Μια Ανάσα

Η νεαρή Έλενα (Χαρά- Μάτα Γιαννάτου) έχει μεταναστεύσει στη Γερμανία ελέω κρίσης σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Χωρίς να έχει τις απαραίτητες γνώσεις ή την κατάλληλη εμπειρία πιάνει δουλειά ως παιδαγωγός ενός μικρού κοριτσιού, της Λόττε. Λίγες μέρες αργότερα μαθαίνει πως είναι έγκυος και το αποκαλύπτει μέσω skype στο φίλο της (Αποστόλης Τότσικας). Μια μέρα η μπερδεμένη Έλενα χάνει για λίγα δευτερόλεπτα τη Λόττε από τα μάτια της κι εκείνη εξαφανίζεται. Πανικόβλητη η ηρωίδα επιστρέφει πίσω στην Ελλάδα, ενώ στην Γερμανία θεωρείται ύποπτη για απαγωγή…

Με διαρκή πέρα-δώθε στο φιλμικό χρόνο, νευρώδη κίνηση της κάμερας όπου κι όταν η ένταση κορυφώνεται και αδρά χαρακτηριστικά στη σκιαγράφηση των πορτρέτων των δύο γυναικών (ουσιαστικά πρωταγωνίστρια του φιλμ είναι η μητέρα της Λότε, μια πολύ καλή Jördis Triebel, που μετά την εξαφάνιση του μωρού της κάνει τα πάντα για να το βρει, ενώ με δυνατή και πειστική ερμηνεία στέκεται επάξια δίπλα της η Γιαννάτου) η ταινία έχει ενδιαφέρον, κυλάει άνετα και παρακολουθείται με σχετική αγωνία.

Όμως από ένα σημείο και μετά (από τη στιγμή που η γερμανίδα πρωταγωνίστρια φτάνει στην Αθήνα για να εντοπίσει τα ίχνη της Έλενας) η τραγωδία που σχεδιάστηκε έντεχνα και εύστοχα στο πρώτο μισό του φιλμ δίνει τη θέση της σε ένα απλοϊκό αλληγορικό σχήμα περί ελληνογερμανικής κρίσης με αφελές, τραβηγμένο από τα μαλλιά, φινάλε όπου ο αθηναϊκός τουριστικός οδηγός της γερμανίδας πρωταγωνίστριας θα περιελάμβανε με ευκολία στα «φολκλορικά τουριστικά αξιοθέατα της πόλης που καλό είναι να αποφύγεται»!

Παρότι σε ένα δεύτερο επίπεδο είναι μια ταινία για τη συγχώρεση και την πίστη στον άνθρωπο, ο αυστηρός μανδύας της κρίσης και της σύγκρουσης των λαών του ευρωπαϊκού βορρά και του ευρωπαϊκού νότου, επισκιάζει τα πάντα στο φιλμ και δεν αφήνει περιθώρια ούτε για απολύτρωση του δράματος, ούτε για μια χαραμάδα ελπίδας ή αισιοδοξίας. Επίσημη συμμετοχή στα φεστιβάλ Τορόντο και Θεσσαλονίκης.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης