Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη στην κορυφή της Ευρώπης και αυτό το άρθρο λέγεται «υποκρισία»! Και πώς να γίνει αλλιώς. Αυτή δυνατή και μεις αδύναμοι. Αυτή αληθινή και πιστή και εμείς χαμένοι, φανατισμένοι, να προσκυνούμε σώβρακα και φανέλες. Αυτή με λίγους και αφοσιωμένους και εμείς με τους πολλούς και τους «δυνατούς». Αυτή να προσφέρει στον κόσμο την αδιαμεσολάβητη χαρά και περηφάνεια και εμείς με αμηχανία και θράσος να την πλησιάζουμε. Αυτή να δέχεται συγχαρητήρια και ευχές και εμείς να κοιτάμε τους δείκτες του ρολογιού. Αυτή να ορίζει τον χρόνο της και εμείς να μετράμε στο πόσο γρήγορα θα ξεχαστεί. Ναι, αυτή είναι η μοίρα της Ντρισμπιώτη και της κάθε Ντρισμπιώτη στην Ελλάδα και σε κάθε χώρα που αντιμετωπίζει τον αθλητισμό ερασιτεχνικά έχοντας επαγγελματικές απαιτήσεις. Ο έλληνας φίλαθλος έχει κάθε δικαίωμα να χαίρεται μαζί της και μετά από λίγο να την ξεχνά. Ο έλληνας πολιτικός, θεσμικός παράγοντας, δημοσιογράφος δεν έχει αυτό το δικαίωμα. Κι αν το έχει, τότε… αυτό άρθρο λέγεται «υποκρισία». Η «μυθική Αντιγόνη», σύμφωνα με τον Τύπο, στριμώχτηκε πρωτοσέλιδα ανάμεσα σε Αραούχο, Χουάνγκ, Μπράντον Τόμας, τα μεγάλα κόκκινα, κίτρινα, μαύρα γράμματα της έκοψαν τη θέα. Φυσικά και δεν φταίει αυτή, φυσικά και θα ξεχαστεί και φυσικά αυτό το άρθρο λέγεται «υποκρισία».
Διαβάστε περισσότερα στο Gazzetta.gr
