Είδαμε το live των Ιmam Baildi στην Τεχνόπολη

Αυτό το διάστημα τα πολιτιστικά δρώμενα βρίσκονται στα κάτω τους. Όχι ο πολιτισμός και η ουσία του αλλά η άμεση επικαιρότητα. Πάραυτα, κάθε στιγμή που τα κοινωνικά και πολιτικά γίγνεσθαι επιβάλλονται ως γενικευμένη ανάγκη ενασχόλησης του κόσμου, υπάρχει πάντα χώρος, και για πολιτισμό. Ο λαός και ζει, και αναπνέει, και συνειρμικά νοεί με βάση τον πολιτισμό και τις τέχνες. Εν τέλει το πολιτικό συνδέεται με το πολιτιστικό. Έτσι, αν και μοιάζει άκαιρο, το διάστημα που οι εξελίξεις γρηγοροοδοιπορούν ή και μοιάζουν να κάνουν άλματα, τελικά δεν είναι.

Σε πείσμα των καιρών, ζήσαμε με τους Imam Baildi μια χορταστική μουσική βραδιά

Η μουσική, έχει την δυναμική, έχει την ομορφιά, να βρίσκει τις διόδους εκείνες που μπορεί να επανέλθει στην καθημερινότητα του κόσμου. Με λίγα λόγια. Δεν πα να μας χτυπούν, δεν πα να μας χαλούν, εμείς οι ζωντανοί, εμείς οι υγιείς συνεχίζουμε να διασκεδάζουμε στους ήχους της μουσικής, στους δρόμους της κάθε καλλιτεχνικής έκφρασης. Πως θα μπορούσε άλλωστε; Δεν παραδίδουμε τίποτα.

Χθες λοιπόν, είδα τους Imam Baildi σε πλήρη σύνθεση να βγαίνουν στην σκηνή και να της επιβάλλονται δίχως διόλου υποχωρήσεις.

Είδα την παράδοση να παντρεύεται με τον σύγχρονο ήχο, τα τρίχορδα μπουζούκια με τα πνευστά, τα κουβανικά κρουστά και τα ηλεκτρονικά στοιχεία, ένα γλέντι.

Είδα ένα τρίωρο πρόγραμμα που δεν άφηνε περιθώριο μήτε για μια στάλα νωχελικότητας, αδιαφορίας, επαναληψιμότητας.

Είδα ωραίους μουσικούς να γνωρίζουν τους ήχους, να γνωρίζουν τις συνθέσεις, να τις σέβονται, να τις δένουν σε ένα σύνολο άκρως γεμάτο, άκρως έντονο.

Είδα συναίσθημα.

Είδα γεμάτη Τεχνόπολη, από νέους, από μεγαλύτερους να χορεύουν καθ’ όλη την διάρκεια και τα πόδια να ριζώνουν με την γη.

Είδα παιδιά στους ώμους μπαμπάδων, εκστασιασμένα να χαμογελούν.

Είδα μια ανάπαυλα στις συζητήσεις, μια παύση για την φόρα που ‘ρχεται.

Είδα εν τέλει, ζωντάνια.

Οι Imam Baildi, δώσανε τον καλύτερο τους εαυτό. Και το κοινό, το χάρηκε μες στο προβληματισμένο του Είναι.