Ο Κύριος Κλάιν

Βρισκόμαστε στο Παρίσι του 1942. Ένας έμπορος τέχνης δείχνει παγερά αδιάφορος απέναντι στην επικρατούσα κατάσταση. Ο Ρομπέρ Κλάιν θεωρεί πως όλα βαίνουν καλώς γύρω του και κοιτάει να περνάει καλά στη ζωή του με την ερωμένη του. Δεν διστάζει δε να εκμεταλλευτεί την όλη κατάσταση και τις ανάγκες των Εβραίων, για να βγάλει χρήματα αγοράζοντας σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές πολύτιμα και πανάκριβα έργα τέχνης. Σύντομα όμως θα μπλέξει πολύ άσχημα, όταν διαπιστώσει ότι υπάρχει κι άλλος που κάνει ακριβώς την ίδια κομπίνα, είναι Εβραίος και χρησιμοποιεί το δικό του όνομα!

Ιδανική σύζευξη πολιτικού θρίλερ και ψυχολογικού δράματος σε ένα έργο που έχει τη βάση του στην Ιστορία. Ο καφκικός εφιάλτης που θα ζήσει ο Mr. Klein από τη στιγμή που θα αναζητήσει βοήθεια απ’ τις φιλοναζιστικές αρχές για να βρει το δίκιο του, είναι το έναυσμα για να μπει σε λειτουργία ο ιδεολογικός μηχανισμός του σεναρίου. Το ατομικό στοιχείο, η αναζήτηση της ταυτότητας σύντομα παύει να είναι μια απλή λεπτομέρεια που έχει νόημα μόνο για τον έναν. Όπως σε κάθε κρίσιμη φάση της ιστορίας, όπως σε κάθε συνθήκη όπου τα όρια της ελευθερίας και της δημοκρατίας δοκιμάζονται επικίνδυνα, το ειδικό μετατρέπεται σε γενικό και η συλλογική συνείδηση είναι ο μόνος τρόπος αντίδρασης και φραγμού απέναντι στον κίνδυνο του ολοκληρωτισμού. Θα το μάθει με το πιο σκληρό τρόπο αυτό ο εγωιστής και καιροσκόπος Κλάιν (άψογα σκιαγραφημένος και ερμηνευμένος ο χαρακτήρας του Κλάιν από τους Λόουζι- Ντελόν). Και θα μετατραπεί η ιστορία του σε ένα σύμβολο απολογισμού για την Γαλλία του Βισί, για τους γάλλους που προτίμησαν την συνθηκολόγηση και την αδιαφορία, απέναντι στη βαρβαρότητα που θεμελιωνόταν δίπλα τους. Υποδειγματική αφήγηση σε ένα φιλμ-σταθμό του πολιτικού κινηματογράφου των 70ς που τιμήθηκε με 3 βραβεία Σεζάρ (τα γαλλικά Όσκαρ) μεταξύ των οποίων καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας ενώ ο πρωταγωνιστής του Αλέν Ντελόν ήταν επίσης υποψήφιος για το Σεζάρ ερμηνείας.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης