Κάποτε στη Γάζα

Στη Γάζα του 2007 ένας φοιτητής και ο απατεωνίστικος ιδιοκτήτης καντίνας που φτιάχνειφαλάφελ, συνεργάζονται στη διακίνηση ναρκωτικών χαπιών που κρύβονται μέσα στις «μαγικές» πίτες τους.

Το βιτριολικό χιούμορ συναντά την ψαγμένη πολιτική καταγγελία σε ένα τολμηρό φιλμ που δηλώνει την μαγκιά και την τόλμη του σκηνοθετικού διδύμου. Χωρίς καν να ιδρώσει το αυτί τους για τα όσα ανίερα περιγράφουν (το Ισραήλ στο σκαμνί του κατηγορούμενου για την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Γάζα αλλά και με μπηχτές για τον ισλαμικό φανατισμό των πολεμιστών της Χαμάς) οι Νάσερ αφηγούνται μια διαφορετική ιστορία από την Παλαιστίνη και κερδίζουν το βραβείο σκηνοθεσίας στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του φεστιβάλ των Κανών.

Γουστόζικοι χαρακτήρες, σινεφίλ διάθεση- αμέτρητες αναφορές σε κλασικά φιλμ αλλά και στο πως λειτουργεί σήμερα η κινηματογραφική βιομηχανία- ασυμβίβαστη πολιτική στάση και μια, περισσότερο ίσως από ότι θα έπρεπε, διάθεση να συγκεραστούν όλα αυτά τα αταίριαστα συστατικά σε μια οριακά συμφιλιωτική και αφελή συνθήκη. Εν τέλει το «Κάποτε στη Γάζα» είναι ένα φιλμ που σε διασκεδάζει αρκετά αλλά δεν μπορείς να το πάρεις και πολύ στα σοβαρά.