγράφεται. Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, πόσοι μπορούν να πουν ότι έκαναν ρεβεγιόν με soundtrack τον Jean-Michel Jarre και φόντο ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου;

Στην Αθήνα μάλλον δεν μιλάμε για μια “απλή” συναυλία. Ο Jean-Michel Jarre συνήθως στήνει shows που είναι πιο κοντά σε οπτικοακουστική εμπειρία παρά σε live με την κλασική έννοια. Λέιζερ, δυνατά visuals, τεράστιες προβολές και ένας ήχος που δεν μένει μόνο στη σκηνή αλλά γεμίζει τον χώρο.

Στις 22 Ιουνίου, στο Ξέφωτο του ΚΠΙΣΝ, αυτό που περιμένουμε είναι ακριβώς αυτό: ένα set που χτίζεται σαν ταξίδι, με κομμάτια από διαφορετικές εποχές και μια συνολική αίσθηση ότι ο χώρος “δουλεύει” μαζί με τη μουσική. Δεν είναι από τα live που απλά τα βλέπεις και φεύγεις… αλλά από αυτά που ζεις τη στιγμή. Στο τέλος, αυτό που μένει είναι πως για λίγο, η Αθήνα μπήκε μέσα στο σύμπαν του Jean-Michel Jarre.