Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας
Κλασική επιτυχία του ιταλικού σινεμά των 70ς που οδήγησε στο βραβείο ερμηνείας του Φεστιβάλ των Καννών τον Τζιανκάρλο Τζιανίνι.
Ένας αφελής αναρχικός χωρικός στην Ιταλία του Β Παγκοσμίου πολέμου σχεδιάζει να δολοφονήσει τον Μουσολίνι. Βρίσκει καταφύγιο σε έναν οίκο ανοχής στη Ρώμη όπου καταστρώνει το σχέδιο με τη βοήθεια μιας ιερόδουλης. Όμως λίγες μέρες πριν από την ριψοκίνδυνη απόπειρα ερωτεύεται ένα άλλο κορίτσι του «σπιτιού»…
Η βραβευμένη στις Κάνες ερμηνεία του Τζιανκάρλο Τζιανίνι δεν είναι το μόνο ατού της ταινίας που εκτόξευσε τη φήμη της χαρισματικής Λίνας Βερτμίλερ, η οποία τρία χρόνια αργότερα θα γίνει η πρώτη γυναίκα που κέρδισε υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας με το «Seven Beauties». Ορκισμένη αναρχική που είχε γεννηθεί στους κύκλους της ιταλικής αριστοκρατίας, η Βερτμίλερ υπογράφει ένα φιλμ που ταυτίζεται απόλυτα με την ιδεολογία της δυναμικής και δίχως συμβιβασμούς δράσης, χωρίς πάντως να παραμελεί τους βασικούς κανόνες φιλμοκατασκευής. Ποιοι είναι αυτοί; Σύμφωνα με τις αρχές του στρατευμένου ιταλικού σινεμά η πολιτική διάσταση της ζωής δεν αναιρεί τις υπόλοιπες κινητήριες δυνάμεις της, ενώ η αναγκαιότητα του γέλιου δεν προκύπτει μόνο ως πηγή αισιοδοξίας αλλά ως απελευθερωτικός άνεμος που δύναται να σαρώσει τα πάντα στο πέρασμα του. Ένα έργο μεγάλης πνοής, ένας ύμνος στην ελευθερία και μαζί ωδή στον έρωτα που βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα (το μήνυμα για την απειλή του φασισμού ή οποιουδήποτε ολοκληρωτικού καθεστώτος ακούγεται ακόμη πιο επιτακτικά σήμερα) αν και κάποιες ρυτίδες έχουν σημαδέψει την πάλαι ποτέ κρυστάλλινη αφηγηματικότητα της ταινίας.
