Αγαπούσε τα λουλούδια περισσότερο

Το «Αγαπούσε τα Λουλούδια Περισσότερο» είναι η νέα μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη της «Νορβηγίας», Γιάννη Βεσλεμέ. Ένα ψυχεδελικό παραμύθι καμουφλαρισμένο σε φιλμ επιστημονικής φαντασίας, που έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο περίοπτο Φεστιβάλ της Tribeca, ταξίδεψε σε Καναδά, Αυστραλία και Ευρώπη και στα πιο σημαντικά φεστιβάλ φανταστικού του κόσμου (Fantastic Fest, Sitges, Neuchatel), για να ξεκινήσει να προβάλλεται στην Αθήνα, αποκλειστικά στο ΑΣΤΟΡ από τις 13 Φεβρουαρίου.

Άλλοτε τρυφερά και άλλοτε ακανθώδη, με αγάπη για το ίδιο το σινεμά, τα «Λουλούδια» μπλέκουν τα είδη του φανταστικού με μια άγρια ποίηση. Επιστρατεύουν μια ομάδα εξαιρετικών συντελεστών, όπως ο Χρήστος Καραμάνης στη φωτογραφία και ο υποψήφιος για Όσκαρ Γιώργος Μαυροψαρίδης στο μοντάζ, ενώ για πρώτη φορά σε ελληνική ταινία γίνεται γενικευμένη χρήση πρακτικών εφέ και animatronics σε συνεργασία Ελλήνων, Βρετανών και Γάλλων designers, ανάμεσα στους οποίους η ομάδα της Atelier 69, υπεύθυνη μεταξύ άλλων για πρακτικά εφέ του Τitane.

Πρωταγωνιστούν οι Πάνος Παπαδόπουλος, Τζούλιο Γιώργος Κατσής, Άρης Μπαλής και η Sandra Abuelghanam Sarafanova. Μαζί τους η Αλεξία Καλτσίκη και ο Γάλλος ηθοποιός Dominique Pinon, γνωστός από ταινίες όπως οι Delicatessen , Αμελί, Alien 4.

Τρία αδέρφια κατασκευάζουν μια αυτοσχέδια χρονομηχανή με σκοπό να επαναφέρουν στη ζωή την από καιρό νεκρή μητέρα τους. Όταν ο εκκεντρικός πατέρας τους κάνει την εμφάνισή του, το πείραμα ξεφεύγει από τον έλεγχό τους και ξεκινάει η χωροχρονική περιδίνησή τους εκεί που το παρελθόν και το παρόν γίνονται ένα σε αυτήν την κωμική όσο και αλλόκοτη εξερεύνηση του πένθους.

Τα «Λουλούδια» είναι μια περιπέτεια για ταξίδια στον χρόνο με ταξιδιώτες που δεν ταξιδεύουν τελικά ούτε στον χώρο, ούτε στον χρόνο. Σε αυτόν τον κόσμο, τον περιορισμένο σε μια έπαυλη και τον κήπο της, τα ενθύμια της παιδικής ηλικίας παίρνουν τη μορφή πλασμάτων αλλότριων. Εδώ καλικάντζαροι σε μαλώνουν σαν τους γονείς σου, ακέφαλα κατοικίδια σε νανουρίζουν τα βράδια, η κάποτε εξαίσια λιμνούλα στο κήπο είναι τώρα ένα βάλτος αβαθής και στοιχειωμένος. Αυτή είναι μια μπαλάντα για τους ηττημένους, μια κωμωδία για τους καταραμένους, μια διδακτική ιστορία για σένα, για μένα και τις αγαπημένες μας οικογένειες. Η Μητέρα ξεθωριάζει στις φωτογραφίες και η φωνή του Πατέρα αντηχεί στους θλιμμένους διαδρόμους «Κανείς δε φεύγει ποτέ από το σπίτι του».

*Κατάλληλο για άνω των 15 ετών.