Hit Man

Ένας συνηθισμένος καθηγητής δουλεύει κρυφά για την αστυνομία ως πληρωμένος εκτελεστής με στόχο να παγιδεύσει και να οδηγήσει στη δικαιοσύνη εκείνους που σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν τις παράνομες υπηρεσίες του!

Στην φιλμογραφία του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ («Boyhood», καθώς και η τριλογία με τους Ίθαν Χοκ και Ζιλί Ντελπί «Before…») πάντα υπάρχει χώρος για λίγο… εναλλακτικό. Κάπως έτσι και στο «Hitman», ο σκηνοθέτης παίρνει τα μοτίβα του φιλμ νουάρ και να ανακατεύει έτσι ώστε να δημιουργήσει μια διαφορετική ρομαντική κομεντί (ο ήρωας ερωτεύεται μια πελάτισσα του που θέλει να ξεφορτωθεί τον βίαιο σύντροφό της) στην οποία πάντως το ρεαλιστικό στοιχείο είναι το τελευταίο προαπαιτούμενο προκειμένου να μπει στη σωστή τροχιά ψυχαγωγίας το φιλμ.

Κάποιες οάσεις ευφυούς χιούμορ κουμπώνουν με τις καλοσχεδιασμένες σκηνές δράσεις, σε ένα κωμικό και ηλιόλουστο (ακόμη μια ανατροπή από τον αμερικανό σκηνοθέτη) νουάρ που έχει ξέφρενο ρυθμό και μεταμοντέρνο στυλ παρά το γεγονός ότι σταδιακά το σενάριο χάνει κάπως ανεξήγητα κομμάτια της ευρηματικότητας του.

Όμως υποκλινόμαστε στον πρωταγωνιστή Γκλεν Πάουελ ο οποίος συνεχίζει το σερί των άξιων εμφανίσεων του («Top Gun: Maverick», «Anyone but you» αλλά και στο «Twisters»που βγαίνει την άλλη βδομάδα) και είναι σχεδόν βέβαιο ότι σε 1-2 χρόνια όλοι θα γνωρίζουν το όνομα του.