Σας πιστεύουμε

Μια μητέρα ζητάει την κηδεμονία των δύο ανήλικων παιδιών λόγω βίαιης συμπεριφοράς του πατέρα τους. Ο τελευταίος αρνείται την κατηγορία και μια δικαστίνα καλείται να βγάλει την οριστική απόφαση.

Το σκηνοθετικό δίδυμο καλείται να προσδώσει αγωνία και ρεαλισμό σε μια πλοκή που αρχικά μοιάζει – και ως ένα βαθμό είναι – εγκλωβισμένη σε ένα θεατρικής δομής έργο που ακολουθεί συμβατικούς αφηγηματικούς κανόνες. Το πιο ενδιαφέρον – αλλά όχι και τόσο πρωτότυπο- εύρημα της σκηνοθεσίας αφορά στον χειρισμό της κάμερας που εστιάζει με τα γκρο πλάνα στον τρόμο και την αγωνία του προσώπου της ηρωίδας (εντυπωσιακή η Μιριέμ Ακεντιού).

Όμως ο επίκαιρος χαρακτήρας του καυτού κοινωνικού ζητήματος και η εντιμότητα των προθέσεων στην ρεαλιστική απεικόνιση της αγωνιώδους δικαστικής διαδικασίας αποζημιώνουν αρκετά το θεατή που θα σπεύσει να μοιραστεί το δράμα της ηρωίδας, που στην ουσία είναι ένα στέρεο οικογενειακό δράμα το οποίο απέχει ελάχιστα από το να μετατραπεί σε ασφυκτικό, κλειστοφοβικό θρίλερ.