Carlos

Σχεδόν μυθικό πρόσωπο μέχρι τη σύλληψή του το 1994, ο ‘Κάρλος’ αποτέλεσε την κεντρική φυσιογνωμία της διεθνούς τρομοκρατίας τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, από τον προ-Παλαιστινιακό ακτιβισμό μέχρι τον Ιαπωνικό Κόκκινο Στρατό. Υπήρξε ταυτόχρονα οπαδός της ακροαριστεράς και οπορτουνιστής μισθοφόρος των πανίσχυρων μυστικών υπηρεσιών της Μέσης Ανατολής. Σκληρός, οπαδός του ένοπλου αγώνα, αλλά και αμετανόητος εραστής τόσο των γυναικών όσο και της δημοσιότητας, αλλάζει ταυτότητες, ταξιδεύει από χώρα σε χώρα συνάπτοντας, ανίερες συχνά, συμμαχίες… Με καταγωγή από τη Βενεζουέλα, ο μαχητικός νεαρός Ίλιτς Ραμίρεζ Σάντσες στρατολογείται το 1973 στη Βηρυτό από τον ηγέτη του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Γουάντι Χαντάντ. Με τη δράση του, και ειδικά με τη δολοφονία δύο αστυνομικών στο Παρίσι, χτίζει τη φήμη του. Το 1975, με μια μικρή ομάδα, κάνει έφοδο στη σύνοδο του ΟΠΕΚ στη Βιέννη, και παίρνει ομήρους τους υπουργούς των πετρελαιοπαραγωγών χωρών…
Σε μια δουλειά επικών διαστάσεων, ο βραβευμένος Γάλλος σκηνοθέτης Ολιβιέ Ασαγιάς κάνει μια, ‘μυθοπλαστικη’ όπως λέει, περιγραφή της ζωής και της δράσης του Κάρλος που βασίζεται σε ένα τεράστιο όγκο πραγματικών γεγονότων. Παρά τη μεγάλη πυκνότητά τους (βλέπουμε την κινηματογραφική εκδοχή των 165 λεπτών, ενώ η αρχική, τηλεοπτική, μορφή της ταινίας έχει διάρκεια 333 λεπτών) δεν χάνουμε ποτέ την ουσία και δεν κουραζόμαστε. Χωρίς φλυαρίες, με κοφτό μοντάζ και μια σπουδαία ερμηνεία από τον Έντκαρ Ραμίρες που ‘γεμίζει’ την οθόνη με μια παρουσία ταυτόχρονα μαγνητική και απωθητική, ο Ασαγιάς δίνει με συναρπαστικό τρόπο την άποψή του για μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και για σκοτεινές όψεις της πολιτικής ιστορίας των τελευταίων δεκαετιών.

Θοδωρής Τσιάτσικας