«Ο Γιώργος είχε κάτι που δεν διδάσκεται. Είχε προσωπικότητα»: Ο καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά τον Γιώργο Μαζωνάκη

Η είδηση του ξαφνικού θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, χθες 9 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 54 ετών, βύθισε τη χώρα σε θλίψη, με τους συναδέλφους του, καλλιτέχνες, να εκφράζουν τη θλίψη τους στο άκουσμα του χαμού του.

«Τόσο νωρίς, πόσο κρίμα. Ένα “παιδί της νύχτας”, καλό κι ευγενικό, που πάλεψε από πολύ μικρός να βρει το δρόμο του. Πάλεψε με τις δικές του αγωνίες, με τις δικές του δυνάμεις, όπως ήξερε και μπορούσε. Ένα λαϊκό παιδί από την Νίκαια, από την γειτονιά μας, φιλότιμο κι ευαίσθητο, που κέρδισε την αγάπη του κόσμου. Στο καλό, αγόρι μου!»

«Μου έφυγε η γη κάτω απ’τα πόδια. Την αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει. Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να σκεφτώ πως όσες φορές δουλέψαμε ή βρεθήκαμε παρέα, δεν υπήρχε καθόλου γη από κάτω μας. Ο Γιώργος δεν είχε καμιά σχέση με το έδαφος κι αυτό ήταν η πηγή του τεράστιου χαρίσματός του, το στοιχείο που τον κράτησε ως το τέλος μακριά από τη βαρεμάρα, την ηχητική ομοιομορφία, τη στιχουργική ρομποτική που έχει αντικαταστήσει το λαϊκό τραγούδι – πολύ πριν το ΑΙ. Λίγο πριν μπει στο στούντιο έλεγε μια μικρή, ολόδική του, προσευχή. Και ακόμα κι αν ένας στιχουργός δεν είχε καταφέρει να του δώσει κάτι σημαντικό, εκείνος του έδινε φτερά, το ανέβαζε κατ’ευθείαν στο στερέωμα. Όποιος άνθρωπος είναι έτσι, βέβαια, είναι φυσικό να γεμίζει την πραγματικότητα με τρύπες, κάθε βήμα του να είναι δίπλα στο κενό, κάθε βόλτα του στο πάλκο να είναι ένα πιθανό γκρεμοτσάκισμα.

Ο Γιώργος όμως την επιλογή του την είχε κάνει. Όχι μόνο θα μας έπαιρνε μαζί στην πτήση του , αλλά και θα την κερνούσε εξ ολοκλήρου ο ίδιος, αν ποτέ γινότανε πτώση. Δεν θα ανεχόταν λοιπόν ούτε μια μελούρα, ούτε ένα ψήγμα ηρωοποίησης, ούτε ένα εκ του ασφαλούς κατηγορώ για την «σκληρή και βρώμικη ζωή της νύχτας». Κάθε άνθρωπος τάζει τη ζωή του κάπου. Ο Γιώργος το τάμα του το έκανε στη νύχτα. Και το έκανε με τόση αγάπη και τόση βαθειά ανάγκη, που θα μείνει για πάντα αναμμένο κεράκι στον μεγάλο, σκοτεινό ουρανό»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Michalis Hatzigiannis (@mhatzigiannis)

«Δεν βρίσκω λόγια. Και ίσως σήμερα τα λόγια να είναι πολύ λίγα για ένα τέτοιο αντίο. Μοιραστήκαμε μουσικές, τραγούδια, στιγμές, γέλια, αγωνίες. Και είχα τη χαρά να ακούσω κομμάτια της ψυχής μου να παίρνουν τη δική σου φωνή και να γίνονται δικά σου. Αυτό δεν ξεχνιέται. Δεν χάνεται. Ήσουν μοναδικός. Αληθινός, απρόβλεπτος, γενναιόδωρος, ανεπανάληπτος. Ένας άνθρωπος που δεν έμοιαζε με κανέναν και μια φωνή που αρκούσε μία λέξη για να ξέρεις ποιος τραγουδά.

Σήμερα είναι πολύ δύσκολο να πιστέψω πως έφυγες. Μένουν όλα όσα ζήσαμε. Μένουν οι κουβέντες μας. Μένουν τα τραγούδια μας. Και πάνω απ’ όλα, μένει η φωνή σου. Γιατί κάποιες φωνές δεν σιωπούν όταν φεύγουν οι άνθρωποι. Μένουν εδώ και συνεχίζουν να μας βρίσκουν εκεί που πονάμε, εκεί που αγαπάμε, εκεί που θυμόμαστε. Καλό σου ταξίδι, Γιώργο μου. Θα μου λείψεις πολύ»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Φοίβος / Foivos (@phoebus.official)

«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χωρούν εύκολα σε έναν αποχαιρετισμό και ο Γιώργος Μαζωνάκης είναι ένας από αυτούς. Από το 2002 μέχρι το 2007 έζησα μαζί του μία από τις πιο δημιουργικές και έντονες περιόδους της μουσικής μου διαδρομής. Πέντε χρόνια γεμάτα τραγούδια, δίσκους, πρόβες, στούντιο, αγωνίες, χαρές, ανατροπές και πάνω απ’ όλα, μια αστείρευτη ανάγκη να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Ο Γιώργος είχε κάτι που δεν διδάσκεται και δεν κατασκευάζεται. Είχε προσωπικότητα. Είχε ένστικτο. Είχε εκείνη τη σπάνια καλλιτεχνική ανησυχία που δεν τον άφηνε ποτέ να αρκεστεί στα ήδη γνωστά. Δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, να αλλάξει, να εκτεθεί, να γίνει ο εαυτός του. Και γι’ αυτό κατάφερε να γίνει μοναδικός.

Γυρνώντας αυτή τη στιγμή πίσω, ακούω μέσα μου τραγούδια που συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή. Τραγούδια που έγιναν στιγμές, νύχτες, έρωτες, χωρισμοί, διασκεδάσεις, αναμνήσεις χιλιάδων ανθρώπων. Κι αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο προνόμιο ενός καλλιτέχνη: να συνεχίζει να υπάρχει μέσα στις ζωές των άλλων, μέσα από αυτό που δημιούργησε. Γιώργο, η απουσία σου είναι από εκείνες που δύσκολα χωράει ο νους. Σ’ ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, για τη δημιουργική τρέλα, για όλα όσα τολμήσαμε μαζί και, κυρίως, για το αποτύπωμα που που αφήνεις στη μουσική μας. Καλό ταξίδι»

“Ψυχη μου..καρδια μου…πλασμα μου μοναδικό και καλοκάγαθο…
Σ αποχαιρετώ με αυτο το τραγούδι που ξερω ποσο πολυ το αγαπουσες…
Τα λογια ειναι πολυ φτωχα για να περιγράψουν τη συντριβή που νιωθω..
Η παντα καλόκαρδη καρδούλα σου δεν αντεξε αλλο πονο..
Καλο σου ταξίδι φωτεινό μου αστέρι…”

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Christos Dantis (@christosdantis)

«Όπως υπηρέτησες την τέχνη του τραγουδιού, αναρχικά, έτσι θα σε θυμάμαι Γιωργάρα. Δε μπορώ να γράψω άλλα, έχω παγώσει… Καλό σου ταξίδι αγόρι μου… ΜΑΖΩ»

«Γιώργο μου , αγόρι μου καλό , τόσο απρόσμενο τόσο ξαφνικό..
Δεν υπάρχουν λόγια ειλικρινά..
Έτσι θα σε θυμόμαστε , πάντα χαμογελαστό!!
Καλό ταξίδι φίλε μου»