Αστακός
Ο σκηνοθέτης Γιώργος Λάνθιμος και ο σεναριογράφος Ευθύμης Φιλίππου, με τον «Αστακό» καθιερώνονται διεθνώς ως δίδυμο πρωτοτυπίας και αστείρευτης φαντασίας.
Κάπου στο πολύ κοντινό μέλλον ο πρόσφατα χήρος Ντέιβιντ (Colin Farrell), μεταφέρεται από την Πόλη στο Ξενοδοχείο, όπου πρέπει μέσα σε 45 μέρες να βρει νέο ταίρι, ειδάλλως θα μεταμορφωθεί σε ζώο της αρεσκείας του. Αντίθετα με τους περισσότερους ανθρώπους που δηλώνουν ότι θέλουν να μεταμορφωθούν σε σκύλο (σαν αυτόν που κουβαλά μαζί του ο Ντέιβιντ ο οποίος δεν είναι άλλος από τον αδελφό του) εκείνος επιθυμεί να μεταμορφωθεί σε αστακό επειδή «ζουν περισσότερο από 100 χρόνια και παραμένουν γόνιμοι σε μεγάλη ηλικία».
Για ποιο λόγο οι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι μόνοι; Είναι ενστικτώδης αντίδραση, φυσική επιλογή ή μήπως μια κοινωνική επιταγή που δίπλα στο επίθετο «μοναχικός» κουβαλάει τον επεξηγηματικό προσδιορισμό «προβληματικός»; Στη δυστοπική κοινωνία του «Αστακού» ο άνθρωπος που εντοπίζεται μόνος είναι ευάλωτος (όπως δείχνουν τα κωμικά παραδείγματα προς αποφυγή – βιασμός, πνιγμός κ.λ.π.- που διδάσκονται οι ένοικοι του Ξενοδοχείου), αδύναμος, μισός.
Αλλά και επαναστάτης όπως είναι οι Μοναχικοί που το σκάνε στο δάσος (αρχηγός τους μια βλοσυρή και ψυχρή Lea Seydoux) και επιχειρούν την επανάσταση τους απέναντι στην αυταρχική Πόλη, με μοναδικό αυστηρό κανόνα μεταξύ των μελών τους την απαγόρευση του έρωτα! Όποιοι Μοναχικοί πιαστούν να φλερτάρουν τιμωρούνται απάνθρωπα. Όταν όμως ο Colin Farrel το σκάσει από το Ξενοδοχείο και συναντήσει στους κυνηγημένους Μοναχικούς τη Rachel Weisz θα νιώσει τον αληθινό έρωτα να χτυπάει στην καρδιά του.
Εμπνευσμένη, τρυφερή, ενίοτε βίαιη και απρόβλεπτα κωμική αλληγορία η οποία απλώνεται σε αρκετά επίπεδα
Εμπνευσμένη, τρυφερή, ενίοτε βίαιη και απρόβλεπτα κωμική αλληγορία η οποία απλώνεται σε αρκετά επίπεδα (κοινωνικό, πολιτικό, ψυχολογικό) πριν επιτεθεί στον πραγματικό στόχο της που δεν είναι άλλος από την αποστειρωμένη από συναίσθημα και λογική κοινωνία. Το σουρεαλιστικό σύμπαν των Λάνθιμου- Φιλίππου εδώ βρίσκει την πρώτη πραγματικά άρτια, αφοπλιστική και βαθιά ρομαντική εκδοχή του με μια τόσο πλούσια σε ιδέες ταινία, που θα την κουβαλάτε για πολύ καιρό μέσα σας. Βραβείο Επιτροπής στο πρόσφατο φεστιβάλ Κανών.
