Ο Παράδεισος Δεν Είναι Εδώ

Οι κάτοικοι του Τσαμπουρνού, ενός χωριού της βορειοανατολικής Τουρκίας, έζησαν για ολόκληρες γενιές σε αρμονική συμβίωση με τη φύση, βασιζόμενοι στην καλλιέργεια τσαγιού και την αλιεία. Πριν από δέκα χρόνια όμως, η τουρκική κυβέρνηση επέλεξε ένα σημείο στους λόφους του χωριού για απόθεση των απορριμάτων, με αποτέλεσμα η περιοχή να μετατραπεί σε μια τεράστια χωματερή που παραβαίνει τους κανόνες ασφαλείας και δημιουργεί συνεχώς ατυχήματα και καταστροφές. Ο Ακίν κινηματογράφησε επί 5 χρόνια τον αγώνα των κατοίκων ενάντια σε κυβερνητικούς και τοπικούς άρχοντες, δικαστικούς και οικονομικά συμφέροντα, δημιουργώντας ένα αξιοπρόσεχτο πορτρέτο της σύγχρονης τουρκικής κοινωνίας.

Ψάχνοντας τοποθεσία για να γυρίσει τις τελευταίες σκηνές για το «Στην Άκρη Του Ουρανού», ο Φατίχ Ακίν ανακάλυψε στον τουρκικό Πόντο αυτό τον μικρό ‘παράδεισο’ αντιμέτωπο με μια οικολογική καταστροφή, την οποία και αποφάσισε να καταγράψει. Το προσωπικό ενδιαφέρον και η πείρα του τουρκογερμανού σκηνοθέτη στη μυθοπλασία αφήνουν το στίγμα τους στην ταινία που, παρά την επί χρόνια πρόσβαση στα γεγονότα και τη σαφή θέση που παίρνει, δεν έχει ακριβώς προθέσεις ρεπορταζιακής τεκμηρίωσης . Η κάμερα καταγράφει χωρίς την προσθήκη σχολιασμού, και συχνά στέκεται στα πρόσωπα και στα τοπία ή παρασύρεται από τις τοπικές μουσικές. Η δυνατότητα ταύτισης μπορεί να είναι το δυνατό και ταυτόχρονα το αδύνατο σημείο για το ελληνικό κοινό: Από τη μία η αντιστοιχία με παρόμοια προβλήματα είναι προφανής, αλλά από την άλλη η ένταση και η έκταση του φαινομένου στη χώρα μας (από την αμαρτωλή χωματερή του Κουρουπητού μέχρι τις οδομαχίες της Κερατέας) κάνουν την περίπτωση που αντιμετωπίζει η ταινία να μοιάζει πολύ light…

Θοδωρής Τσιάτσικας