Ο Ε Ο: Οι Χατζηφραγκέτα ξεσηκώνουν τον Σταυρό του Νότου όπως μόνο εκείνοι ξέρουν

Ύστερα από τα συνεχόμενα sold out της καλοκαιρινής περιοδείας των Χατζηφραγκέτα και του Εισβολέα, το δίδυμο Πάνος Φραγκιαδάκης και Βαγγέλης Χατζηγιάννης, έκανε μινόρε επιστροφή και μας περιμένει στην Κεντρική Σκηνή του Σταυρού του Νότου, σε full band σύνθεση, με τον Βασίλη Τσιγκρή στο μπάσο, τον Γιώργο Χριστοδούλου στα τύμπανα και τον Ανδρέα Μακρή στην ηχοληψία.

Την περασμένη Πέμπτη, λοιπόν, βρεθήκαμε στον Σταυρό του Νότου, όπου οι αγαπημένοι μας Χατζηφραγκέτα, με την κλασική μυστήρια ιδιοσυγκρασία τους (και ύφος ζεζαλιζέ) μάς απέδειξαν ότι τέτοιες εμφανίσεις δεν χάνονται.

Με τον χώρο ακριβώς μπροστά στη σκηνή να μην αποτελείται από τα τραπεζάκια που έχουμε συνηθίσει στην Κεντρική Σκηνή -πολύ καλή επιλογή μιας και τα live των Χατζηφραγκέτα “σηκώνουν” όρθιο κοινό- η βραδιά ξεκίνησε λίγο μετά τις 21:30 με τους Χατζηφραγκέτα να μπαίνουν δυναμικά με το “Εντάξει Κική” και περιττό να πούμε ότι το κοινό (και το όρθιο και το καθήμενο) έκανε την παρουσία του κάτι παραπάνω από αισθητή.

Αυτό που ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό, ωστόσο, ήταν η αγάπη του κοινού και για τα ολοκαίνουρια κομμάτια τους – κάτι που αποδείχθηκε πολύ νωρίς στο live.

Εννοείται ότι η πρόσφατη κυκλοφορία του νέου τους δίσκου, που ακούει στο όνομα “Αβλεπί” (και είναι γεμάτο χαρακτηριστικά κομμάτια και μελωδίες, χατζηφραγκετειακού ύφους) ήταν ένας πολύ καλός λόγος για να κάνουν οι Χατζηφραγκέτα εμφανίσεις αυτόν τον χειμώνα.

Έτσι, στο live, πέρα από τα παλιά τους διαμάντια, μας σύστησαν και κάποια από τα νέα τους δημιουργήματα. Mεταξύ άλλων ακούσαμε τα τραγούδια: “Το Πυθαγόρειο Θεώρημα”, “Ο Βρικόλακας”, “Ο Παπουτσής”.

Ένα ακόμη κομμάτι -από το νέο άλμπουμ- που μας παρουσίασαν και που ήδη έχει κάνει θόρυβο, είναι το “Στα Καρέλια”, όπου με τον χαρακτηριστικό στίχο “και στα πρίμα και στα μπάσα, θα ακούσεις τη Νατάσα”, προδίδει την συμμετοχή της Νατάσας Μποφίλιου. Μια συνεργασία που σε πρώτη φάση μπορεί να μας ξάφνιασε, αλλά εν τέλει εναρμονίστηκε με πολύ φυσικό τρόπο, “σαν ποίημα σουρεάλ”.

Από το live στον Σταυρό του Νότου, δεν έλειψαν φυσικά και τα αγαπημένα και χιλιοτραγουδισμένα -σε πλατείες, σε παραλίες, σε φοιτητικά σπίτια, σε θάλασσες και σε ακτές- κομμάτια τους. Το “Αμοργός”, το “Λιώνω”, το “Ο Δάσκαλος κι Εγώ”, το “Ξέρω τι Θέλω”, το “Οικονομική Κρίση 2” και το “Για Λόγους Ταξικούς”, είναι μερικά μόνο από τα άσματα των Χατζηφραγκέτα, που κρύβουν πίσω τους στιγμές ξεγνοιασιάς, με κιθάρα, μπύρες και καλοκαιρινή διάθεση.

“Πασίγνωστοι για τα χειρότερα αστεία” και μιας και το καλαμπούρι θα το κάνουν πάντα, δεν γινόταν να μην υπάρχουν στιγμές γέλιου και αμπελοφιλοσοφίας. Μεταδίδοντας απλόχερα την χημεία τους πάνω στη σκηνή, μας έκαναν να νιώθουμε ότι βρισκόμαστε στο σαλόνι του σπιτιού μας, ενδεχομένως σε κάποια κοινή παρέα.

Στο πέρας της βραδιάς, ακούσαμε και διάφορες διασκευές, πάντα σε ρυθμούς Χατζηφραγκέτα (από το “Στην Ντισκοτέκ”, μέχρι το “Τσιγάρο Ατέλειωτο”).

Χορέψαμε, νοσταλγήσαμε, γελάσαμε, θυμηθήκαμε την ραπ φύση του Χατζηγιάννη, που μαζί τον Φραγκιαδάκη μας χαιρέτησαν με το “Πάμε Πετράλωνα”. Ιδανικά θα πηγαίναμε κάθε Πέμπτη, στον Σταυρό του Νότου – και ποιος ξέρει ίσως και να το κάνουμε. Μέχρι τις 16 Μαρτίου, που θα εμφανίζονται με full band σύνθεση και τη διάθεση στα ύψη.