ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
18
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Ο Parra for Cuva, κατά κόσμον Nicolas Demuth, υπάρχει μουσικά στη ζωή μας πάνω από μία δεκαετία – ποιος μπορει να ξεχάσει την υπέροχη, δικαίως πλατινένια, εκδοχή του για το “Wicked Games” του Chris Isaac; Μπορεί να ξεκίνησε πολύ δυνατά, όμως δεν επέτρεψε στον εαυτό του να γίνει one hit wonder, κυκλοφορώντας όλη αυτή τη δεκαετία συνεχώς δουλειές που εξελίσσουν τον ήχο του.
Και είναι πράγματι μια διαδρομή που αξίζει να ειπωθεί. Πάνω από ένα δισεκατομμύριο streams, συνεργασίες με ODESZA, Ólafur Arnalds, Glass Animals και Monolink, εμφανίσεις από το Burning Man μέχρι sold-out headline shows σε όλη την Ευρώπη. Τα άλμπουμ «Majouré», «Darwîś», «Paspatou», «Juno», «Mimose» αποκάλυψαν έναν καλλιτέχνη που τον ενδιαφέρει η προσωπική έκφραση και πάνω απ’όλα η εξέλιξη κι όχι η επανάληψη της επιτυχίας. Downtempo, organic house και ambient electronica συνυπάρχουν σε έναν κατάλογο που δύσκολα χωράει σε ταμπέλα.
Αποκορύφωμα το «Nacar», το έκτο στούντιο άλμπουμ του Parra for Cuva, που γράφτηκε κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης περιοδείας με στάσεις σε πόλεις όλου του κόσμου, σε αεροδρόμια, παραλίες, ξενοδοχεία – και ίσως γι’ αυτό ακούγεται σαν το πιο προσωπικό πράγμα που έχει κυκλοφορήσει ο Nico Demuth μέχρι σήμερα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο τίτλος προέρχεται από την ισπανική λέξη για το «φίλντισι» ή μάλλον το «σεντέφι», δηλαδή το γνωστό σε όλους μας όστρακο με μαργαριτάρι, το «μάτι» της πέτρας που σχηματίζεται αργά, στρώμα πάνω σε στρώμα. Αυτή η λέξη περιγράφει ιδανικά το άλμπουμ του Βερολινέζου παραγωγού, ένας δίσκος 12 κομματιών που στήνεται γύρω από την ιδέα της μεταμόρφωσης, του πώς κάτι εύθραυστο και ακατέργαστο γίνεται σταδιακά φωτεινό και πολυεπίπεδο.
Ο Parra for Cuva, εξάλλου, το έγραψε σε μεγάλο βαθμό εν κινήσει, μέσα στην περιοδεία, νοικιάζοντας μικρά σπίτια ανάμεσα στα live, στήνοντας ένα λιτό φορητό στούντιο και καταγράφοντας ώρες μοναξιάς. Ακτές από το Μεξικό, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, τον Παναμά, τον Καναδά, την Κόστα Ρίκα, την Αυστραλία και τις ΗΠΑ άφησαν το αποτύπωμά τους στην αέρινη ατμόσφαιρα του δίσκου, ενώ μπορείς να ακούσεις field recordings από sessions στην Κόστα Ρίκα, που κάνουν το αποτέλεσμα ακόμα πιο αποτελεσματικό.
Το «Nacar», ουσιαστικά, χτίζεται πάνω στην νοοτροπία του Parra for Cuva, να μην κυνηγάει τάσεις ούτε απλά hits για τα set του. Στρέφεται προς τα μέσα, καθοδηγούμενο αποκλειστικά από το ένστικτο και τα προσωπικά ακούσματά του, και το αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ βαθιά ανθρώπινο: στοχαστικό, ζεστό, φτιαγμένο για ακρόαση με ακουστικά, σε ένα ταξίδι ή κάπου κοντά στη θάλασσα, αλλά και live σε μια καλοκαιρινή συναυλία.
Στις 24 Σεπτεμβρίου, σε ένα τέτοιο σκηνικό, στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη», ο Parra for Cuva παρουσιάζει το «Nacar» ζωντανά, με special guest τον orbit, κατά κόσμον Marcel Heym, φίλο και συνοδοιπόρο του, που συμμετέχει και στον δίσκο του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Προφανώς ανυπομονούμε να ακούσουμε τη νέα δουλειά του ζωντανά, κι αυτό γιατί ο Parra for Cuva έχει το σπάνιο αυτό χάρισμα να μετατρέπει τη μουσική σε κάτι που το νιώθεις σωματικά αντί απλώς να το ακούς. Και όλα αυτά στο Θέατρο Βράχων, με την Αθήνα απλωμένη από κάτω και φόντο τον έναστρο ουρανό από πάνω – ακριβώς το μέρος που χρειάζεται μια μουσική γραμμένη σε ακτές, με ανοιχτούς ορίζοντες στο μυαλό.
Μια βραδιά στο τέλος του καλοκαιριού, ένας δίσκος για τη μεταμόρφωση, και ένας καλλιτέχνης που έχει περάσει δέκα χρόνια τελειοποιώντας πώς να κάνει το ηλεκτρονικό να ακούγεται ζωντανό. Δύσκολο να ζητήσει κανείς καλύτερο τρόπο για να κλείσει το φετινό καλοκαίρι.
