Νέες κυκλοφορίες: H παλιά φρουρά κρατάει γερά

Καινούργια άλμπουμ, δυναμικές εμφανίσεις, κόντρα στα μπλουζ της εποχής. Ο Van Morrison, o Tom Jones, o Iggy Pop με τον Dr. Lonnie Smith, o Paul Weller είναι εδώ με καινούργιες δουλειές. Που έχουν ενδιαφέρον.

Είναι, λοιπόν, ένα τραπέζι δίπλα στο παράθυρο, σε μια παμπ στο Μπέλφαστ, όπου δεν επιτρέπεται να καθίσει κανείς. Είναι ‘φυλαγμένο’, ρεζερβέ για τον Van Morrison και το ξέρουν όλοι. Αν κάποιος κάνει ότι πλησιάζει, θα βρεθεί κάποιος άλλος – από τους Vanatics (τους φανατικούς θαυμαστές του Van) – να τον βάλει στη θέση του. Σε μια άλλη θέση.

Πολλές ιδέες, λένε, έρχονται στο Van ενώ πίνει το ουίσκι του, σε εκείνη τη συγκεκριμένη θέση. Αλλά από ότι φαίνεται, και μέρες πανδημίας που οι παμπ ήταν κλειστές, τα ραντεβού με την Μούσα του, έγιναν κανονικά.
Φαντάζομαι έχετε ακούσει για το Ιρλανδέζικο πείσμα.

Σε πείσμα των καιρών, ο Van The Man δεν σταμάτησε να γράφει τραγούδια. Ακόμη και αν δεν του επιτρεπόταν να πάει σε παμπ. Διανύει εποχή έμπνευσης που κρατάει ήδη ρυθμό έξι χρόνια με ένα άλμπουμ μέσα σε κάθε χρονιά. Το 2018 δυο, το You’re Driving Me Crazy και το Τhe Prophet Speaks, τα 2019 το Three Chords & the Truth και έτοιμο είναι το καινούργιο του με χαρακτηριστικό τίτλο Latest Record Project Vol 1 (και το Vol 2 είναι στον δρόμο).

Δικαιολογημένα διαμαρτύρεται (στο 42ο άλμπουμ του πια) όταν ακούει να παίζουν όλο τα ίδια και τα ίδια τραγούδια του… “Αυτός ο τύπος έχει γράψει 500, ίσως και περισσότερα, τραγούδια. So,hello? Γιατί παίζετε συνέχεια τα ίδια δέκα; Προσπαθώ να βγω out of the box” – λέει. Και εμείς προτείνουμε: ακούστε περισσότερο Van Morrison. Βρείτε τα δικά σας αγαπημένα.

Στο νέο έργο, τώρα ανοίγει και άλλα θέματα. Ανάμεσα στα 28 νέα κομμάτια υψηλής περιεκτικότητας μπλουζ μαεστρίας, ροκ/σόουλ και τζαζ ταπεραμέντου- ξεχωρίσαμε (από τους τίτλους τους) και αυτά: Stop Bitching, Do Something, Where Have All The Rebels Gone, Why Are You On Facebook?

Και μόνο ακούγοντας το Only A Song που κυκλοφορεί ήδη εκεί έξω, έχετε την εικόνα. Ο Morrison έχει κέφια. Ας ανοίξουν επιτέλους και οι pub!

Μυστικό δεν είναι ότι ο Iggy Pop είναι και τζαζ. Πρώτος punk rocker και jazz. To προηγούμενο άλμπουμ του το Free ήταν ένα τζαζ άλμπουμ. Τα τζαζ κομμάτια πάνε κι έρχονται και στην εκπομπή του κάθε Παρασκευή στο BBC.

Τον τελευταίο καιρό ωστόσο παρατηρήθηκε και έξτρα τζαζ δραστηριότητα στο σπίτι του στο Μαϊάμι. Εκλεκτός καλεσμένος, ο Dr Lonnie Smith, ο γκουρού των πλήκτρων και της υπερ-κοσμικής τους μουσικής εμβέλειας.
Οι δυο τους, ο punk θρύλος και ο Doc της τζαζ δούλευαν μαζί.

Το Breathe (το άλμπουμ) κυκλοφορεί τώρα με την ετικέτα της Blue Note Records – ενώ το πρώτο μήνυμα που αυτό έστειλε στο κοινό ήταν μια φανταστική διασκευή του Sunshine Superman του Donovan από το 1966.

Άμεση αντίδραση- πώς γίνεται να ακούσω περισσότερα από αυτούς εδώ τους τύπους; Στα 78 του ο Dr Lonnie Smith, στα 73 του ο Iggy Pop, σε ένα ραντεβού που τους «έκλεισε» το σύμπαν.

Για το αν θα δούμε τον «Γιατρό» και τον Iggy με ένα jazz ensemble σε συναυλία- κανείς δεν μπορεί να πει. Κανείς δεν κάνει σχέδια, προγραμματισμούς και όνειρα στη νέα εποχή. It’s a rock n roll after all.

Παραγωγική το δίχως άλλο, η περίοδος που διανύει ο εκλεκτός κύριος Paul Weller. «Εντός» της οικίας του στην Αγγλία λόγω πανδημίας, μας έστελνε από εκεί τακτικά μουσικά μηνύματα με την κιθάρα του και έτσι δεν είχαμε χαθεί. Το αντίθετο μάλιστα. Μέσα στο καλοκαίρι που πέρασε ο Weller μας έδωσε ωραίες ανάσες με το “φωτεινό” On Sunset και λίγους μήνες αργότερα μας κάνει νεύμα- περιμένετε, έρχεται κι άλλο.

To Fat Pop Volume 1, το 16ο προσωπικό του άλμπουμ κυκλοφορεί στις 14 Μαίου. Ηχογραφήθηκε στο διάστημα του λοκντάουν και από τα τραγούδια που έχουμε ακούσει ως τώρα, είμαστε σε θέση να βεβαιώσουμε ότι ο Paul Weller όχι μόνο διανύει περίοδο παραγωγική, αλλά και εξόχως εμπνευσμένη και δημιουργική.

Δοκιμάζει διαφορετικά στιλ, ιδέες, μουσικές και παραμένει στα 30 (ήδη) χρόνια σόλο – μετά τους JAM -καριέρας του, ένας από τους πιο ενδιαφέροντες καλλιτέχνες της εποχής του.

Αισίως στα 80 του- και να τα χιλιάσει!- ο Tom Jones δεν ζει στις δάφνες του What’ s new Pussycat (του 1965) και του Delilah (του 1968).

Κάθε άλλο. Και το αποδεικνύει με σταθερό και ανοιχτό διάλογο που έχει –και- με το νεανικό κοινό. Eλάτε τώρα! Ποιος δεν αγαπάει τον Βρετανό ( Ουαλλό για την ακρίβεια) Έλβις!

Και να τος πάλι – δεν επιστρέφει με φλας-μπακ και «για θυμήσου» καταστάσεις. Έχει καινούργιο άλμπουμ – τίτλος του Surrounded by Time (με ένα κλείσιμο του ματιού, υποθέτω) που θα βρίσκεται από τις 23 Απριλίου στις πλατφόρμες και τα δισκοπωλεία όσα από αυτά κρατάνε ακόμη και επιστρέφουν σε μια κάποια κανονικότητα.

Από το 1963 που ξεκίνησε η ιλιγγιώδης καριέρα του, με τη χαρακτηριστική φωνή, τις μεγάλες επιτυχίες και το στιλ επί σκηνής, ο Tom Jones, συνεχίζει απτόητος, με όλο και περισσότερους φαν –πολλοί και αξιόλογοι από αυτούς, μέσα από τον καλλιτεχνικό χώρο- που βρίσκουν ευκαιρίες να τον τιμούν.

Ήταν περίπου δέκα χρόνια πριν, που μας αποκάλυπτε την μεγάλη του αγάπη και αφοσίωση στα μπλουζ με το Praise & Blame και ακολούθησαν τα Spirit In The Room και Long Lost Suitcase – η τριλογία που έχει πια ξεχωριστή θέση στην δισκογραφία του.

Στο καινούργιο του άλμπουμ διασκευάζει -και βάζει την υπογραφή του- στο One More Cup Of Coffee for the Road του Bob Dylan και το Talking Reality Television Blues, ανάμεσα σε άλλα. Απολαύστε τα εδώ: