Το παιχνίδι με τη φωτιά

Ο Γιόνγκσου έχασε μόλις τη δουλειά του. Τυχαία θα συναντήσει τη Χάεμι, ένα κορίτσι που έμενε κάποτε στη γειτονιά του. Εκείνη του ζητάει να προσέχει τη γάτα της όσο θα λείπει σε ταξίδι. Με την επιστροφή της, συστήνει στο Γιόνγκσου τον μυστηριώδη και γοητευτικό Μπεν, που γνώρισε στο ταξίδι της. Οι τρεις τους αρχίζουν να κάνουν στενή παρέα αλλά όσο ο Μπεν μιλάει στο Γιόνγκσου για τις περίεργες συνήθειες του, ο έρωτας του τελευταίου για τη Χάεμι μεγαλώνει.

 «Δεν υπάρχουν πολλοί Γκάτσμπι στην Κορέα» ακούγεται να λέει σε μία σκηνή ο Γιόνγκσου που δεν μπορεί να διανοηθεί πως ο συνομήλικος του Μπεν ζει μια τόσο πλούσια και άνετη (αλλά και ανεξήγητη αφού σχεδόν ποτέ δεν τον βλέπει να εργάζεται ενώ αντίθετα διαθέτει κι άπλετο ελεύθερο χρόνο για βόλτες και ταξίδια) ζωή, ενώ κάποια στιγμή που τον ρώτησε πως βιοπορίζεται εκείνος δεν ήταν και τόσο σαφής: «Είναι αρκετά περίπλοκο αυτό που κάνω και μάλλον δεν θα το καταλάβεις. Ας αρκεστούμε σε κάτι απλό. Ας πούμε ότι… παίζω». Το πυκνό μυστήριο που καλύπτει τη ζωή του Μπεν απλώνεται σαν ιός στην ταινία κάνοντας την πραγματικότητα να μην είναι τόσο ευδιάκριτη για τον Γιόνγκσου. Ακόμη χειρότερα, ο τελευταίος αρχίζει να έχει και αμφιβολίες για το αν οι ιστορίες που του εκμυστηρεύεται η γλυκιά Χάεμι είναι αληθινές ενώ η ιστορία αυτού του ιψενικού τριγώνου παίρνει απρόσμενη τροπή όταν η κοπέλα εξαφανίζεται.

Ο Λι Τσανγκ-ντογκ («Η ποίηση») γοητεύεται από το μυστηριώδες διήγημα του Χαρούκι Μουρακάμι και φτιάχνει μια σαγηνευτικά παράδοξη ερωτική ιστορία που αλλάζει διαρκώς ύφος και προσανατολισμό, με απώτερο σκοπό τη μελέτη των ταξικών ανισοτήτων στην σύγχρονη Νότια Κορέα.

Με διαρκή πήγαινε-έλα μεταξύ αλήθειας και ψέματος, ράθυμες κινήσεις της κάμερας και αψεγάδιαστη περιγραφή μιας κοινωνικής ομάδας χωρίς ουσιαστικό ενδιαφέρον («μην είσαι μουτρωμένος- φρόντιζε να διασκεδάζεις και να περνάς καλά χωρίς να σε προβληματίζει τίποτα» παροτρύνει ο Μπεν τον Γιόνγκου) αλλά και ενδιαφέροντα (όπως εξομολογείται ο Μπεν το αγαπημένο του χόμπι είναι να βάζει φωτιά κάθε 2 μήνες σε έρημους στάβλους και θερμοκήπια, χωρίς να κινδυνεύει καμία ζωή) το «Burning» αφορά εκτός από την ερωτική εμμονή και (κυρίως) στη σύγκρουση δύο κόσμων. Ο Γιόνγκσου και η Χάεμι συμβολίζουν τον επαρχιωτισμό και την πείνα-λαχτάρα για μια καλύτερη ζωή ενώ ο αστός Μπεν παρότι πατά στο σήμερα και έχει στραμμένο το βλέμμα του στο μέλλον μοιάζει να είναι άδειος από ζωή. Είναι ξεκάθαρα το παρελθόν και το μέλλον της Ν.Κορέας και ο σκηνοθέτης προσπαθεί να γίνει πιο σοφός μελετώντας τις αντιθέσεις τους ενώ δεν ξεχνάει και το άλλο μισό της, φτιάχνοντας μια υπέροχη ποιητική σκηνή όταν οι ήρωες μοιράζονται τις αναμνήσεις τους από το χωριό στα σύνορα όπου άκουγαν όταν ήταν παιδιά τα μεγάφωνα  της Βόρειας Κορέας να «παίζουν» την προπαγάνδα του καθεστώτος.  Το εύφλεκτο αυτό love story που μετατρέπεται τόσο αβίαστα και εύκολα σε ψυχολογικό θρίλερ γύρω από το φαίνεσθαι και το είναι, διαθέτει μια κοφτερή ματιά γύρω από τις βεβαιώσεις της ζωής αλλά και το άπιαστο κυνήγι της ευτυχίας  που θα σας κλέψει την καρδιά με την λιτή αλήθεια του. Η ταινία υμνήθηκε από την παγκόσμια κριτική στην πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Καννών και βρίσκεται στην τελική λίστα για τις υποψηφιότητες του Οσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας