Μπουτίκ για Αυτόχειρες

Φανταστείτε μια πόλη όπου οι άνθρωποι είναι δυστυχισμένοι, χωρίς καμία διάθεση για ζωή και η μόνη επιχείρηση που ανθίζει είναι ένα κατάστημα που πουλά απαραίτητο εξοπλισμό για μια σωστή αυτοκτονία. Αυτό είναι το μαγαζί της οικογένειας Τουβάς , το οποίο κρατά την παράδοση από το 1854. Η επιχείρηση του Μισίμα, της Λουκρητίας και των παιδιών τους, που για ολόκληρες γενιές πουλούσε δηλητήρια, σχοινιά για κρέμασμα και διάφορες παγίδες, πήγαινε θαυμάσια, ώσπου ξαφνικά γεννιέται ο μικρότερος γιος του ιδιοκτήτη, ο Αλάν. Ένα παιδί, το οποίο είναι εκ γενετής χαρούμενο και αισιόδοξο και κάνει όλους τους πελάτες να χαμογελούν. Τι θα απογίνει όμως η μπουτίκ τώρα που ο μικρός Αλάν κάνει τους πάντες να αισθάνονται καλύτερα;

Ο πολυτεχνίτης Πατρίς Λεκόντ αυτή τη φορά στρέφεται στο κινούμενο σχέδιο για ενηλίκους, μεταφέροντας στη μεγάλη οθόνη τη μαύρη κωμωδία του συγγραφέα Ζαν Τολέ. Η ταινία συνδυάζει το απλό αλλά όμορφο σκίτσο (και τα τραγουδιστά ιντερλούδια) στο ‘παριζιάνικο’ στυλ του «Τρίο Της Μπελβίλ» με το γοτθικό χιούμορ του Τιμ Μπάρτον. Γοητεύει όσο στο προσκήνιο βρίσκεται η καλοδουλεμένη αισθητική της και το χτίσιμο του σύμπαντός της και όσο στηρίζεται πάνω στο αρκετά χαριτωμένο εύρημα της αντιστροφής της τάξης πραγμάτων (με τους Τουβάς να ζουν από τον επικείμενο θάνατο των πελατών τους και να προβληματίζονται από το χαρούμενο χαρακτήρα του παιδιού τους), αλλά μοιάζει κάπως αμήχανη προς το τέλος.

Θοδωρής Τσιάτσικας