Ο άντρας που έριξε τον Λευκό Οίκο

Λίγοι γνώριζαν την προσωπική και επαγγελματική ζωή του ιδιοφυή και ασυμβίβαστου Φελτ ο οποίος ρίσκαρε και τελικά θυσίασε τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων της οικογένειας, της καριέρας και τελικά της ελευθερίας του, για να φέρει στο φως αυτά που γνώριζε με το Watergate.

Η ταυτότητα του μυστικού πληροφοριοδότη στο Watergate παρέμεινε για πάνω από 30 χρόνια πηγή συνεχών εικασιών και αστικού μύθου μέχρι που το 2005 ο Φελτ αυτοαποκαλύφθηκε μέσω ενός άρθρου στο Vanity Fair.

Το τρίτο φιλμ του Peter Landesman σκηνοθέτη και σεναριογράφου («Πίσω από το παιχνίδι», «Parkland») χτίζεται γύρω από την αινιγματική προσωπικότητα του «καταδότη». Όσο όμως εξελίσσεται η ιστορία τόσο πιο αδιάφορο γίνεται το φιλμ. Ο Φελτ των Landesman και Neeson είναι μια μονοδιάστατη και παρωχημένη περσόνα που δύσκολα πείθει για την «ηρωική» πράξη του. Είναι μάλιστα τόσο έξω από τα νερά του ο πρωταγωνιστής Liam Neeson που φαίνεται σαν να παρακαλάει να εμφανιστεί ξαφνικά από το πουθενά ο Luc Besson για να τον λυτρώσει από το βασανιστήριο του!

Αφόρητες πατριωτικές κορώνες σε ένα σενάριο που δεν εκμεταλλεύεται τη βαριά κληρονομιά ενός τόσο κρίσιμου για την σύγχρονη αμερικανική ιστορία γεγονότος, με ψήγματα μόνο από δανεικά -κι αγύριστα- των κλασικών πολιτικών θρίλερ από τα 70ς (το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του έργου έγκειται στην προσπάθεια να θολώσει τα νερά ο Φελτ κάθε φορά που το FBI γίνεται άνω -κάτω όταν η «Ουάσιγκτον Ποστ» γράφει πρωτοσέλιδα βασισμένα σε έγκυρες πηγές) και σκοτεινή ατμόσφαιρα απειλής που δύσκολα βγάζει το δέος ή την ένταση που προμηνύει.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης