Αντικατοπτρισμοί

Η νεαρή Λόρα περιθάλπεται ύστερα από θανατηφόρο τροχαίο που κόστισε τη ζωή του φίλου της, από την αινιγματική Μπέτι η οποία ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος και πρόσφερε τις πρώτες βοήθειες στην σοκαρισμένη κοπέλα.

(c) Schramm Film

Βραδυφλεγές και υπόγειας έντασης ψυχολογικό θρίλερ από τον γερμανό σκηνοθέτη Κρίστιαν Πέτζολντ που μιλάει για το τραύμα της απώλειας αλλά και τη δύναμη της αναγέννησης, χρησιμοποιώντας αρκετά και διαφορετικά μεταξύ τους αφηγηματικά εργαλεία. Συνθέτοντας σκηνές όπου ο ρεαλισμός και η ποίηση αλληλεπιδρούν με μοναδική άνεση- και υπό τους ήχους μιας μόνιμα μελαγχολικής μελωδίας- ο κυριότερος εκπρόσωπος της σύγχρονης γερμανικής σχολής, καταφέρνει να φτιάξει ένα υπόγειο δράμα πυκνού μυστηρίου (σχεδόν μεταφυσικού), όπου η αλήθεια κρύβεται καλά σε κάθε γωνιά και τα ερωτήματα πληθαίνουν όσο η πλοκή προχωρά.

(c) Schramm Film

Δεν είναι εύκολη η ερμηνεία της ταινίας για τον μέσο θεατή καθώς πολλά στιγμιότυπα δυσκολεύουν την κατανόηση της ιστορίας στην οποία συμβαίνουν ελάχιστα και φαινομενικά ασήμαντα (ο καθρέφτης της καθημερινότητας ως στοιχείο ματαίωσης της ζωής). Όμως ο στόχος του Πέτζολντ δεν είναι να δώσει τις εύκολες λύσεις ή τις βολικές απαντήσεις στο υπαρξιακό δράμα του.

(c) Schramm Film

Το ζήτημα της νέας ταυτότητας για την Λόρα δεν διεκδικεί μια μονοσήμαντη ερμηνεία αφού τα επί μέρους στοιχεία προέρχονται από διαφορετικές πηγές. Σκεπτόμενο, διαυγές, πολυεπίπεδο και ανοιχτό σε αρκετές ερμηνείες δράμα (η σχέση μητέρας- κόρης σε περίοπτη θέση) το νέο φιλμ του Πέτζολντ είναι πολλά παραπάνω από μια περίτεχνη μελέτη της απώλειας και του πένθους. Η νέα μούσα του σκηνοθέτη, η Πόλα Μπιρ, στην τέταρτη συνεργασία τους είναι η προσωποποίηση του γοητευτικού αινίγματος αλλά και η εκπρόσωπος της νέας Γυναίκας που διεκδικεί ξεχωριστό ρόλο στη νέα ζωή που ανατέλλει…