Φέτος, οι U2 συμπληρώνουν 50 χρόνια πορείας και το γιορτάζουν με την κυκλοφορία του 16ου studio album τους Carnaval De Luz. Δεν πρόκειται για μια συλλογή 12 τραγουδιών, αλλά για 12 νέους ύμνους που μας δείχνουν πώς να βρίσκουμε το φως ακόμα και στις πιο σκοτεινές εποχές.
Το Carnaval De Luz κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου, με δύο EPs, “Days of Ash” και “Easter”, να έχουν προηγηθεί μέσα στη χρονιά. Ο δίσκος παντρεύει τον κλασικό ροκ ήχο της μπάντας με πειραματικές πινελιές, μετατρέποντας τον αισιόδοξο παλμό σε ένα ηχητικό κάλεσμα για ψυχική αντοχή και ελπίδα απέναντι στις προκλήσεις της εποχής.

Εξώφυλλο του άλμπουμ Carnaval De Luz
Η επιλογή των U2 να χρησιμοποιήσουν το καρναβάλι ως κεντρικό σύμβολο είναι απόλυτα σκόπιμη. Αποτελεί έναν χώρο ουσιαστικής αποδοχής, όπου όλοι μπορούν να είναι ο πραγματικός τους εαυτός και να γιορτάσουν μαζί στους δρόμους, αφήνοντας πίσω την απομόνωση της ψηφιακής εποχής. Επίσης, ολοκληρώνεται μια μουσική τριλογία με «ανάποδη» σειρά. Αντίθετα με το εκκλησιαστικό ημερολόγιο —όπου το Καρναβάλι προηγείται της Σαρακοστής και του Πάσχα— οι U2 ξεκίνησαν από την περίοδο της περισυλλογής και της αναγέννησης, κυκλοφορώντας πρώτα τα EPs “Days of Ash” τον Φεβρουάριο και “Easter Lily” τον Απρίλιο, για να καταλήξουν τον Νοέμβριο στη γιορτή της χαράς και της ζωής.
Κάθε κομμάτι του άλμπουμ αποτελεί ένα ξεκάθαρο μήνυμα απέναντι στις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής. Με έντονες πνευματικές αναφορές, ο δίσκος αναζητά το βαθύτερο νόημα της ψυχής σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από την άμεση ικανοποίηση. Παράλληλα, παίρνει σαφή θέση ενάντια στον φασισμό και τις πολεμικές συρράξεις, ποντάροντας στη δύναμη της νεολαίας και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Αν και όλα τα κομμάτια του Carnaval De Luz έχουν το δικό τους ξεχωριστό ενδιαφέρον, δύο τραγούδια κλέβουν την παράσταση. Από τη μία, το δυνατό «The Mirror Maker (Rosalia)» αποτίει φόρο τιμής στην Ισπανίδα καλλιτέχνιδα Rosalía, αντλώντας έμπνευση από την τόλμη της να ξεπερνά τα καθιερωμένα καλλιτεχνικά όρια.
Από την άλλη, το τρυφερό «Torn» ένα ιδιαίτερα συγκινητικό ντουέτο και η τελευταία ηχογράφηση της Dolly Parton —που έφυγε από τη ζωή τον φετινό Αύγουστο—, ένα κομμάτι που αφηγείται την ιστορία μιας μητέρας που προσπαθεί να συμφιλιώσει τους δύο γιους της που βρίσκονται σε πόλεμο μεταξύ τους, λειτουργώντας ως αλληγορία για τους διχασμένους λαούς και τις διαλυμένες ανθρώπινες σχέσεις.
Τελικά, το «Carnaval De Luz» δεν σηματοδοτεί απλώς τη δισκογραφική επιστροφή των U2 έπειτα από εννέα χρόνια σιωπής, αλλά το ιδανικό soundtrack για να ξαναπιάσουμε το νήμα από εκεί που το είχαμε αφήσει.
Είναι ένας δίσκος που δεν ζητά απλώς την προσοχή μας, αλλά την κερδίζει με την αμεσότητά του, θυμίζοντάς μας γιατί αγαπήσαμε αυτή τη μπάντα εξαρχής.