Μέγαρο Μουσικής: Εικαστικό άνοιγμα του Κήπου στην πόλη

Είναι το «πρώτο από τα πολλά βήματα» που προετοιμάζει σε αυτόν τον τομέα, όπως είπε ο πρόεδρός του Νίκος Θεοχαράκης, διαβεβαιώνοντας πως το Μέγαρο θα παραμείνει «καλύβη του Φοίβου».

Η έκθεση «Ο Κήπος βλέπει», στην οποία συμμετέχουν 26 διεθνώς αναγνωρισμένοι έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες, παρουσιάζοντας 37 έργα τους, «κρυμμένα» διάσπαρτα σε σημεία του Κήπου αλλά και της εσωτερικής αυλής του Μεγάρου σηματοδοτεί την ενεργοποίηση του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών του ΜΜΑ, επικεφαλής του οποίου βρίσκεται η πρώην (και ιδρυτική) διευθύντρια του ΕΜΣΤ Άννα Καφέτση, η οποία είχε και την επιμέλεια της έκθεσης.

_{έργο της Μαρίας Τσανάκου}

Στην πρώτη της δημόσια συνάντηση με τους δημοσιογράφους έπειτα από δυόμισι χρόνια, η Άννα Καφέτση δεν θέλησε να μιλήσει για το παρελθόν, αν και κλείνοντας την παρουσίασή της άφησε να φανεί η πικρία της, χρησιμοποιώντας μια λογοτεχνική αναφορά στο έργο της Maaria Wirkkala: «…έτσι ώστε μια τέτοια αδικία να μην ξανασυμβεί ποτέ».

_{έργο του Ανδρέα Λόλη}

Εμμένοντας στο παρόν, αναφέρθηκε με συντομία στην έκθεση, βασικός στόχος της οποίας είναι να ανοίξει τον άνω των 20 στρεμμάτων καταπράσινο Κήπο στους πολίτες, αλλά και να τους φέρει σε επαφή με τα «σπλάχνα» του Μεγάρου, την εσωτερική αυλή, ένα χώρο αδρανή έως τώρα, που δεν λειτούργησε ποτέ.

Πρόκειται για μια έκθεση που ο θεατής καλείται να ανακαλύψει σε διαφορετικές συνθήκες, καθώς άλλα έργα μπορεί να δει καλύτερα τη μέρα, όπου κυριαρχούν τα γλυπτά και οι ηχητικές εγκαταστάσεις, και άλλα όταν πέφτει το σκοτάδι, αφού τα 22 έργα είναι βιντεοπροβολές και εγκαταστάσεις.

_{έργο της Μαρία Τσαγκάρη}

Κεντρική ιδέα που συνέχει τα έργα που παρουσιάζονται το άνοιγμα στους δρόμους της πόλης και τη μνήμη τους (Galindo & Sierra), ο διάλογος με τον περιβάλλοντα χώρο, όπως τα πολλά νοσοκομεία και οι ιστορίες τους (William Kentridge), οι αναζητήσεις στο φως (Maaria Wirkkala), η κοινότητα που συγκροτούν οι τελετουργίες (Shirin Neshat) ή οι βίαιοι αποχωρισμοί για τους οποίους μιλά με το έργο της η Μαρία Τσάγκαρη.

Ο διακαλλιτεχνικός διάλογος μέσω των εικαστικών τεχνών θα αποτελέσει σε μόνιμη βάση στοιχείο της νέας ταυτότητας του Μεγάρου –που ακόμη αναζητείται, όπως άλλωστε και η λύση στα «άλυτα», όπως τα χαρακτήρισε ο Νίκος Θεοχαράκης, οικονομικά προβλήματα του οργανισμού. Το πρόγραμμα αυτού του διαλόγου, όπως και το όνομα που θα έχει το Κέντρο Εικαστικών Τεχνών, θα παρουσιαστούν το φθινόπωρο. Πάντως φαίνεται πως έχει ήδη «προικοδοτηθεί» με τον χώρο της αυλής για τις δραστηριότητές του, ενώ ο Κήπος επιδιώκεται να φιλοξενεί κάθε καλοκαίρι μια έκθεση σύγχρονης τέχνης.

_{έργο του William Kentridge}