Ανέστιοι Προσφεύγοντες: Έκθεση του Γιώργου Κόρδη στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα Μερκούρη»

Ο Γιώργος Κόρδης παρουσιάζει, από τις 5 έως τις 24 Σεπτεμβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα Μερκούρη», την έκθεση «Ανέστιοι Προσφεύγοντες». Μια συνδιοργάνωση του ΕΚΠΑ (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών), της Θεολογικής Σχολής και του Δήμου Αθηναίων.

Για την έκθεση γράφουν οι: Μάνος Στεφανίδης – ιστορικός τέχνης, Δημήτρης Κοσμόπουλος – ποιητής, Rossitza Schroeder – ιστορικός τέχνης, Keri Wiederspahn– εικαστικός/διεθνής επιμελήτρια των εκθέσεων του Γιώργου Κόρδη.

*Επιμέλεια έκθεσης για το Πνευματικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη», στην Αθήνα, η Νιόβη Κρητικού.

«… στην μοναξιά της μακρυνής Αμερικής στην Νέα Υόρκη δούλεψα το έργο αυτό ως φόρο τιμής στους ανέστιους όλων των εποχών, για να ψελλίσω με τον τρόπο μου και τη φωνή μου πως όσο κι αν πάντα θα υπάρχουν ανέστιοι, που αναγκάζονται από τους ισχυρούς του κόσμου τούτου να εγκαταλείψουν την εστία τους, όσο δηλαδή αγαπά η καρδιά και κάνουν τους ανθρώπους να είναι γειωμένοι, να έχουν ρίζες και να δίνουν καρπούς, στο τέλος η ζωή και το φως πάντα θα κυριαρχεί για να συνεχίζεται η αργόσυρτη πορεία της ανθρωπότητας προς μια κοινωνία ενότητας, ειρήνης και αγάπης…»

«…Ο Γιώργος Κόρδης ακολουθεί το σολωμικό πως πρέπει ο νους να διευθετήσει ό,τι με θερμότητα η καρδιά συνέλαβε. Αυτή η διαδικασία αυστηρή και κεκαυμένη συγχρόνως, χαρίζει σε έργα όπως η εκατόν ογδόντα τετραγωνικών μέτρων “Οδύσσεια” της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών ή η παρούσα ενότητα Ανέστιων, τη διαχρονικότητα τους…» 

«…Ο συνδυασμός κοσμικής και λατρευτικής τέχνης προσδίδει θρησκευτική χροιά στους δεσμούς που απεικονίζονται σ’ αυτό το έργο. Στο επίκεντρο της σύνθεσης βλέπουμε μια οικογένεια που περιλαμβάνει και μια μορφή που θυμίζει τη Θεοτόκο Βρεφοκρατούσα…»

«…η ζωγραφική του Κόρδη είναι το αντηχείο που αποθησαυρίζει τον αέρα του τραγικού και του μαρτυρικού ώσπου αυτό να γίνει πηγή παραμυθίας. Στην επιβλητική και ιεροτελεστική σύνθεση του για τους ανέστιους, τους ξεριζωμένους, και ανελέητα πελεκημένους από τις μυλόπετρες της ιστορίας πρόσφυγες, ο Κόρδης δημιουργεί μια Ακολουθία. Αναφέρομαι στην ιερατική και ιεροτελεστικής σημασία της λέξης. Για μια ιεροτελεστία με αυστηρή και πειθαρχημένη δομή και ωστόσο απεριόριστη ελεύθερη στην πολυσημία των αποκρυσταλλώσεων της…»

«…Το όραμα του Κόρδη μας προδιαθέτει να αγκαλιάσουμε τα δικά μας ψυχικά τραύματα που αποκαλύπτονται αναπόδραστα στο φως της ιστορίας. Το έργο του μας καλεί σε χώρο αντιπαράθεσης και συνειδητοποίησης, καθώς νιώθουμε την σύνθετη εμπειρία της ανθρωπότητας στον απόηχο του θανάτου, της απώλειας και της επιβίωσης…»