Ο Δημήτρης Στεφανάκης έχει να σου πει μια ιστορία έρωτα, αρχαιολογίας και κοσμοϊστορικών αλλαγών…

Τα μυθιστορήματά σας έχουν “international” πλοκή και έντονες αναφορές στην Ιστορία. Πού αναζητάτε πηγές;
Στους ίδιους τους τόπους στους οποίους αναφέρομαι, σε βιβλία, παλιές εφημερίδες, κινηματογραφικές ταινίες και ντοκιμαντέρ, αλλά και στους ανθρώπους, η μαρτυρία των οποίων αποδεικνύεται πολύτιμη και αναντικατάστατη.

Φαίνεται πως αγαπάτε πολύ το Παρίσι, το Κάιρο, την Αλεξάνδρεια. Τι τροφοδοτεί αυτή την αγάπη σας;
Αγαπώ όλες τις μητροπόλεις που ενθάρρυναν τον πνευματικό τυχοδιωκτισμό αλλά και την συνύπαρξη λαών, γλωσσών και θρησκειών. Αγαπώ τις πόλεις-χωνευτήρια.

Δύο χαρακτηριστικά αποφθέγματα από τους βασικούς ήρωες του «Άρια»
«Αλλάζεις πόλη, αλλάζεις μοίρα».
«Ο άντρας όσο μεγαλώνει, γίνεται σοφός σαν γυναίκα».

Πόσο «μικροί» είμαστε μπροστά στα μεγάλα ιστορικά γεγονότα; Μας καθορίζουν ολοκληρωτικά;
Κάθε άλλο! Η καθημερινότητα είναι τόσο αχανής, που μέσα της εξαντλείται γρήγορα η δυναμική της Ιστορίας.

Στην Ελλάδα βρισκόμαστε στο «σημείο μηδέν» και βλέπουμε τον «κόσμο από την αρχή». Εσείς πώς βλέπετε να διαμορφώνεται η ταυτότητα της Ελλάδας;
Κάθε φορά που μηδενίζουμε το χρονόμετρο και ξεκινάμε από την αρχή είναι φυσικό να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο. Αν η σύγχρονη Ελλάδα ήταν το μυθιστόρημα που έγραφα, να είστε βέβαιη ότι δεν θα έδινα κακό τέλος.

Πώς εισπράξατε εσείς τον αντίκτυπο από τις διεθνείς βραβεύσεις σας;
Ήταν και για μένα «ο κόσμος από την αρχή». Νέος εκδότης, οι εκδόσεις Ψυχογιός, νέοι αναγνώστες, πολλές χαρές και συγκινήσεις. Ένα νέο ξεκίνημα!

Διδάσκετε σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Πείτε μας κάτι βασικό που λέτε σε όλους τους επίδοξους συγγραφείς.
Να διαβάζουν πολύ, να ταξιδεύουν με κάθε τρόπο και να έχουν υπομονή.

Τι διαβάζετε αυτό τον καιρό και ποιο ήταν το πρώτο μυθιστόρημα που θυμάστε να διαβάσατε ως παιδί;
Ως αναγνώστης μοιράζομαι σε πολλά βιβλία ταυτόχρονα. Όσο για την πρώτη αναγνωστική μου εμπειρία, αυτή ήταν ο Καπετάν-Μιχάλης του Καζαντζάκη.

Ένα αγαπημένο σας στέκι στην Ελλάδα και ένα στο εξωτερικό.
Στην Αθήνα, το Έναστρον Καφέ, στο Παρίσι το αίθριο του Grand Hotel. Στο ένα έγραψα ένα μεγάλο μέρος από την Άρια, στο άλλο συναντιέμαι νοερά με τους ήρωες του προηγούμενου μυθιστορήματός μου.

Μια φωτογραφία που έχετε τραβήξει πρόσφατα και σας αντιπροσωπεύει:
Η θάλασσα, γιατί μου προσφέρει πάντα το αίσθημα της ελευθερίας: