Τράμπο

Είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος (που δεν γνωρίζει την περίπτωση Trumbo) πώς όσα βλέπει στην οθόνη είναι πέρα ως πέρα αληθινά. Η ζωή του θα μπορούσε κάλλιστα να κερδίσει το όσκαρ… πρωτότυπου σεναρίου αφού είναι μια ιστορία με προδοσίες, μυστικά και ψέματα, θεωρίες συνωμοσίας, εκβιασμούς και σκάνδαλα. Κυρίως όμως είναι ένα υπαρξιακό δράμα για την άνοδο και την πτώση ενός ανθρώπου που είχε τα πάντα και ρίσκαρε να τα χάσει, υπερασπιζόμενος τα ιδανικά του. Δεν είχαν φυσικά όλοι το σθένος του και αρκετοί «έσπασαν» (περίπτωση Έντουαρντ Ρόμπινσον) όπως δείχνει ξεκάθαρα αλλά χωρίς επικριτική διάθεση ο σκηνοθέτης Jay Roach.

Ο Roach συντονίζεται πλήρως με το καυστικό, βραδυφλεγές χιούμορ του Τράμπο και με τα γαλόνια που έχει αποκτήσει από το χώρο της κωμωδίας (σκηνοθέτης των ανάλαφρων αλλά επιτυχημένων «Γαμπρός της συμφοράς», «Austin Power») βρίσκεται ξαφνικά σε θέση αποτιμητή μιας από τις σκοτεινότερες σελίδες του Χόλιγουντ, χωρίς να γίνεται ποτέ μελό. Ακόμη κι όταν βλέπει την αξιοπρέπεια του να καταπατάται βίαια στη φυλακή, ο Τράμπο δεν χάνει στιγμή την περηφάνεια του.

Ως κινηματογραφική δουλειά το «Trumbo» δεν έχει να επιδείξει σημαντικά επιτεύγματα ή κάποιες ξεχωριστές καινοτομίες. Φτάνει η καλοδουλεμένη στις λεπτομέρειες της ερμηνεία του ικανού Bryan Cranston (ο σταρ του «Breaking Bad» κέρδισε το μοναδική οσκαρική υποψηφιότητα του φιλμ) και η σκηνοθετική συνέπεια στη ρεαλιστική αποτύπωση του πραγματικού Χόλιγουντ που παρουσιάζεται ως ένας κόσμος μισαλλοδοξίας, κυνισμού και «ανθρωποφαγίας». Ένας κόσμος πολύ μακριά από τη λάμψη του θεάματος και της πραγματικής τέχνης, όπως μας συστήνεται μέσω κάποιων «ινδαλμάτων» της εποχής. Από αυτή την άποψη η ταινία έχει και ιστορικό ενδιαφέρον καθώς οι περιπτώσεις των συντηρητικών John Wayne, Hedda Hopper (την κουτσομπόλα του LA υποδύεται η θαυμάσια Helen Mirren), Sam Wood, έρχονται σε πλήρη αντίστιξη με τον αυθεντικά ξεχωριστό δημιουργό των «Roman Holiday», «The Brave One» (για αυτά τα 2 κέρδισε το Όσκαρ) «Σπάρτακος» και «Ο Τζόνι πήρε το όπλο του».