Νάταλι Πόρτμαν: Από τις Κάννες με αγάπη…

Κι όμως, έχουν περάσει 21 ολόκληρα χρόνια από το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Νάταλι Πόρτμαν –ή αλλιώς Νάταλι Χέρσλαγκ όπως είναι το πραγματικό της επίθετο- στην ταινία “Léon” (1994) όπου συμπρωταγωνιστούσε σε ηλικία μόλις 12 ετών, δίπλα στον Γάλλο ηθοποιό Ζαν Ρενό. Οι κριτικοί σαγηνεύτηκαν τότε από την ερμηνεία της χαρακτηρίζοντάς την «εκκολαπτόμενο αστέρι» και όπως φαίνεται από την πορεία της ως τώρα επιβεβαιώθηκαν και με το παραπάνω οι προβλέψεις τους.

Εδώ μπορείτε να δείτε την γνωστή ηθοποιό σε βίντεο από την οντισιόν που πέρασε για τον συγκεκριμένο ρόλο
https://youtu.be/JhRW8J3gTu

Η 33χρονη πλέον Ισραηλινή ηθοποιός έτυχε να ασχοληθεί με την υποκριτική από τόσο μικρή ηλικία με έναν μάλλον κοινότυπο τρόπο για τα Χολιγουντιανά πλαίσια. Όταν ήταν 10 χρονών την προσέγγισε ένας «ανιχνευτής αστέρων» της Revlon σε μία πιτσαρία στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης και την έφερε τελικά σε επαφή με ατζέντιδες.

Μέχρι να αποκτήσει διεθνή αναγνωρισιμότητα μέσα από το ρόλο της Βασίλισσας Αμιντάλα στην τριλογία «Star Wars» έπαιξε πολλούς μεγάλους ρόλους σε έργα όπως: το μιούζικαλ του Γούντι Άλεν «Όλοι Λένε Σ’ Αγαπώ» (1996), το σουρεάλ «Mars Attacks» (1996) του Τιμ Μπάρτον αλλά και το «Η Μητέρα Μου κι Εγώ» (1999) με συμπρωταγωνίστρια την Σούζαν Σάραντον, ενώ ενσάρκωσε και την Άννα Φρανκ στη θεατρική μεταφορά του έργου στο Μπρόντγουει.

Το 2000 μετά την τεράστια επιτυχία του πρώτου μέρους της τριλογίας των «Star Wars» αποφάσισε ότι θέλει να σπουδάσει. «Δεν μ’ ενδιαφέρει εάν αυτό πρόκειται να καταστρέψει την καριέρα μου. Προτιμώ να είμαι έξυπνη παρά σταρ του σινεμά», έλεγε. Κι έτσι, σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. «Χρησιμοποιώ τις γνώσεις ψυχολογίας που αποκόμισα διαρκώς. Στην τελική, ο ηθοποιός όπως ακριβώς και ο ψυχολόγος προσπαθεί να ανακαλύψει γιατί και πώς οι άνθρωποι κάνουν τα πράγματα που κάνουν. Και οι δύο είναι σαν να φαντάζονται τις ζωές των άλλων» (Guardian, 2007).

Μετά τις σπουδές στο Χάρβαρντ, η Πόρτμαν επέστρεψε και πάλι στην ηθοποιία με μοναδικές ερμηνείες σε κάποιες σπουδαίες ταινίες. Το 2005 βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για τον ρόλο της Άλις στην ταινία «Closer» ενώ ένα χρόνο αργότερα πρωταγωνίστησε στο φουτουριστικό πολιτικό θρίλερ «V for Vendetta», για τις ανάγκες του οποίου ξύρισε το κεφάλι της.

Το αποκορύφωμα της καριέρας της όμως σημειώθηκε όταν υποδύθηκε τη Νίνα, μία φιλόδοξη και συναισθηματικά ανισόρροπη μπαλαρίνα, στο σκοτεινό ψυχολογικό θρίλερ του Ντάρεν Αρονόφσκι «Black Swan» (Μαύρος Κύνκνος). Η Πόρτμαν βραβεύτηκε το 2011 με Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου για την εκπληκτική της ερμηνεία ενώ αποκάλυψε ότι για τον ρόλο έκανε μέχρι και 16 ώρες προπόνηση την ημέρα χωρίς να τρώει σχεδόν τίποτα, κάτι που την οδήγησε στο να χάσει ανησυχητικά πολύ βάρος. Στα γυρίσματα της ταινίας «Black Swan» γνώρισε το χορευτή μπαλέτου Μπέντζαμιν Μιλπιέ, με τον οποίο έχει έναν 3χρονο γιο και πρόσφατα εγκαταστάθηκαν όλοι μαζί στο Παρίσι.

Αν και είχε κάνει κάποιες σκηνοθετικές απόπειρες στο παρελθόν («New York I Love You», «Eve») φέτος παρουσιάζει την πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθετική της δουλειά στο Φεστιβάλ των Καννών, το «A Tale of Love and Darkness». Η ταινία στην οποία παίζει και η ίδια, είναι μία διασκευή του ομότιτλου αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος του Ισραηλινού συγγραφέα Άμος Όζ με ήρωα έναν συγγραφέα, δημοσιογράφο και υποστηρικτή της λύσης των δύο κρατών στη διαμάχη Ισραήλ και Παλαιστίνης.

Με αφορμή τις πολιτικές προεκτάσεις του «A Tale of Love and Darkness» η ηθοποιός σε μία συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό Hollywood Reporter (Μάιος 2015) αυτοχαρακτηρίστηκε ως «αριστερή» ιδεολογικά. Είναι γνωστή εδώ και χρόνια επίσης η ανθρωπιστική της δραστηριότητα, αλλά και το γεγονός ότι είναι υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ζώων και χορτοφάγος από τα 8 της.

Προσεχώς θα τη ξαναδούμε επί της μεγάλης οθόνης… στο μουσικό δράμα «Weightless» (2016) του Μάικλ Φασμπέντερ, στο νέο σκοτεινό πρότζεκτ του Άλεξ Γκάρλαντ «Annihilation», αλλά όπως ακούγεται και ως Τζάκι Κένεντι σε μία επικείμενη αυτοβιογραφική ταινία.