Το θέμα όπως έγραψε ο ίδιος ο Ιονέσκο, είναι το… τίποτα. Και οι καρέκλες -το κενό, το τίποτα- δίνουν τη χαριστική βολή στο γέρικο ζευγάρι, που έζησε μέσα στο κενό και δεν υπήρξε παρά τίποτα. Ο Μάριος Πλωρίτης θα γράψει ότι το θέατρο του Ιονέσκο δεν οδηγεί, διαπιστώνει. Διαπιστώνει την ηθική χρεωκοπία μιας κοινωνίας, την αγωνία ενός κόσμου που έφτασε στο αδιέξοδο και δεν μπορεί πια ούτε με τον εαυτό του να συνεννοηθεί. Κατά βάθος γυρίζει σε ένα θέμα πανάρχαιο: τη μοναξιά.
Ένας ηλικιωμένος θυρωρός, ενός ακατοίκητου πύργου σε ένα ερημικό νησί, θέλει να μεταδώσει ένα βαρυσήμαντο μήνυμα στην ανθρωπότητα. Θέλει να μεταδώσει μαζί με την επίσης ηλικιωμένη γυναίκα του τις εμπειρίες και τις γνώσεις που του άφησε η μακρόχρονη ζωή του. Καθώς εκείνος δεν είναι σπουδαίος ομιλητής, έχει καλέσει έναν επαγγελματία. Οι καλεσμένοι έρχονται, η σκηνή γεμίζει με καρέκλες. Άδειες καρέκλες καθώς οι καλεσμένοι είναι αόρατοι για τους θεατές. Οι μόνοι ορατοί πάνω στη σκηνή είναι το ζευγάρι των ηλικιωμένων. Το τέλος του έργου είναι αναπάντεχο.
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Ντίνος Σπυρόπουλος
Παίζουν: Ελένη Τσακάλου, Κώστας Ζέκος
Κάθε Σάββατο στις 21.00 και κάθε Κυριακή στις 20.00
Γενική είσοδος: 15 ευρώ
Φοιτητικό: 10 ευρώ
Μειωμένο: 5 ευρώ (ανεργίας, ΑΜΕΑ)
