Arctic Monkeys: 20 πράγματα που σκέφτηκα ακούγοντας το Tranquility Base Hotel & Casino

Άλλοι το προσπέρασαν, άλλοι το αγάπησαν και τίποτε δεν το εμπόδισε, όχι μόνο να φτάσει στο Νο1 των Αγγλικών charts, αλλά και να γίνει το άλμπουμ που πούλησε περισσότερα βινύλια μέσα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του (24.500 αντίτυπα) τα τελευταία 25 χρόνια (το προηγούμενο ρεκόρ είχε ο Liam Gallagher με το As you were και 16.000 αντίτυπα).

To άκουσα –το ξανάκουσα- και μεταφέρω πράγματα που σκέφτηκα ακούγοντάς το:

• Ok , ποιος έκλεψε τις κιθάρες;

• Εντάξει ας τις κρατήσει, μια χαρά συνεχίζουμε και έτσι.

• Πρόκειται για αλλαγή πορείας; Και πάμε γι’ άλλα;

• Λοιπόν ναι: Houston we don’ t have a problem – we are floating in space. Το διαστημικό άλμπουμ των Α.Μ. μόλις προσγειώθηκε.

• Συγνώμη! Τι είπαν μόλις; «I just wanted to be one of The Strokes»; Αν αρχίζεις έτσι το τραγούδι που ξεκινάει το άλμπουμ (για το Star Τreatment λέω) έ ναι, έχεις την προσοχή μου (πάντα την έχουν).

• και λίγο πιο κάτω στο ίδιο εναρκτήριο άσμα : So who you gonna call?  The martini police.

• Στοίχημα ότι οι Μonkeys τελευταία κάπου θα τα έλεγαν με τον Jarvis και με τον Richard Hawley. Σε παμπ του ανατολικού Λονδίνου ή σε στέκι της Σάνσετ στο Λος Άντζελες. Μένουν εκεί εδώ και καιρό.

• Tranquility Base Hotel & Casino. Θα ταίριαζε για τίτλος ταινίας του Wes Anderson. Ή του Τζέιμς Μποντ. Αν εκεί δεν είχαν ταχθεί υπέρ των μονολεκτικών εντυπωσιασμών. Οι Arctic Monkeys φραστικά ζωγραφίζουν.

• Το σίγουρο είναι αυτό. Κάνουν στροφή στο storytelling και στην αφήγηση. Είναι ξεκάθαρο, μετά- Brexit οι Βρετανοί τοποθετούνται με το δικό τους αφήγημα. Και εδώ είναι εμφανώς λογοτεχνικό. Τι διαβάζει ο Alex Turner; Αμερικάνικη Λογοτεχνία.

• Lounge jazz με πινελιές ρετρό. Ενδιαφέρον ακούγεται. Με σκόρπια σουρεαλιστικά στοιχεία και έξυπνες αναφορές διατρέχοντας τις δεκαετίες.

• Εχουν τραγούδι με τίτλο Ultracheese. Και είναι πολύ καλό! Και ένα άλλο που λέγεται The World’s First Ever Monster Truck Front Flip.

• Το δίχως άλλο, παίζει και κάτι ψυχεδελικό στον αέρα. Και συγκεκριμένα διαστημικό, 70ς space rock σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη των Αρκτικών Πιθήκων.

• Ο Turner είναι ποιητής. Είναι! Πασπαλίζει με άχνη “μετα-μοντέρνου” άγχους φράσεις και εικόνες και κυκλώνει με άποψη την κοινωνία της κατανάλωσης: I launch my fragrance called “Integrity” / I sell the fact that I can’t be bought.

• Φυσικά και υπάρχουν επιρροές από David Bowie. Αλλά μόνο εδώ; Παντού όπου κοιτάξεις. Πάντως ο Starman έχει διανυκτερεύσει στο Hotel Casino και όποιος ψάξει θα βρει το όνομά του στα βιβλία.

• Το Science fiction είναι ένα θαυμάσιο κινηματογραφικό κομμάτι και σα να ακολουθεί τα ίχνη του Ανθρώπου που Έπεσε στη Γη.

• Μια που το θυμήθηκα: 2001 η Οδύσσεια του Διαστήματος: έγινε 50 χρονών. Στάνλεϊ Κιούμπρικ είμαστε όλοι παιδιά σου (θα έλεγαν ο Alex Turner και οι φίλοι του).

• Πληροφορία τώρα: «Τranquility base, έλεγαν το σημειο στη Σελήνη όπου πάτησαν το πόδι τους για πρώτη φορά οι αστροναύτες το 1969. Ο Τurner είπε σε μια συνέντευξή του ότι εμπνεύστηκε από αυτό, και «έχτισε» το «ξενοδοχείο-καζίνο» του. Του αρέσει, είπε, να σκέφτεται αγαπημένα του άλμπουμ σαν τόπους που μπορείς να επισκεφθείς.

• Επί τοπικού, κι αυτό: Θα ήθελαν, σκέφτομαι, να είναι αμερικάνικη μπάντα οι Arctic Monkeys. Ή μπάντα από το Σέφιλντ που ζει μόνιμα σο Λος Άντζελες. Αυτό που είναι δηλαδή.

• Ωραίο εξώφυλλο. Το θέλω σε βινύλιο.

• Κατόπιν αυτών, η συναυλία τους στο Rockwave – 6 Ιουλίου στο Terra Vibe– εκτοξεύτηκε στη hot list των καλοκαιρινών μου live. Ψέματα. Ήταν εκεί και πριν ακούσω το Casino.