Εντυπώσεις από την 4η μέρα του Release Athens

Είδα κόσμο να χαίρεται και είδα κόσμο να κολυμπάει σε ευτυχία, να κάνει μακροβούτι στα νιάτα του, να γεύεται μπέργκερς και να πίνει μπύρες, είδα κόσμο να ζει στιγμές ανάτασης με τον Johnny Marr που κάποια στιγμή ανέβασε και τον Bernard Sumner στη σκηνή – ω ναι αυτό ήταν πολύ καλό, δεν πέρασε απαρατήρητο – σε ενός τραγουδιού Electronic reunion που πρόσφερε συγκινήσεις (και καλό beat).

Photo: Release /gerasimopoulou

Eίδα κόσμο να τελειώνει τις μπαταρίες των smartphone του, είδα σημαίες να ανεμίζουν στις οθόνες (πού είσαι Damian να τους δείξεις πώς ανεμίζουν τις σημαίες στις συναυλίες…) είδα κόσμο με Joy Division περηφάνια να φοράει Unknown Pleasures – επετειακά για τα 40 χρόνια από την κυκλοφορία του– t-shirts… Eίδα κόσμο να λικνίζεται με τους Morcheeba και sunset vibes, παιδιά να χορεύουν, νήπια να κάνουν τη σιέστα τους… όλα καλά.

Photo: Release /gerasimopoulou

Αλλά εγώ χάρηκα πιο πολύ που είδα τους Fontaines DC, την καινούργια μπάντα, τους Ιρλανδούς. Σήμερα, τώρα που είναι η στιγμή τους, και τους είδαμε στην Πλατεία Νερού. Πριν γίνουν νοσταλγία κι αυτοί. Λοιπόν, οι Δουβλινέζοι έχουν προσωπικότητα, έχουν ωραία κομμάτια και ροκ coolness. Με δάνεια οι Fontaines, ναι σίγουρα, από το ροκ το παλιό των late‘70ς που έβαζε φωτιές τότε – χωρίς αναμασήματα όμως – έτσι φάνηκε.

Και το Release  συντονίστηκε με το τώρα της ροκ σκηνής. Το είδαμε να γίνεται και με τους Shame. Και άξιζε.

Υπήρχε εκεί μπροστά στη σκηνή ένας πυρήνας από φαν. Λίγοι. Έκανε και ζέστη – ο ήλιος ψηλά. Κάποιοι τραγουδούσαν μαζί τους, ήξεραν τους στίχους δηλαδή (τo άλμπουμ τους, Dogrel κυκλοφόρησε μόλις τον Απρίλιο).  Οι πολλοί θα περιμένουν να περάσει το vintage φίλτρο για να ενδιαφερθούν. Περίμεναν και  να περάσει κι η ώρα.

Έπεται Release συνέχεια.