Μαθήματα από έναν πιγκουίνο

Βασισμένη στο ομώνυμο, επιτυχημένο μυθιστόρημα του Τομ Μισέλ, η ταινία ακολουθεί την ιστορία ενός Άγγλου που ταξιδεύει μέχρι την Αργεντινή τη δεκαετία του 1970 για να δουλέψει σε ένα σχολείο και η ζωή του οποίου αλλάζει ριζικά όταν γίνεται φίλος με έναν μικρό πιγκουίνο που θα του διδάξει τα σημαντικότερα μαθήματα της ζωής.

Οι υποψήφιοι για Όσκαρ Στιβ Κούγκαν (The Trip to Greece, Alan Partridge) και Τζόναθαν Πράις (The Two Popes) πρωταγωνιστούν στη νέα ταινία του επίσης υποψήφιου για Όσκαρ σκηνοθέτη, Πίτερ Κατάνεο (Άντρες με τα Όλα τους).

Την πρώτη φορά που διάβασα το βιβλίο του Τομ Μισέλ, The Penguin Lessons, κατάλαβα αμέσως ότι θα γινόταν μια καταπληκτική ταινία. Η ιστορία του Τομ – για τον απρόσμενο δεσμό ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και έναν πιγκουίνο, μέσα στην ταραγμένη Αργεντινή της δεκαετίας του ‘70 και στο περιβάλλον ενός βρετανικού ιδιωτικού σχολείου στο Μπουένος Άιρες – άγγιξε τη φαντασία μου και με ενέπνευσε να τη φέρω στη μεγάλη οθόνη. Όπως και το πλούσιο και πρωτότυπο υλικό του Τομ, έτσι και η διασκευή του Τζεφ Πόουπ αποδίδει με άψογο τρόπο το χιούμορ, τη συγκίνηση και την πολυπλοκότητα της ιστορίας. Μέσα από το σενάριό του, ο Τζεφ βρίσκει με εξαιρετικό τρόπο την καρδιά ενός συναρπαστικού κεντρικού χαρακτήρα.

Ο Στιβ Κούγκαν δίνει μια πραγματικά καταπληκτική ερμηνεία – ιδιαίτερα με τον τρόπο που εκφράζει την ενσυναίσθηση του Τομ για τους μαθητές και το προσωπικό της σχολής, αλλά και την αφύπνιση της πολιτικής του συνείδησης. Η δουλειά του στην ταινία με εντυπωσιάζει, και νιώθω πραγματικά τυχερός που ήταν αυτός που έδωσε “ζωή” στον Τομ.

Ο συχνός του σύντροφος στις σκηνές, ο Χουάν Σαλβαδόρ, είναι ένας μικρός Πιγκουίνος του Μαγγελάνου. Όπως όλα τα αγαπημένα μας κατοικίδια, η γοητεία του οφείλεται εν μέρει στις ατέλειές του. Το να τον τραβήξουμε με την κάμερα απαιτούσε σίγουρα μια ανορθόδοξη, φυσική προσέγγιση. Όμως σκηνοθετώντας τον έτσι, ανακάλυψα πως ανοίχτηκε μια μαγική πόρτα που δεν την περιμέναμε. Οι μικρές του αυθόρμητες στιγμές έφεραν χαρά τόσο στους ηθοποιούς όσο και στο συνεργείο, και μερικές από αυτές είναι οι αγαπημένες μου σκηνές στην ταινία.

Η συμμετοχή του Τζόναθαν Πράις στον ρόλο του διευθυντή Μπακλ αποτέλεσε για μένα ξεχωριστή εμπειρία. Με το φυσικό του ταλέντο να συνδυάζει χιούμορ και δραματική ένταση, έδωσε στον χαρακτήρα βάθος και πνοή. Η συνεργασία του με τον Στιβ στις μεταξύ τους σκηνές ήταν απολαυστική και από τις πιο όμορφες και δημιουργικές στιγμές που έχω ζήσει ως σκηνοθέτης.

Κατά τη δημιουργία αυτής της ταινίας, ένιωσα πως ήταν σημαντικό να κρατήσουμε έναν τόνο που να ισορροπεί όμορφα ανάμεσα στο χιούμορ και τη συγκίνηση. Έτσι μπορέσαμε να πούμε μια ιστορία που, ενώ έχει έντονα στοιχεία εποχής, διατηρεί μια διαχρονική, σχεδόν παραμυθένια αίσθηση. Μπορεί να μην είμαστε όλοι τόσο τυχεροί ώστε να εμφανιστεί ένας πιγκουίνος στη ζωή μας, όπως συνέβη στον Τομ, αλλά ελπίζω αυτή η ταινία να θυμίσει στο κοινό πόσο πιο όμορφος μπορεί να γίνει ο κόσμος όταν του ανοίγουμε την καρδιά μας.