Georges Seurat: Η ζωή και τα σπουδαιότερα έργα του ζωγράφου που τιμά σήμερα η Google

Το σημερινό doodle της Google είναι αφιερωμένο στον διάσημο μετα-ιμπρεσιονιστή ζωγράφο Georges Seurat (Ζωρζ Σερά), πρωτοποριακού καλλιτέχνη και εισηγητή του πουαντιγισμού (ή στιγματογραφίας).

Με το σπουδαίο έργο του “Ένα κυριακάτικο απόγευμα στο νησί της Γκραντ Ζατ” (1884-1886) άλλαξε για πάντα την πορεία της σύγχρονης τέχνης και σήμανε την αρχή του νεο-ιμπρεσιονισμού.

Μάλιστα, σύμφωνα με την Google, με το σημερινό doodle επιδίωξαν να αποδώσουν την τεχνική του πουαντιγισμού, αλλά και τον εμβληματικό πίνακα του Seurat -που σήμερα θεωρείται ένας από τους πιο διάσημους του 19ου αιώνα-για να τιμήσουν τα 162α γενέθλια του σπουδαίου ζωγράφου.

Το doodle της Google για τα 162 χρόνια από τη γέννηση του Georges Seurat

Ο Georges Pierre Seurat γεννήθηκε το 1859 σε μια πολύ πλούσια οικογένεια στο Παρίσι.

Σπούδασε αρχικά στο πλάι του γλύπτη Justin Lequiene. Παρακολούθησε τη Σχολή Καλών Τεχνών το 1878 και το 1879, ενώ μετά από ένα χρόνο υπηρεσίας στη στρατιωτική ακαδημία στη Βρέστη, επέστρεψε στο Παρίσι το 1880. Μοιράστηκε ένα μικρό εργαστήριο στην Αριστερή Όχθη με δύο φίλους φοιτητές πριν μετακομίσει σε ένα δικό του στούντιο. Τα επόμενα δύο χρόνια αφοσιώθηκε στην τέχνη του ασπρόμαυρου σχεδίου. Κατά τη διάρκεια του 1883 ζωγράφισε τον πρώτο του μεγάλο πίνακα – έναν τεράστιο καμβά με τίτλο Κολυμβητές στην Ασνιέρ.

Κολυμβητές στην Asnières, 1884, Λονδίνο, Εθνική Πινακοθήκη

Όταν αυτός ο πίνακας απορρίφθηκε από το Σαλόν, ο Σερά απομακρύνθηκε από τα επίσημα ιδρύματα και συγκαταλέγονταν στους ανεξάρτητους καλλιτέχνες του Παρισιού. Το 1884 μαζί με άλλους καλλιτέχνες (μεταξύ των οποίων και ο Μαξιμιλιάν Λους) δημιούργησαν την εταιρεία ή Σαλόν ανεξάρτητων καλλιτεχνών. Εκεί γνώρισε και έγινε φίλος με τον καλλιτέχνη Πωλ Σινιάκ.

Ο Σερά μοιράστηκε τις νέες ιδέες του για τον πουαντιγισμό με τον Σινιάκ, ο οποίος στη συνέχεια ζωγράφισε στην ίδια τεχνοτροπία. Το καλοκαίρι του 1884 ο Σερά άρχισε να εργάζεται για το αριστούργημά του Ένα κυριακάτικο απόγευμα στο νησί Λα Γκραντ Ζατ, το οποίο χρειάστηκε δύο χρόνια για να ολοκληρωθεί. Σήμερα αυτός ο πίνακας θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους του 19ου αιώνα.

Ένα κυριακάτικο απόγευμα στο νησί της Grande Jatte, 1883-85, Σικάγο, Art Institute

Τι ήταν όμως αυτό που έκανε τον παραπάνω πίνακα τόσο επαναστατικό; Η τεχνική του πουαντιγισμού φυσικά! Όταν κάποιος βρίσκεται στη σωστή απόσταση, ο τεράστιος πίνακας “εξαπατά” κατά κάποιον τρόπο τον θεατή, που αντιλαμβάνεται τις πάνω από 200.000 μικροσκοπικές πινελιές αντίθετων χρωμάτων στον καμβά ως μία “γυαλιστερή” και φυσικά ενιαία σκηνή ενός νησιού, λίγο πιο έξω από το Παρίσι.

Η εμμονή του Seurat με τη θεωρία των χρωμάτων έχει κάνει μερικούς ιστορικούς τέχνης να υποθέτουν ότι οι τεχνικές του είχαν επηρεαστεί από τις ατμοσφαιρικές επιδράσεις των ηφαιστειακών εκρήξεων που δημιούργησαν μερικά από τα πιο πολύχρωμα ηλιοβασιλέματα που έχουν καταγραφεί κατά τον 19ο αιώνα.

Αν και δεν γνωρίζουμε τις ακριβείς επιρροές των πρωτοποριακών ιδεών του, ο ίδιος ο Georges Seurat σίγουρα άσκησε τεράστια επιρροή στον πολιτισμό και τις τέχνες. Το πρωτοποριακό έργο του έχει επηρεάσει αμέτρητους καλλιτέχνες και έχει εμπνεύσει μία σειρά από έργα, όπως ένα μιούζικαλ στο Broadway, ενώ ο παραπάνω πιο διάσημος πίνακας του είχε εμφανιστεί στην blockbuster ταινία των 80s “Ferris Bueller’s Day Off”.

Προάστια, 1882, Τρουά, Musée d’Art Moderne

Εξέδρα του Σηκουάνα στο Courbevoie, 1887, Λονδίνο, Ινστιτούτο Τέχνης Κουρτώ

Τα μοντέλλα, 1888, Φιλαδέλφεια, Barnes Foundation

Κυριακή, Port-en-Bessin, 1888, Otterlo, Kröller-Müller Museum

Νεαρή που πουδράρεται, 1890, Λονδίνο, Ινστιτούτο Τέχνης Κουρτώ