Αχινός
Πειστικό το σκηνοθετικό ντεμπούτο του ηθοποιού Χάρις Ντίκινσον τον οποίο είχαμε πρωτοδεί στο «Τρίγωνο της θλίψης» του Ρούμπεν Έστλουντ.
Νεαρός τοξικομανής περιφέρεται στους δρόμους του Λονδίνου για να εξασφαλίσει τη δόση του. Καταλήγει στη φυλακή κι όταν αποκτά ξανά την ελευθερία του, αποφασίζει να αλλάξει ζωή.
Κοινωνικός ρεαλισμός
Πιστός στην παράδοση του βρετανικού κοινωνικού ρεαλισμού (Κεν Λόουτς, Μάικ Λι κ.α.) ο ικανότατος πίσω από την κάμερα Ντίκινσον συνθέτει ένα ατόφιο δράμα, με ισχυρές δόσεις χαρμολύπης και μια φρεσκάδα που περνά στα καλοφτιαγμένα κάδρα του. Παρότι δεν πρωτοτυπεί σε επίπεδο σεναρίου (η ιστορία είναι χιλιοειδωμένη) ο νεαρός δημιουργός επιχειρεί κάποια έξυπνα αφηγηματικά τρικ, που ενισχύουν το ενδιαφέρον του θεατή αν και δεν απουσιάζουν κάποιες ανορθογραφίες διδακτισμού όπως φαίνεται στο επεισόδιο με τον «καλό Σαμαρείτη». Δύο βραβεία (ερμηνείας και FIPRESCI) στις Κάνες και το τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα όπου συμμετείχε το φιλμ.
