Χίτσκοκ

Μετά την επιτυχία του «North by Northwest», ο Άλφρεντ Χίτσκοκ βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή της καριέρας του. Θέλοντας να κάνει κάτι διαφορετικό, ο βετεράνος σκηνοθέτης ποφασίζει να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Μπλοκ «Psycho», εμπνευσμένο από τα αποτρόπαια εγκλήματα του δολοφόνου Εντ Γκέιν. Ενώ η σχέση του με τη γυναίκα του και πολύτιμη συνεργάτη του Άλμα Ρεβίλ δοκιμάζεται, ο Χίτσκοκ ρισκάρει για να χρηματοδοτήσει μια ταινία που σχεδόν κανείς δεν πιστεύει και μοιάζει να οδεύει προς την αποτυχία…

Οι βιογραφικές ταινίες έχουν αρκετούς σκοπέλους, και ο Σάσα Τζερβάσι, γνωστός για το μουσικό ντοκυμαντέρ «Anvil, The Story of Anvil», δεν καταφέρνει να τους ξεπεράσει. Πώς μπορείς να ‘ζωντανέψεις’ μια μεγάλη προσωπικότητα; Στο ένα άκρο βρίσκεται η ξερή παράθεση στοιχείων και γεγονότων, στο άλλο η δημιουργική ανάπλαση του πνεύματος και της ουσίας της προσωπικότητας. Οι περισσότερες πέφτουν κάπου στη μέση και αυτό ισχύει και για το «Χίτσκοκ». Το σενάριο περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη περίοδο και μοιράζει την προσοχή του ανάμεσα στην προσπάθεια του μεγάλου σκηνοθέτη για τη δημιουργία του «Ψυχώ» και στη σχέση του με τη γυναίκα του. Έχει κάποιο ενδιαφέρον για τους σινεφίλ –που έχουν την ύστερη γνώση της θέσης της ταινίας ως ένα κλασσικό θρίλερ και ένα από τα αριστουργήματα του Χίτσκοκ– μα πέρα από 2-3 ‘κλεισίματα του ματιού’ δεν φτάνουμε σε μια συναρπαστική καταβύθιση στο μυαλό του ‘μετρ του σασπένς’ ή στην επανάληψη της ανατριχίλας του «Ψυχώ». Η απουσία πλάνων από την ταινία είναι αισθητή, ενώ τα ‘οράματα’ με τον Εντ Γκέινς είναι μάλλον άστοχα. Ο Άντονι Χόπκινς παλεύει κόντρα στην φυσιογνωμία του και στην αναγνωρισιμότητά του, ενώ ο Τζέιμς Ντ’Άρσι που κάνει ένα πειστικό Άντονι Πέρκινς μένει αναξιοποίητος.

Θοδωρής Τσιάτσικας