Η κληρονόμος των μυστικών

Όταν ο αποξενωμένος πατέρας της πέσει θύμα απαγωγής στο Κάιρο, μια νεαρή κοπέλα που ζει στη Νέα Υόρκη θα βρεθεί μπλεγμένη σε έναν κόσμο μυστικών και εγκλημάτων, ταξιδεύοντας από την Αίγυπτο και την χαοτική Βομβάη μέχρι τη Σεούλ για να σώσει όχι μόνο τον πατέρα της, αλλά και τον ίδιο της τον εαυτό.​

Όταν οι περισσότερες κινηματογραφικές παραγωγές φτάνουν σε μια τοποθεσία, διαταράσσουν την καθημερινότητά της. Έχουν πολύ εξοπλισμό, συνεργεία, φορτηγά· κλείνουν δρόμους, αποκλείουν πεζοδρόμια και μετατρέπονται στο κέντρο της προσοχής. Για το Inheritanceο Νιλ Μπέργκερ ήθελε να κάνει το αντίθετο, να κινηματογραφήσει χρησιμοποιώντας ένα iPhone και χωρίς να τραβάει τα βλέμματα, ώστε να καταγράψει τον κόσμο όπως είναι.

Γι’ αυτόν τον λόγο, η παραγωγή ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο – από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Κάιρο, το Νέο Δελχί και τη Σεούλ – γυρίζοντας με ένα μικρό συνεργείο, προσπαθώντας να παραμείνουν «αόρατοι». Το συνεργείο ακολούθησε το ίδιο ταξίδι που κάνουν οι χαρακτήρες της ταινίας, κάνοντας γυρίσματα σε όλες τις πραγματικές τοποθεσίες όπου διαδραματίζεται η πλοκή, στοχεύοντας στην αφιλτράριστη καταγραφή της καθημερινότητας του κάθε τόπου.

Αν και το σενάριο ήταν εξαρχής γραμμένο, το μικρό και ευέλικτο μέγεθος της παραγωγής επέτρεπε την ενσωμάτωση στην ταινία των διάφορων απρόοπτων καταστάσεων που προέκυπταν. Ο Μπέργκερ είχε δώσει οδηγίες στους ηθοποιούς να παραμένουν στους ρόλους τους ό,τι κι αν συμβεί, ώστε να διατηρηθεί μια αίσθηση αυθεντικότητας και αμεσότητας.

Στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης, η Φίμπι Ντίνεβορ, ως μέρος του ρόλου της, μπήκε σε ένα πολυτελές κατάστημα κοσμημάτων και έκλεψε ένα ακριβό ζευγάρι γυαλιά ηλίου. Κατόρθωσε να φύγει φορώντας τα, χωρίς να την αντιληφθεί κανείς. Αργότερα, το συνεργείο τα επέστρεψε διακριτικά, ώστε το κατάστημα να μη συνειδητοποιήσει ποτέ ότι είχαν λείψει.

Σε μια υπερατλαντική πτήση, γυρίστηκαν τρεις σκηνές διαλόγου χωρίς άδεια, την ώρα που οι αεροσυνοδοί σέρβιραν δείπνο. Μοιάζοντας περισσότερο με απλούς τουρίστες που κατέγραφαν στιγμές του ταξιδιού τους, παρά με κινημετογραφική παραγωγή, το συνεργείο πέρασε απαρατήρητο. Αργότερα, όταν οι αεροσυνοδοί ρώτησαν αν οι πρωταγωνιστές ήταν διάσημοι, το συνεργείο απάντησε καταφατικά, εξηγώντας ότι ταξίδευαν για μια ταινία – κάτι που, φυσικά, ήταν αλήθεια.

Οι περιπέτειες της Ντίνεβορ συνεχίστηκαν και στην Νέα Υόρκη, όταν έκλεψε ένα μπουκάλι τεκίλα και το ήπιε στην Όγδοη Λεωφόρο, ως μέρος του ρόλου της. Ο διευθυντής φωτογραφίας και ο σκηνοθέτης στέκονταν λίγο πιο πέρα, ώστε να φαίνεται σαν μια γυναίκα που έπινε μόνη της δημοσίως. Τρεις αστυνομικοί της Νέας Υόρκης την πλησίασαν, της πήραν το μπουκάλι και τη ρώτησαν γιατί έπινε στον δρόμο. Εκείνη απάντησε, μένοντας στον χαρακτήρα της, ότι απλά της άρεσε η τεκίλα και προσφέρθηκε να τους κεράσει. Μετά από λίγο, ο Μπέργκερ επενέβη και εξήγησε την κατάσταση, με αποτέλεσμα να τους αφήσουν να συνεχίσουν το γύρισμα.

Στο Κάιρο, η παραγωγή έκανε γυρίσματα στη πολύβουη αγορά Χαν ελ-Χαλίλι, χωρίς να τραβήξει την προσοχή των περαστικών. Αυτό επέτρεψε να αποτυπωθεί η αυθεντική ατμόσφαιρα, κάτι που θα ήταν αδύνατο να αναπαραχθεί σε ένα συμβατικό κινηματογραφικό σετ. Σε μια πολυσύχναστη λεωφόρο δίπλα στην αγορά, οι πεζοί έβρισκαν ένα κενό στον φράχτη που διαχώριζε τα ρεύματα κυκλοφορίας και διέσχιζαν τον δρόμο με κίνδυνο της ζωής τους. Η Ντίνεβορ έκανε το ίδιο, ακολουθώντας τη φυσική ροή του πλήθους. Το συνεργείο κατέγραψε τη σκηνή, αποτυπώνοντας μια αληθινά δυναμική και γεμάτη ένταση στιγμή.

Στο Δελχί, γυρίστηκε μια σκηνή καταδίωξης μοτοσικλέτας από την αστυνομία σε ανοιχτούς δρόμους. Παρότι φάνηκε επικίνδυνο, η κυκλοφοριακή συμφόρηση εμπόδιζε την ανάπτυξη υψηλών ταχυτήτων, προσδίδοντας ωστόσο στην ταινία έναν ρεαλισμό που δύσκολα θα μπορούσε να επιτευχθεί με παραδοσιακά γυρίσματα.