Νύχτες Πρεμιέρας και… μουσικής: από το Studio 54 ως τις περιπέτειες του «θορύβου»

Nύχτες Πρεμιέρας, 24^η έκδοση. Η πόλη βλέπει σινεμά, γιορτάζει το σινεμά και αγαπά τις Νύχτες της.

Το 24^ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας  (19 -30 Σεπτεμβρίου) έχει αυτή τη φορά  ματιά πιο εξερευνητική, με περισσότερες ταινίες απ΄αυτές που θα σε ξαφνιάσουν.  Με τέτοια διάθεση, να ανακαλύψεις καινούργια  πράγματα, ταινίες, πρόσωπα, σκηνοθετικές ματιές, οι Νύχτες Πρεμιέρας σηκώνουν αυλαία στις 19 Σεπτεμβρίου με την ταινία «Ψυχρός Πόλεμος» του βραβευμένου με ‘Οσκαρ σκηνοθέτη Πάβελ Παβλικόφσκι.

Αυλαία για να ξεκινήσει  πρόγραμμα 114 ταινιών μεγάλου μήκους, 67 μικρού μήκους και 3 διαγωνιστικών τμημάτων.   Α ναι! Το  Ντοκιμαντέρ φέτος  αποκτά και διαγωνιστικό χαρακτήρα.

Αφιερώματα, ειδικές προβολές, διάσημοι καλεσμένοι.

Στο πλαίσιο του παγκόσμιου εορτασμού για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, το Φεστιβάλ έχει ετοιμάσει ένα αφιέρωμα, μικρό φόρο τιμής, προβάλλοντας το  ντοκιμαντέρ της Τζέιν Μάγκνουσον, «Μπέργκμαν: ένας Χρόνος μια Ζωή» καθώς και την ψηφιακά αποκατεστημένη κόπια της ταινίας του «Ντροπή».

_{Γιώργος Πανουσόπουλος}

Κεντρικό στο πρόγραμμα, το αφιέρωμα του Φεστιβάλ στον Γιώργο Πανουσόπουλο– με παλιότερες ταινίες του αγαπημένου σκηνοθέτη, αλλά και την καινούργια του «Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει». Ναι, νέος Πανουσόπουλος, πρεμιέρα.

«Διαμάντια του Πολωνικού Σινεμά» είναι ένα άλλο από τα κεντρικά θέματα του Φεστιβάλ, όπως  και «Το μέλλον είναι γυναίκα-σινεμά και ισότητα». Ειδικές προβολές, τα darlings του και after hours του με το φανατικό κοινό τους   και… Ρόμπερτ Ρέντφορντ για φινάλε *λήξη του φεστιβάλ, «Ο Κύριος και το Όπλο». 

Νύχτες χωρίς μουσική, ως γνωστόν, δεν είναι…Νύχτες!

Εξ ου και οι μουσικές ταινίες και τα  ντοκιμαντέρ του Φεστιβάλ έχουν ψαχνό. Από τη Νέα Υόρκη ως το Μάντσεστερ, στη Γερμανία και  από εκεί στις κονσόλες του κόσμου, η κάμερα «γράφει» μουσικές ιστορίες, σαν κι αυτές:

• «Studio  54»… Το πιο θρυλικό κλαμπ στην ιστορία του κλαμπινγκ, εκεί που οι διαφορετικές  φυλές της Νέας Υόκρης ενώνονταν  κάτω από το ντίσκο ρυθμό των 70ς, ναός της εκκεντρικότητας, της υπερβολής και place to be των διασημοτήτων που δεν εννοούσαν να περάσουν απαρατήρητοι. Για πρώτη φορά, ο συνιδιοκτήτης  του Studio 54 μιλάει για εκείνες τις ξέφρενες νεοϋορκέζικες νύχτες και το πώς το κλαμπ στις δόξες του έγραψε κεφάλαια στην ποπ κουλτούρα.

• MATANGI/ MAYA/ M.I.A : Τα αρχικά που χρησιμοποιεί σαν όνομα (Μ.Ι.Α) σημαίνουν Missing In Action, αλλά η Μ.Ι.Α δεν έχει εξαφανιστεί, το αντίθετο, αφήνει ίχνη της παντού.   Μαχητική ράπερ, ασταμάτητη μουσική παραγωγός, μια μουσική ταυτότητα που της δίνει την άνεση  να κινείται διαρκώς και να δημιουργεί.  Κόρη  του ιδρυτή της ένοπλης αντίστασης των Ταμίλ στην Σρι Λάνκα,  ξκίνησε σαν Ματάνγκι και μετά σαν Μάγια, όταν με την  οικογένεια της έφτασε στο Λονδίνο. Η ζωή  και  οι σκέψεις της, τα αντανακλαστικά της απέναντι στα όσα συμβαίνουν γύρω, γίνονται στίχος, ροή και beat με παλλόμενο περιεχόμενο. Η μουσική πρέπει να μεταφέρει   κάποιο μήνυμα, δηλώνει η Μ.Ι.Α με τα λόγια και τη στάση της ενώ ο φακός του Στίβεν Λάβριτζ κεντράρει στην προσωπικότητά της.

• Manchester Keeps On Dancing: E ναι σωστά: το Μάντσεστερ χορεύει ακόμη. Ενώ η house μουσική, οι προσμίξεις και τα διαφορετικά στιλ της δεν έχουν σταματήσει να ταράζουν τα κλαμπ (όπως και αν αυτά εξελισσονται) οι πρώτες μέρες έχουν πάντα τη γοητεία τους και κρυμμένες ως τώρα όψεις να αποκαλύψουν. Βρισκόμαστε κάπου στη μέση των 80ς όταν, στο γκρίζο σκηνικό του  Μάντσεστερ  προσγειώνονται μερικά φίνα άτομα από την house /club σκηνή του  Σικάγου. Και το Μάνστεστερ αρχίζει να χορεύει. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία και υπάρχουν άνθρωποι να την διηγηθούν. Το ντοκιμαντέρ του Ισπανού Χάβι Σενς  στρέφει το βλέμμα  στους πρωταγωνιστές και στο κοινωνικό φόντο που έβαζε τότε το Μάντσεστερ για τα καλά στο χορό. Καρλ Κρεγκ, Λορέν Γκαρνιέ, Κόλιν Κέρτις και άλλες παλιοσειρές, εκεί.

• Βιομηχανικό Ατύχημα: Η Ιστορία της Wax Trax! / Industrial Accident: The Story of Wax Trax! Records: Η industrial ιστορία του ήχου πρέπει να ειπωθεί με το volume που της αξίζει. Από τους  Ministry ως τους Nine Inch Nails και πάει λέγοντας υψώνονται βουνά σκληρού ηλεκτρονικού ήχου για εξερεύνηση.   Και ιδού: Βιομηχανικό Ατύχημα: η Ιστορία της Wax Trax. Δηλαδή η ιστορία του δισκάδικου αρχικά και μετά δισκογραφικής εταιρίας, που εισήγαγε τον σκληρό ηλεκτρονικό ήχο στην Αμερική, μέσα δεκαετίας 80. Ο Αλ Γιούργκενσεν έχει να πει και λέει –και  η κάμερα αγαπάει τον θόρυβο.

• Κόνι Πλανκ – Ο οραματιστής του θορύβου: Πρόκειται για ένα ταξίδι με έντονο το προσωπικό στοιχείο σε μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες γωνιές του progressive και του ηλεκτρονικού ήχου της δεκαετίας του 70 και 80. Στα ίχνη του Κόνι Πλανκ, του Γερμανού μουσικού και παραγωγού, ο οποίος «σκάλισε» και διαμόρφωσε ήχο, που  πολλά χρόνια αργότερα  συνεχίζει να «ακούγεται» διάσπαρτα στην electronica και τις πολλές όψεις του techno. Ο Στέφαν Πλανκ, γιος του πρόωρα χαμένου μουσικού, ταξιδεύει σε Ευρώπη και Αμερική και συναντά μερικά από τα πιο δυνατά ονόματα της μουσικής που διασταυρώθηκαν κάποια στιγμή με τον πατέρα του. 

To πρόγραμμα αναλυτικά και όλα τα νέα του Φεστιβάλ εδώ: http://www.aiff.gr