Βίκυ Σταυροπούλου: Έχω μεγάλη καρδιά και θα τη συγχωρούσα την απιστία, για μία φορά, μην το ξεφτιλίσουμε…

Αυτή τη σεζόν πρωταγωνιστεί στην παράσταση “Ψύλλοι στ’ αυτιά” του Φεϊντώ σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, στο θέατρο Αλίκη. Με αυτή την αφορμή, μάς μιλάει για τις ιδιαιτερότητες της παράστασης, τον παραλογισμό στο έργο του Φεϊντό, αλλά και στον έρωτα. Επίσης, εκφράζει την άποψή της για την απιστία -ένα βασικό θέμα της παράστασης- και παραδέχεται τη αγάπη της για την τηλεόραση…
 

-Ποιές ιδιαιτερότητες θα έχει το δικό σας ανέβασμα του διάσημου έργου του Φεϊντό;
Η παράσταση προσπαθεί (επιτυχώς, ελπίζω) να μεταφέρει το πνεύμα της Μπελ Επόκ στο Παρίσι. Οι ήρωες – είμαστε και πολλοί, ζωή να’ χουμε – ψυχαγωγούνται στην όπερα, φλερτάρουν στα διάσημα καφέ της γαλλικής πρωτεύουσας, κυνηγιούνται σε κακόφημα ξενοδοχεία κι όλα αυτά συνοδευμένα από τραγούδια και μουσικές που εκτελούνται ζωντανά στο πιάνο από τον Δημήτρη Καραβίτη που παρακολουθεί και σχολιάζει μουσικά όλο το έργο.

-Η παράστασή σας επιχειρεί να αναδείξει την Μπελ Επόκ. Σας δυσκόλεψε η προσπάθεια να μπείτε στο πνεύμα της γαλλικής κοινωνίας των αρχών του 20ου αιώνα;
Έγινε πολλή και συστηματική δουλειά με τον Γιάννη Κακλέα. Ο καθένας μας ξεχωριστά μελέτησε την εποχή, τις μουσικές, τις ενδυμασίες, το “φέρεσθαι” της μεγαλοαστικής τάξης. Είναι πολύ γοητευτικό να προσέχεις πώς κάθεται στην καρέκλα μία πλούσια κυρία της εποχής εκείνης, πώς βγάζει τα γάντια της, πώς φέρεται στο υπηρετικό προσωπικό. Είχε πολύ ενδιαφέρον ο δρόμος που ακολουθήσαμε όλοι μας για να βρούμε τις “στιγμές” του κάθε ρόλου. Για μένα ήταν ιδιαίτερο ελκυστικό, γιατί δεν είχα ξαναπαίξει παρόμοιο ρόλο και θέλω να ελπίζω ότι με οδήγησε σε νέα ερμηνευτικά μονοπάτια.

-Από κάποιους θεατρολόγους ο Φεϊντό θεωρείται ένας από τους προδρόμους του θεάτρου του παραλόγου. Εσείς βλέπετε το παράλογο στο έργο του;
Στο έργο του, και δεν αναφέρομαι μόνο στους “Ψύλλους”, υπάρχει ένα περιβάλλον απολύτως λογικό μέσα στο οποίο περιφέρονται ήρωες απολύτως παράλογοι. Πόσο λογικό ή παράλογο είναι να βρεθούν οκτώ άνθρωποι την ίδια ώρα, στο ίδιο ξενοδοχείο; Πόσο λογικό ή παράλογο είναι να έχει κάποιος σωσία; Είναι εξαιρετικά επινοητικός στη φάρσα ο Φεϊντώ και όλη αυτή η επινόηση διακατέχεται από έναν γοητευτικό παραλογισμό.

-Ο έρωτας είναι μια ιστορία που μας οδηγεί στον παραλογισμό;
Με μαθηματική ακρίβεια. Η Γκαμπριέλ που υποδύομαι, ακριβώς επειδή κατά βάθος είναι ερωτευμένη με τον άντρα της, πλέκει στο μυαλό της διάφορα φανταστικά σενάρια που κάλλιστα μπορούν να την οδηγήσουν στο φρενοκομείο. Αντί γι’ αυτό, όμως, στήνει μια ολόκληρη (φαρσική) πλεκτάνη, θύματα της οποίας θα πέσουν όλοι οι γύρω της αλλά και η ιδία.

-Για άλλη μια φορά συνεργάζεστε με τον Γιάννη Κακλέα. Πώς θα περιγράφατε τη σχέση σας; 
Συνεργαστήκαμε για πρώτη φορά στις “Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης” και το χαρήκαμε πολύ και οι δύο. Η συνεργασία μαζί του κυμαίνεται από μπουνάτσα σε φουρτούνα. Όταν επικρατεί μπουνάτσα, πέφτει πολύ γέλιο και το κλίμα είναι πολύ δημιουργικό. Όταν έρχεται η φουρτούνα, καλό είναι να μη βρίσκεσαι εκεί τριγύρω. Ήταν όνειρο του Γιάννη να ανεβάσει του “Ψύλλους” και μάλιστα σ’ αυτή τη μορφή. Εγώ κλήθηκα να υπηρετήσω το όνειρό του και ο χειμώνας θα δείξει κατά πόσο έκανε καλά να με εμπιστευτεί – όπως κι εγώ εκείνον…

-Το έργο πραγματεύεται και το θέμα της απιστίας. Ποιά είναι η άποψη σας για την απιστία;
Δεν το γνωρίζω καλά το θέμα γιατί δεν το έχω βιώσει ή τουλάχιστον δεν το γνωρίζω. Πιστεύω, όμως, ότι στη ζωή δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι, πρέπει πάντοτε να υπάρχει το περιθώριο της συγχώρεσης. Εγώ έχω μεγάλη καρδιά και θα τη συγχωρούσα την απιστία, για μία φορά, μην το ξεφτιλίσουμε.

– Έχετε κάνει μεγάλες επιτυχίες στην τηλεόραση; Σας έχει λείψει αυτό;
Μου έχει λείψει πολύ και δεν είναι πια βασικός λόγος ο οικονομικός, γιατί τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ και στην τηλεόραση. Την αγαπώ την τηλεόραση και έχω περάσει εξαιρετικά και με τους συναδέλφους ηθοποιούς αλλά και με τους τεχνικούς σε όλες μου τις τηλεοπτικές δουλειές οπότε είναι λογικό να την νοσταλγώ. Κάποιο πουλάκι, όμως, μου λέει ότι πάλι με χρόνους – με καιρούς πάλι θα την ξαναβρώ την αγάπη μου…

-Έχετε δηλώσει ότι η μεγαλύτερη σας ανασφάλεια αφορά το μέλλον του παιδιού σας. Τί σας τρομάζει περισσότερο για το μέλλον που θα βρει μπροστά της η νέα γενιά;
Η δική μου γενιά πρόλαβε και έζησε ωραία χρόνια, τα χάρηκε, τα γλέντησε. Όταν εμείς τελειώναμε το σχολείο, σκεφτόμασταν πού θα περάσουμε το καλοκαίρι που ερχόταν. Τα παιδιά μας τώρα σκέφτονται την ανεργία που τα περιμένει πριν ακόμα σπουδάσουν πριν ακόμα ανοίξουν τα φτερά τους για οποιαδήποτε προσπάθεια. Και τι να τους πεις; Κουράγιο; Αφού δεν μπορείς να το πεις ούτε στον εαυτό σου. Καταρρεύσαμε και εμείς ως γονείς, ως εκπαιδευτικοί, ως “μεγαλύτεροι” που θα μπορούσαμε να δώσουμε μια συμβουλή και μαζί μας κατέρρευσε και ένα ολόκληρο σύστημα. Από πού να κρατηθεί η νέα γενιά;

-Ποιά είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Ποτέ δεν σχεδιάζω για το μέλλον, τα πράγματα προκύπτουν. Δεν σας κρύβω, όμως, ότι περιμένω με λαχτάρα – Θεού θέλοντος και Mega επιτρέποντος – την επιστροφή μου σε τηλεοπτική σειρά. 

Η παράσταση παίζεται Τετάρτη: 20:00, Πέμπτη, Παρασκευή: 21:00, Σάββατο- Κυριακή: 18:00, 21:00 
Στο θέατρο Αλίκη (Αμερικής 4) – Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ