Συναισθηματική αξία

Η ταλαντούχα ηθοποιός Νόρα αρνείται την πρόταση του διάσημου αλλά και αποξενωμένου σκηνοθέτη- πατέρα της Γκούσταβ να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα του ταινία.

Το νέο φιλμ του Νορβηγού Γιοακίμ Τρίερ έρχεται να πιστοποιήσει τις εξαιρετικές σκηνοθετικές ικανότητες του δημιουργού της «τριλογίας του Όσλο» και να μας χαρίσει μια απέραντα γοητευτική ταινία που δεν έχει κανένα ψεγάδι. Όπως και στην προηγούμενη ταινία του, τον επίσης αριστουργηματικό «Χειρότερο άνθρωπο του κόσμου», ο Τρίερ μας υπενθυμίζει ότι το πραγματικό νόημα (αλλά και η ομορφιά) της ζωής έρχεται μέσω των διαπροσωπικών σχέσεων. Τίποτε πέρα από αυτές, ακόμη και το δέσιμο με κάποια πράγματα ή αντικείμενα ειδικής συναισθηματικής αξίας όπως είναι πχ ένα σπίτι ή ένα βάζο ή ένας πίνακας, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ζεστασιά ή τη θλίψη που προέρχεται μέσω της ανθρώπινης επαφής.

Στην ταινία η σχέση του Γκούσταβ με τις κόρες του (η Άγκνετ είναι η μικρότερη αδελφή της Νόρα) αλλά και με την αμερικανίδα σταρ που θα αναλάβει τελικά τον ρόλο της πρωταγωνίστριας στο φιλμ του, προσφέρουν ένα περίτεχνο και σχεδιασμένο μέχρι λεπτομέρειας κομψοτέχνημα από το οποίο δεν μπορείς να ξεκολλήσεις το βλέμμα σου. Είναι πραγματικά εντυπωσιακός ο τρόπος – ψύχραιμος και ελλειπτικός- που ο Τρίερ ξετυλίγει το κουβάρι της ζωής των χαρακτήρων του σε ένα ψυχόδραμα όπου η λέξη μελό απουσιάζει δια ροπάλου και η σαρωτική δύναμη της περίπλοκης, γεμάτης συμβολισμούς, ιστορίας απλώνεται παντού.

Η σύνδεση του παρελθόντος (το έναυσμα της δημιουργίας για τον Γκουστάβ είναι η τραγική ιστορία της μητέρας του) με το παρόν και η ανίχνευση των ψυχολογικών τραυμάτων που όχι απλώς σημαδεύουν αλλά καθορίζουν την κεντρική πορεία του κάθε ανθρώπου, αποτελούν μια αριστουργηματική μελέτη  πάνω στο οικοδόμημα της οικογένειας και κυρίως στην αλληλεπίδραση τέχνης- ζωής, θυμίζοντας κορυφαίους δραματουργούς (Μπέργκμαν, Ίψεν, Στρίνμπεργκ) του θεάτρου και του κινηματογράφου.