Η νύχτα των Σαλτιμπάγκων

1900, Σουηδία. ‘Ενας θίασος τσίρκου σε παρακμή, που δίνει  αγώνα επιβίωσης, σταθμεύει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου ο Aλμπέρτι, αρχηγός του θιάσου, εγκατέλειψε τη γυναίκα του και τα παιδιά του τρία χρόνια πριν. Απελπισμένοι από τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και την απώλεια των ρούχων τους κατά τη διάρκεια μια καταιγίδας, ο Aλμπέρτι και η Άννα, η καινούρια του σύντροφος, θα ικετεύσουν το διευθυντή του τοπικού θεάτρου να τους δώσει κοστούμια. Το τσίρκο ετοιμάζεται να δώσει παράσταση, η οποία όμως διακόπτεται πριν καλά-καλά ξεκινήσει με την άφιξη της αστυνομίας. Αψηφώντας τη ζήλια της Άννας, ο Aλμπέρτι αποφασίζει να επισκεφτεί την παλιά του σύζυγο και τα παιδιά του. Η Άννα ζητά εκδίκηση…

Το πάθος, η ζήλια και η αποτυχία εναλλάσσονται με το λυτρωτικό γέλιο σε μία ταινία για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, με φόντο τον κόσμο του τσίρκου.

Ο Μπέργκμαν, σκύβει στον αγαπημένο του κόσμο του θεάματος, φέρνοντας σε αντιπαράθεση δύο μορφές τέχνης: το περιπλανώμενο τσίρκο από την μια και το επίσημο, αστικό, σοβαρό θέατρο από την άλλη –ουσιαστικά δύο κοσμοθεωρίες.

Με στοιχεία δανεισμένα από τον βωβό κινηματογράφο και την αισθητική των αρχετυπικών κλόουν, η ασπρόμαυρη ταινίακαθηλώνει τον θεατή δημιουργώντας μια ονειρική όσο και εφιαλτική ατμόσφαιρα.

Σκηνή ανθολογίας αυτή όπου ο κλόουν Φροστ κουβαλά τη γυναίκα του πάνω του με τον Μπέργκμαν να τον κινηματογραφεί σαν το Χριστό στο Γολγοθά.

Η νύχτα των σαλτιμπάγκων σήμερα θεωρείται ένα εξπρεσιονιστικό αριστούργημα και μία από τιςκαλύτερες ταινίες του σκηνοθέτη.