Γκλόρια Στάινεμ: Έφυγε από τη ζωή η πρωτοπόρος του φεμινιστικού κινήματος

Η Γκλόρια Στάινεμ, η πρωτοπόρα φεμινίστρια δημοσιογράφος και ακτιβίστρια που θεωρείται ηγέτιδα του αμερικανικού φεμινιστικού κινήματος των 60s και 70s, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 92 ετών.

Η είδηση έγινε γνωστή από το Ίδρυμα Γκλόρια Στάινεμ, μέσα από μία δημοσίευση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που ανέφερε:

«Χθες, η Γκλόρια Στάινεμ έφυγε ειρηνικά από τη ζωή στο σπίτι της στη Νέα Υόρκη, περιτριγυρισμένη από μερικούς από τους πολλούς που την αγαπούσαν. Τα σχεδόν εκατό χρόνια της Γκλόρια στη γη ήταν χρόνια που έζησε με πληρότητα, και συνέχισε να αγωνίζεται για την ισότητα μέχρι το τέλος.

Το μεγαλύτερο χάρισμα της Γκλόρια ήταν η ικανότητά της να ακούει τους άλλους, να κάνει τους άλλους να νιώθουν ότι τους βλέπει και τους ακούει. Τα λόγια, οι πράξεις και το παράδειγμά της έδωσαν στους ανθρώπους την ελευθερία να είναι ο αληθινός εαυτός τους. Η Γκλόρια έζησε πιστή στο ανεξάρτητο πνεύμα της, πάντα με περιέργεια και μια υπέροχη αίσθηση του χιούμορ.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα αφιέρωσε στα δύο πράγματα που αγαπούσε περισσότερο: να βρίσκεται ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους και να γράφει. Είχε υποδεχθεί εκατοντάδες καλεσμένους στο σαλόνι του σπιτιού της για τους λεγόμενους «Κύκλους Συζήτησης» (Talking Circles), μια παράδοση που επέμενε πως θα πρέπει να συνεχιστεί πολύ μετά την απουσία της. Όπως έγραψε η Gloria στο προσεχές βιβλίο της, An Unexpected Life («Μια απρόσμενη ζωή»): «Έχω πλέον ζήσει για περισσότερα από πενήντα χρόνια σε αυτό το σπίτι, σε δωμάτια που έχουν γίνει μάρτυρες ζωών που προηγήθηκαν της δικής μου και που θα γνωρίσουν άλλες ζωές αφού φύγω».

Αυτό το βιβλίο, μαζί με τη δέσμευσή της το σπίτι της να μετατραπεί σε κέντρο για τα κινήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, αποτελούν μερικά μόνο από τα πολλά δώρα που έχει προσφέρει η Gloria στον κόσμο, με την ελπίδα ότι η επίδρασή τους θα εξακολουθήσει να εξαπλώνεται και να αγγίζει τις επόμενες γενιές. Η Gloria συνήθιζε να παραθέτει τη γνωστή ρήση: «Το πέταγμα των φτερών μιας πεταλούδας μπορεί να αλλάξει τον καιρό εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά».

Η Gloria αγαπούσε την παράδοση του να ανάβει φωτεινά σήματα στους λόφους, ώστε να φωτίζουν τον δρόμο προς την άλλη πλευρά του βουνού. Ανάβοντας το δικό σας κερί στη μνήμη της Gloria, γίνεστε κι εσείς μέρος αυτού του παγκόσμιου και ουράνιου κύκλου ανθρώπων.

Αντί για λουλούδια, η Gloria ζήτησε από όσους επιθυμούν να την τιμήσουν προσφέροντας ένα δώρο, να κάνουν μια δωρεά στο Ίδρυμα Gloria».

View this post on Instagram

A post shared by Gloria Steinem (@gloriasteinem)

Η Γκλόρια Στάινεμ υπήρξε μια πρωτοπόρος Αμερικανίδα δημοσιογράφος και ακτιβίστρια του κοινωνικού κινήματος, η οποία αναδείχθηκε σε ηγετική και ευρέως αναγνωρισμένη προσωπικότητα του δεύτερου κύματος του φεμινισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Η δημοτικότητά της υπήρξε ιδιαίτερα μεγάλη κατά τη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Η Steinem υπήρξε αρθρογράφος του New York magazine και συνιδρύτρια του Ms. magazine. Το 1969 δημοσίευσε το άρθρο «After Black Power, Women’s Liberation», το οποίο της χάρισε εθνική αναγνωρισιμότητα και εδραίωσε τη θέση της ως ηγετικής μορφής του φεμινιστικού κινήματος.

Είχε ιδρύσει το Ίδρυμα Γκλόρια Στάινεμ, ενώ παρέμενε ενεργή μέχρι τον θάνατό της.

Το 2021, σε συνέντευξη στο Variety, είχε πει για το κίνημα MeToo:

“Υπάρχει μεγάλη πρόοδος χάρη στην Ανίτα Χιλ και το κίνημα MeToo -διαφώτισαν ολόκληρη τη χώρα. Υπάρχουν ακόμα όμως ομάδες που δεν πιστεύουν τις γυναίκες ή προσπαθούν να πιέσουν τις γυναίκες να κάνουν παιδιά, ακόμα και μετά από έναν βιασμό, λέγοντας ότι η ζωή ξεκινά τη στιγμή της σύλληψης και ότι η ζωή ενός εμβρύου έχει μεγαλύτερη σημασία από τη ζωή μιας γυναίκας”.

“Έχουμε κάνει ένα τεράστιο βήμα μπροστά με τους νόμους για ίση αμοιβή, αλλά ακόμα δεν αμειβόμαστε όσο οι άντρες. Η τελευταία εκτίμηση που είδα ήταν ότι η ίση αμοιβή για τις γυναίκας κάθε φυλής θα έβαζε περίπου 500 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο στην οικονομία. Αλλά αυτή τη στιγμή, οι ίδιες οι δουλειές συχνά αξιολογούνται με βάση ποιος τις κάνει. Για παράδειγμα, ένας άντρας παρκαδόρος μπορεί να βγάζει περισσότερα από μία γυναίκα βρεφονηπιοκόμο. Δεν θεωρούμε ότι τα αυτοκίνητά μας έχουν μεγαλύτερη αξία από τα παιδιά μας, αλλά σχεδόν κάθε ανδροκρατούμενο επάγγελμα πληρώνει καλύτερα από αυτά με περισσότερες γυναίκες”.

“Η αλλαγή είναι αργή. Σαν ένα δέντρο μεγαλώνει από κάτω προς τα κάτω και ακόμα έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, Αλλά πρέπει να συνεχίσουμε και να γιορτάσουμε όσα έχουμε καταφέρει. Το να στηρίζουμε η μία την άλλη και να βρίσκουμε νέους τρόπους να δουλεύουμε είναι η πηγή της καθημερινής αλλαγής και επίσης της χαράς και της κοινότητας”.